Τι Μάνεσης – Τι Τυποεκδοτική (μόνη διαφορά οι ισολογισμοί)
Γεμάτο πορτφόλιο – άδειο πορτοφόλι(ο)
Ni hao. Wo shi Zhongguoren (Χαίρετε. Είμαι Κινέζος)
«Διότι ελάχιστοι επιχειρηματίες έδειξαν διάθεση προσλήψεων ή επενδύσεων αφότου θεσπίστηκαν οι επιχειρησιακές συμβάσεις, περικόπηκαν οι αποζημιώσεις, φτήνυναν οι απολύσεις και αυξήθηκε το όριό τους από 2% σε 5%… ο γλίσχρος βασικός μισθός, ως συνέπεια του οποίου όποιος δουλεύει με 4ωρο παίρνει μόνο 375 ευρώ μικτά, δηλαδή λιγότερα από 300 στο χέρι…» (Κ. Καλλίτσης-Οικονομική Καθημερινή, 15-1-12). Καταλάβατε γιατί είμαι Κινέζος;
«…αναδιοργάνωση…(ο περιορισμός των υπερωριών και γενικά του εργατικού κόστους)…» (από την ετήσια οικονομική έκθεση για την περίοδο από 1 Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2010 της Τυποεκδοτικής, ενότητα Ζ!)
♦ Τοπίο στην ομίχλη το ΠΑΣΟΚ (Τα Νέα) ή γορίλλες στην ομίχλη;
♦ Δηλαδή νομίζατε ότι επειδή πέρασε ένας χρόνος από την απεργία πείνας των 300 μεταναστών θα ξεχνιόντουσαν τα κομπρεμί σας και τα καφεδάκια σας με τους/τις υπουρ- γούς; Στις τρύπες σας, σκουλήκια!
♦ Περί ανταλλαγών: «Μια ώρα εργασίας του Πέτρου ανταλλάσσεται με μια ώρα εργασίας του Παύλου. Να το θεμελιακό αξίωμα του κ. Μπραίυ. Ας υποθέσουμε πως ο Πέτρος έχει μπροστά του δώδεκα ώρες δουλειά και ο Παύλος μόνο έξι: ο Πέτρος δεν θα μπορούσε τότε να ανταλλάξει με τον Παύλο παρά μονάχα έξι ώρες με έξι ώρες. Ο Πέτρος θάχει γι’ αυτό το λόγο έξι ώρες περίσσευμα. Τι θα τις κάνει αυτές τις έξι ώρες δουλειάς; Ή δεν θα τις κάνει τίποτα, θάχει δουλέψει έξι ώρες στα χαμένα, ή καλύτερα θα καθίσει άπραγος τις άλλες έξι για να ‘ρθει σε ισορροπία, ή ακόμα καλύτερα, κι αυτό είναι το τελευταίο που του μένει, θα δώσει στον Παύλο τούτες τις έξι ώρες που δεν ξέρει τι να τις κάνει πια. Ετσι στο τέλος του λογαριασμού, τι θάχει κερδίσει παραπάνω ο Πέτρος από τον Παύλο; Ωρες εργασίας; Οχι. Θάχει κερδίσει μοναχά ώρες ανάπαυσης. Θ’ αναγκαστεί να τεμπελιάζει έξι ώρες. Και για να μπορεί κανείς μέσα στην καινούρια κοινωνία, όχι μονάχα να χαίρεται τούτο το καινούριο δικαίωμα στην τεμπελιά μα και να το βρίσκει σε δημοπρασία, θα πρέπει τούτη η κοινωνία να βρίσκει τη μεγαλύτερη ευτυχία της στην τεμπελιά. Και θα πρέπει η εργασία να τη βαραίνει σαν αλυσίδα που θα πρέπει να την ξεφορτωθεί όπως-όπως. Κι ακόμα, για να ξανάρθουμε στο παράδειγμά μας, πρέπει να δούμε αν αυτές οι ώρες ανάπαυσης που κέρδισε ο Πέτρος από τον Παύλο ήταν πραγματικό κέρδος! Μα όχι. Ο Παύλος, δουλεύοντας μονάχα έξι ώρες φτάνει με μια κανονική και ρυθμισμένη δουλειά στο αποτέλεσμα που ο Πέτρος το πετυχαίνει με περισσότερη δουλειά. Ο καθένας θέλει νάναι Παύλος. Θα δημιουργηθεί συναγωνισμός για το ποιος θα πάρει τη θέση του Παύλου, συναγωνισμός τεμπελιάς. Ε, λοιπόν! Τι μας έχει δώσει η ανταλλαγή ίσων ποσοτήτων εργασίας; Υπερπαραγωγή, υποτίμηση, παραπανίσια εργασία που την ακολουθεί ανεργία, τέλος, οικονομικές σχέσεις σαν αυτές που βλέπουμε να επικρατούν μέσα στη σημερινή κοινωνία, έξω απ’ το συναγωνισμό στην εργασία». (Μαρξ – Η αθλιότητα της φιλοσοφίας: Η συστατική ή συνθετική αξία).
♦ «…εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στην πάλη της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ενάντια στη σκληρή επίθεση που έχουν εξαπολύσει το μεγάλο κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του με τη στήριξη της ΕΕ και του ΔΝΤ». (Ψήφισμα αλληλεγγύης στους αγώνες της εργατικής τάξης στην Ελλάδα – 13η διεθνής συνάντηση «κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων» – Ριζοσπάστης 31/12/11 – 1/1/12). Μεταξύ των υπογραφόντων ΑΚΕΛ (εφαρμογή των επιταγών της ΕΕ στην Κύπρο), Νοτιοαφρικάνικο «Κ»Κ, μια από τα ίδια, «Κ»Κ Κούβας, αυτό που προχωρεί σε χιλιάδες απολύσεις από το δημόσιο τομέα στην Κούβα, Συριακό «Κ»Κ (αυτό που υπερασπίζεται το καθεστώς Ασαντ), Γαλλικό «Κομμουνιστικό» Κόμμα (πολλά τα κρίματά του, συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις λ.χ.) Με τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς …
♦ Μέτοχος κατά το 99 και βάλε τα εκατό στην Τυποεκδοτική =«ΚΚΕ». (Για να μην κοροϊδευόμαστε…).
Βασίλης
