Πάλης ξε-κίνημα, νέοι αγώνες (αλλά με συγκεκριμένο μπούσουλα)
Για να γίνει και πάλι ελκυστική η επαναστατική πολιτική εκτός από το ν’ αφουγκράζεται
χρειάζεται –κατά τα φαινόμενα– και κόμμα
Merry Crisismass, for there is always a happy new fear
Εξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα, πολλά στομάχια ζητούν διέξοδο
Το χλωμό κοτόπουλο των Χριστουγέννων
♦ Χαΐτογλου μιας άλλης εποχής: «Στο Λονδίνο υπάρχουν δύο ειδών αρτοποιοί, οι full “priced”, που πουλάνε το ψωμί σ’ ολόκληρη την τιμή του και οι “undersellers”, που το πουλάνε κάτω απ’ αυτή την τιμή. Η τελευταία αυτή κατηγορία αποτελείται από τα 3/4 και πάνω του συνολικού αριθμού των αρτοποιών. Οι αρτοποιοί αυτοί, σχεδόν χωρίς καμμιά εξαίρεση, πουλάνε ψωμί νοθευμένο αναμιγνύοντας στύψη, σαπούνι, ποτάσα, ασβέστη, σκόνη από πέτρα του Ντάρμπισηρ και άλλα παρόμοια ευχάριστα, θρεφτικά και υγιεινά συστατικά. Ο σερ Τζων Γκόρντον κατάθεσε στην Επιτροπή (για τη νόθευση του ψωμιού) το 1855 ότι “εξαιτίας αυτών των νοθειών ο φτωχός που ζει με δυο λίβρες ψωμί την ημέρα, δεν παίρνει στην πραγματικότητα ούτε το ένα τέταρτο της θρεφτικής ουσίας, χώρια οι επιβλαβείς συνέπειες πούχει για την υγεία του”. Σαν λόγο γιατί “ένα μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης” πληρώνει και παίρνει ψωμί από στύψη, σκόνη από πέτρα κ.λπ., μόλο που είναι πολύ καλά πληροφορημένο για τις νοθείες, ο Τρέμενχηρ αναφέρει ότι οι εργάτες “υποχρεώνονται να παίρνουν το ψωμί αυτό από τον ψωμά ή το “chandler’s shop” (μπακάλικο) όπως τους το δίνουν”. Επειδή πληρώνονται μόνο στο τέλος της εβδομάδας μπορούν και “πληρώνουν μόνο στο τέλος της εβδομάδας το ψωμί που κατανάλωσε η οικογένειά τους”, και, προσθέτει ο Τρέμενχηρ αναφέροντας τις καταθέσεις μαρτύρων, “είναι πασίγνωστο ότι το ψωμί που φτιάχνεται με τέτοια μίγματα γίνεται γι’ αυτού του είδους τους πελάτες” (“It is notorious that bread composed of those mixtures, is made expressly for sale in this manner”). Σε πολλές αγγλικές περιοχές (ακόμα περισσότερο σε σκωτσέζικες) ο μισθός της εργασίας πληρώνεται κάθε δεκαπέντε μέρες, ακόμα και κάθε μήνα. Μ’ αυτές τις μεγάλες προθεσμίες πληρωμής ο εργάτης γης είναι υποχρεωμένος ν’ αγοράζει επί πιστώσει τα εμπορεύματα που χρειάζεται… Είναι υποχρεωμένος να πληρώνει μεγαλύτερες τιμές και είναι πραγματικά δεμένος στο μπακάλικο που τον απομυζάει. Ετσι λ.χ. στο Χόρνιγκσαμ του Γουΐλτς, όπου οι εργάτες πληρώνονται κάθε μήνα, το αλεύρι τούς κοστίζει και 4 πένες το stone (=14 λίβρες), τη στιγμή που το ίδιο αλεύρι αλλού το πληρώνουν 1 σελίνι και 10 πένες» (Το Κεφάλαιο, Η μετατροπή του χρήματος σε κεφάλαιο).
♦ Οι δύο ολοσέλιδες διαφημίσεις (Εθνικής Τράπεζας, σ. 32 και Postbank, σ. 9) καθώς και οι δύο –Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο, σ. 29 και Hondos Center, σ. 25– στον Ριζοσπάστη της 18-12-11, είναι «παράγοντας ισχυροποίησης, ωρίμανσης και ανάπτυξης του Κόμματος» του Περισσού; Συμβολή στην προστασία των ανέργων; Ενίσχυση του αγώνα στη Χαλυβουργία; ‘Η ενισχύουν τα βήματα προς την «διέξοδο της λαϊκής εξουσίας»;
♦ Μόνο περιγραφή της μπατσοεπιδρομής (ΔΙΑΣ) στην Καναπίτσα της Μεταμόρφωσης (Κυριακάτικος Ριζοσπάστης, 18-12-11). Τη γνώμη του δε μας τη λέει (για τους «εργαζόμενους των σωμάτων ασφαλείας»). Την ξέρουμε εμείς: «Λαός-αστυνομία, η δύναμη είναι μία»…
♦ Στο ίδιο φύλλο του Ριζοσπάστη ο Ζιουγκάνοφ ΔΕΝ αναφέρεται ως σύντροφος όπως και το στέλεχος του ΚΕΚΡ Α. Μπάτοφ. Τι έγινε, μάγκες; Φυλλορροεί το «διεθνές κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα»; Ολο και περισσότερο αλλοιθωρίζει προς την κεντροαριστερά.
♦ Την Τρίτη, 20-12-11, το ΠΑΜΕ διαδήλωσε και για τους άνεργους-απολυμένους του 902;
♦ «Ο πολιτικός κόσμος είναι άτολμος… ενώ το κράτος καταρρέει και η χώρα βαδίζει προς την άβυσσο, καμμία σοβαρή μεταρρύθμιση δεν προχωράει, καμμία αλλαγή δεν μπορεί να εφαρμοστεί» – Ν. Μαραντζίδης (ο… κήνσορας του ιστορικού ΚΚΕ) στην Καθημερινή, 18-12-11. (Ενας μισθός είναι αυτός, και τον τιμάει…).
♦ Λοιπόν, αν δώσουμε βάση στην «Ιστορία» της κυριακάτικης Καθημερινής (18-12-11), θα πρέπει να πιστέψουμε (…) ότι το Χόλιγουντ έσωσε τον ελληνικό λαό από την πείνα της τριπλής φασιστικής κατοχής (τώρα, αυτός ο αγνώμων λαός δεν έβγαλε τραγούδι «το Χόλιγουντ μας έσωσε απ’ την πείνα”, αλλά «το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ την πείνα»). Και άλλο ένα πράγμα: ο… ανιστόρητος ερευνητής (ή η εφημερίδα;) παραθέτει φωτογραφία με ένοπλους αντάρτες και χωριάτες σ’ αυτό που στην κατοχή ήταν γνωστό ως «η μάχη της σοδειάς». Ποιοι είναι αυτοί άραγε; Και τι ρόλο έπαιξε ο ΕΛΑΣ στη μάχη αυτή; Δεν μας κάνει την τιμή το δίδυμο (εφημερίδα και συγγραφέας) να μας πληροφορήσει…
♦ ΚΑΙ πυροβόλα όπλα θα μπορούν να χρησιμοποιούν οι μπάτσοι στους δρόμους της Βρετανίας με βάση έκθεση του Σώματος Επιθεωρητών της Αστυνομίας (HMIC) – από την Morning Star,21-12-11. Τόοοση δημοκρατία πια… (ποιος το γαμεεει το σπάσιμο βιτρίνας).
♦ Και φιλοβορειοκορεάτης ο Δελαστίκος; (Εθνος,21-12-11)
Στην ίδια εφημερίδα (Ριζοσπάστης) τα δυο δημοσιεύματα, με διαφορά λίγων ημερών. Τι μεσολάβησε και μαζεύτηκαν σε σχέση με τους δολοφόνους του Κοτζαρίδη; Πάντως, και στη μια και στην άλλη περίπτωση, οι αληθινοί δολοφόνοι, τα ΜΑΤ, απουσιάζουν…
Βασίλης
