Με μια ξεγυρισμένη αύξηση ύψους 43% θα υποδέχονται οι εθνικές οδοί τους οδηγούς από τις 10 του Απρίλη. Τα διόδια των 1,40 ευρώ για τα επιβατικά αυτοκίνητα θα φτάσουν αισίως τα 2 ευρώ. Ανάλογες αυξήσεις θα υπάρξουν προφανώς και στην Κορίνθου-Τρίπολης (σήμερα 1,50 ευρώ) και στην Κορίνθου Πάτρας (σήμερα 1,80 ευρώ). Η κυβέρνηση «μαρινάρει» το φιλέτο για λογαριασμό των μεγαλοεργολάβων στους οποίους θα παραχωρηθούν για εκμετάλλευση τμήματα των εθνικών δρόμων. Διότι οι εργολάβοι δεν αρκούνται στα όσα θα κονομήσουν από τους νέους αυτοκινητόδρομους, αλλά θέλουν και κομμάτι από την πίτα των παλιών. Εχουν ζητήσει, μάλιστα, το κομμάτι από τα διόδια των ήδη κατασκευασμένων οδικών αξόνων να τους καταβληθεί προκαταβολικά, με την υπογραφή των «συμβάσεων παραχώρησης» και όχι μετά την ολοκλήρωση και παράδοση των έργων.
Προσέξτε τώρα πώς θα γίνει το κόλπο με τις «συμβάσεις παραχώρησης». Οι εργολάβοι θα πάρουν ζεστό χρήμα από το κράτος που θα καλύπτει το 30% του κόστους. Θα φουσκώσουν, φυσικά, το κόστος ώστε το 30% να γίνει πολύ μεγαλύτερο. Οσο καιρό θα κατασκευάζουν το έργο θα εισπράττουν ποσοστό από τα υπάρχοντα διόδια. Δηλαδή, θα χρηματοδοτούνται από το κράτος. Και όταν τελειώσει το έργο θα εκμεταλλεύονται τα διόδια απ’ αυτό. Μάλιστα, όπου εκτιμούν ότι οι κυκλοφοριακοί φόρτοι δεν τους εξασφαλίζουν τα κέρδη που προσδοκούν, ζητούν η σύμβαση να προβλέπει πάγια κρατική επιδότηση.
Η κυβέρνηση, μέσω του ΥΠΕΧΩΔΕ, έχει το θράσος να ισχυρίζεται ότι «ακόμη και με την αύξηση αυτή (τα διόδια) παραμένουν σημαντικά χαμηλότερα έναντι των διοδίων που ισχύουν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες». Μολονότι η σύγκριση αυτή είναι εντελώς άστοχη (διότι θα έπρεπε να συνοδεύεται και από σύγκριση των μισθών), επιπρόσθετα δεν ανταποκρίνεται πια και στην πραγματικότητα, γιατί η ψαλίδα συνεχώς κλείνει. Για να μη μιλήσουμε, βέβαια, για το χάος που χωρίζει την ποιότητα των ευρωπαϊκών αυτοκινητόδρομων από τους ελληνικούς. Να μιλήσει κανείς για την Κορίνθου-Πάτρας ή για το πέταλο του Μαλιακού;
