«Οι απεργίες πείνας αναθερμαίνουν το κίνημα των πολιτικών κρατούμενων». Η εκτίμηση αυτή διατυπώθηκε από το Μουράντ Τζαντάλα, εκπρόσωπο της παλαιστινιακής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα «Addameer», σε συνέντευξη που έδωσε την 1η Μαρτίου κατά την επίσκεψή του στη Βρετανία για να μιλήσει σε εκδήλωση για το κίνημα των παλαιστίνιων πολιτικών κρατούμενων, η οποία οργανώθηκε από την «Palestine Solidarity Campaign» και την οργανωτική επιτροπή της «Israeli Apartheid Week». Η «Addameer» ιδρύθηκε το 1991 στην Ιερουσαλήμ και το 1994 απαγορεύτηκε η λειτουργία της και μεταφέρθηκε στη Δυτική Οχθη. Υποστηρίζει τα δικαιώματα των πολιτικών κρατούμενων στις ισραηλινές και στις παλαιστινιακές φυλακές και τους προσφέρει δωρεάν νομική βοήθεια με ένα επιτελείο δέκα δικηγόρων. Επαιξε επίσης κρίσιμο ρόλο στην απεργία πείνας του Καντέρ Αντνάν.
Από τη συνέντευξη του Μουράντ Τζαντάλα στη βρετανίδα δημοσιογράφο Asa Winstanley, η οποία παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, παραθέτουμε τα πιο αξιοσημείωτα αποσπάσματα.
Στην ερώτηση της δημοσιογράφου γιατί δόθηκε τόση προσοχή στην περίπτωση του Χαντέρ Αντνάν, τη στιγμή που πάνω από 300 Παλαιστίνιοι βρίσκονται υπό διοικητική κράτηση, ο Μουράντ Τζαντάλα απάντησε:
«Είχε συλληθεί πολλές φορές από το Ισραήλ πριν από την τελευταία σύλληψή του. Είχε επίσης συλληφθεί και από την Παλαιστινιακή Αρχή. Εφτά μήνες πριν από την τελευταία συλληψή του στις 17 Δεκεμβρίου είχε ειδοποιηθεί από τις ισραηλινές υπηρεσίες Πληροφοριών να συναντηθεί μαζί τους κι αυτός αρνήθηκε να πάει. Νομίζουμε ότι ο Χαντέρ Αντνάν είναι ένας ιδιαίτερος κρατούμενος, γιατί από τη δεύτερη μέρα της σύλληψής του άρχισε την απεργία πείνας και τη συνέχισε για 66 μέρες. Στο διάστημα αυτό αρνήθηκε να μιλήσει στον ισραηλινό ανακριτή, στον διευθυντή της φυλακής και στους φρουρούς. Αρνήθηκε να προσφέρει οποιαδήποτε νομιμοποίηση στις υπηρεσίες της ισραηλινής φυλακής, στη δύναμη κατοχής και στο ισραηλινό στρατιωτικό δικαστήριο της Οφερ».
Στη διαπίστωση της δημοσιογράφου ότι η απεργία πείνας του Αντνάν ήταν απόρριψη ολόκληρου του συστήματος, ο Μουράντ Τζαντάλα απάντησε:
«Ακριβώς. Αυτός συνέχισε την απεργία πείνας των παλαιστίνιων κρατούμενων τον περασμένο Σεπτέμβριο (η οποία ξεκίνησε από τον ηγέτη του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης Αχμάντ Σααντάτ). Ο Αντνάν είπε: “Δεν κάνω εγώ την πρώτη απεργία πείνας, εγώ απλά συνεχίζω την παλαιστινιακή αντίσταση μέσα στις φυλακές και δεν θέλω να νομιμοποιήσω την ισραηλινή κατοχή και δεν θέλω το λαό μου διαιρεμένο. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να αφήσουμε τους κρατούμενους του Λαϊκού Μετώπου μόνους, εξαιτίας αυτού που έγινε μετά την απεργία πείνας το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο”».
Στην ερώτηση τι έγινε μετά από εκείνη την απεργία πείνας, ο Μουράντ Τζαντάλα απάντησε:
«Μετά την απεργία πείνας, το Ισραήλ συνέλαβε 150 Παλαιστίνιους από το Λαϊκό Μέτωπο, γιατί ήθελε να τιμωρήσει όλους τους ακτιβιστές που υποστήριξαν την απεργία πείνας. Σ’ όλους αυτούς επιβλήθηκε διοικητική κράτηση. Αυτοί εξακολουθούν να βρίσκονται υπό διοικητική κράτηση, γιατί υποστήριξαν την απεργία πείνας των παλαιστίνιων κρατούμενων».
Στην ερώτηση αν το Ισραήλ τηρήσει τη συμφωνία για την απελευθέρωση του Αντνάν τον Απρίλιο ή θα υπαναχωρήσει, ο Μουράντ Τζαντάλα απάντησε: «Και στις δύο περιπτώσεις ο Χαντέρ Αντνάν βγαίνει κερδισμένος. Γιατί ανάγκασε το δικαστήριο να ορίσει ότι αυτή η διοικητική κράτηση είναι η πρώτη και η τελευταία. Αυτό είναι μια νίκη. Ομως δεν υπάρχει καμιά εγγύηση ότι δεν θα του επιβληθεί μια νέα διοικητική κράτηση λίγες μέρες μετά την αποφυλάκισή του. Ωστόσο, το σημαντικό είναι ότι η περίπτωση του Καντέρ Αντνάν ενθάρρυνε πολλούς ανθρώπους να συνεχίσουν την απεργία πείνας ενάντια στη διοικητική κράτηση. Ανοιξε ένα νέο σχολείο για τους παλαιστίνιους κρατούμενους. Και όλοι όσοι βρίσκονται στις φυλακές σήμερα με διοικητική κράτηση, μετά την απεργία πείνας του Χαντέρ Αντνάν, μποϋκοτάρουν το στρατιωτικό δικαστήριο».
Στην ερώτηση αν η περίπτωση του Χαντέρ Αντνάν έχει αναθερμάνει το κίνημα των κρατούμενων, ο Μουράντ Τζαντάλα απάντησε:
«Ακριβώς. Κι αυτή είναι η δεύ-τερη ώθηση για το κίνημα των κρατούμενων. Η πρώτη άρχισε με την απεργία πείνας το Σεπτέβρη, έπειτα έγινε η ανταλλαγή στις 18 Οκτώβρη, έπειτα η δεύτερη φάση (της ανταλλαγής) στις 18 Δεκέμβρη και ακολούθησε η απεργία πείνας του Αντνάν. Ολα αυτά συνέβηκαν σε λιγότερο από έξι μήνες».
Στην ερώτηση αν η Παλαιστινιακή Αρχή έχει κάποιο ρόλο στη σύλληψή του, ο Μουράντ Τζαντάλα απάντησε:
«Ο μυστικός του φάκελος φτιάχτηκε βασικά από τις πληροφορίες που δίνουν οι παλαιστινιακές δυνάμεις Ασφάλειας. Αυτός είναι ο λόγος που όταν η Addameer ετοίμασε το βιογραφικό του μετά από 10 μέρες απεργία πείνας και το στείλαμε στα παλαιστινιακά μίντια, αρνήθηκαν να το δημοσιεύσουν. Η Παλαιστινιακή Αρχή άρχισε να μιλάει για τον Χαντέρ Αντνάν μόνο όταν έφτασε στην 34η μέρα της απεργίας πείνας. Θυμάμαι στην απεργία πείνας του Σεπτεμβρίου που όλα τα νεολαιίστικα κινήματα ζητούσαν από τον Αμπάς να μιλήσει για τους ανθρώπους που έκαναν απεργία πείνας και αυτός αρνήθηκε.
Οσο για τον Χαντέρ Αντνάν, νομίζω ότι είναι πολύ έξυπνος. Γιατί όλοι, ακόμη και μέσα στη Φατάχ, μιλούν για ειρηνική λαϊκή αντίσταση. Τι περισσότερο χρειάζεσαι για να υποστηρίξεις μια απεργία πείνας, αν πραγματικά ενδιαφέρεσαι για τη λαϊκή αντίσταση; Γιατί τα παλαιστινιακά μίντια και η Παλαιστινιακή Αρχή αγνόησαν τον Χαντέρ Αντνάν και την απεργία πείνας που έκανε; Επειδή συνδέεται με την Ισλαμική Τζιχάντ ή επειδή φέρνει τη μνήμη πίσω στις μέρες που οι κρατούμενοι καθοδηγούσαν την εθνική αντίσταση;
Ο Χαντέρ Αντνάν είναι ένας νέος άνθρωπος, 34 χρόνων, και απέδειξε ότι είναι ένας ηγέτης. Ολοι οι άνθρωποι στο δρόμο τον αποκαλούν ο ηγέτης Χαντέρ Αντνάν. Εχεις λοιπόν ένα νεολαιίστικο κίνημα στο δρόμο και τελικά αυτό βρήκε ένα ηγέτη. Στη διάρκεια των κινητοποιήσεων και των διαδηλώσεων υποστήριξης στον Χαντέρ Αντνάν, όλη η νεολαία από όλα τα πολιτικά κόμματα, επειδή έβλεπε ότι έχει ταύτιση μ’ αυτόν τον ηγέτη, έλεγε : Να ένας ηγέτης. Ο Σαέμπ Ερεκάτ (ο διαπραγματευτής της Παλαιστινιακής Αρχής) δεν είναι ηγέτης».
Ο Μουράντ Τζαντάλα έκλεισε με τα εξής λόγια:
«Ολοι εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η διοικητική κράτηση είναι ενάντια στο ανθρωπιστικό δίκαιο, ενάντια στις συνθήκες της Γενεύης κλπ. Ομως δεν καταφέραμε ποτέ ως υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων να πολεμήσουμε ενάντια στη διοικητική κράτηση με τον τρόπο που το έκανε ο Χαντέρ Αντνάν».
