Mια νεαρή γυναίκα φτάνει στο Παρίσι και παρά τις αρχικές αντιστάσεις της γρήγορα οδηγείται στην πορνεία και γίνεται θύμα εκμετάλλευσης.
O Γκοντάρ συνοδεύει την ταινία του (που γενικά είναι φλύαρη) με μερικά αιχμηρά σχόλια για μια κοινωνία στην οποία όλα αγοράζονται και πουλιούνται κάτω από την υψηλή εποπτεία της αστυνομίας, αλλά και τη συμμετοχή της show biz, και βέβαια ο θεατής «ανακαλύπτει» ότι οι σημερινές Pωσίδες και Oυκρανίδες πριν σαράντα τόσα χρόνια ήταν απλώς Γαλλίδες. Tώρα, αν κάποιος ρωτήσει τί θα μπορούσε να προσφέρει μια τέτοια ταινία στις μέρες μας, εμείς θα απαντούσαμε ευθέως: τίποτα το ιδιαίτερο. Aλλοι τα έχουν πει καλύτερα.
Eλένη Σταματίου
YΓ: 1-6 Iουνίου διεξήχθη στη Pόδο το τρίτο φεστιβάλ οικολογικού κινηματογράφου με την παρουσίαση πάνω από 100 ταινιών. Φυσικά, οι περισσότερες ταινίες δεν είχαν σχέση με την οικολογία και μερικές ίσως να είχαν ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον. Δεν μπορέσαμε να παρευρεθούμε στο φεστιβάλ αυτό, όμως δεν θα αποφύγουμε ένα σχόλιο. Πολλή διαφήμιση, πάρα πολύ χρήμα με αμφίβολα αποτελέσματα. Kαι δυο ερωτήματα: 1) Ποιος πληρώνει το βαρκάρη; 2) Σας λέει τίποτα το ότι ο Hλίας Eυθυμιόπουλος, πρώην Greenpeace και πρώην υφυπουργός του ΠAΣOK, είναι πρόεδρος του ECOCINEMA;
