Στα θέματα των βασικών πολεμικών εξοπλισμών, που υπαγορεύονται από τους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, ουδείς μπορεί να κατηγορήσει την Ελλάδα ότι δεν χαρακτηρίζεται από συνέχεια του κράτους. Η ΝΔ του Καραμανλή ανακοίνωσε την Τρίτη, ύστερα από μια τυπική συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, που γίνεται για να ‘ναι καλυμμένοι οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός, ανακοίνωσε το πρώτο μεγάλο πακέτο αγοράς όπλων, συνεχίζοντας και ολοκληρώνοντας τις διαπραγματεύσεις που είχε ξεκινήσει το ΠΑΣΟΚ.
Το εν λόγω πακέτο ανέρχεται στο… ασήμαντο ποσό των 1,37 δισ. ευρώ (464 δισ. δραχμές). Οι Αμερικάνοι παίρνουν τη μερίδα του λέοντος: 30 πολεμικά αεροπλάνα F-16 Block-52+, με option για αγορά άλλων 10. Οπως ανακοίνωσε ο Σπηλιωτόπουλος, η αγορά των αεροπλάνων θα πιάσει τα 1,1 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τις καθιερωμένες εδώ και χρόνια ισορροπίες, παίρνουν και οι Γερμανοί το μερίδιό τους, με αγορά 333 μεταχειρισμένων αρμάτων μάχης «Λέοπαρντ», που θα κοστίσουν, πάντα κατά τον Σπηλιωτόπουλο, 270 εκατ. ευρώ.
Οι αγορές αυτές αφορούν την περίοδο μέχρι το 2009 και δεν ολοκληρώνουν το συνολικό πακέτο μέχρι το 2010. Απομένει η πιο χοντρή παραγγελία: η προμήθεια ακόμα 30-40 πολεμικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς. Γι’ αυτή την παραγγελία γίνεται «σφαγή» στο παρασκήνιο. Θα πάει ολόκληρη στην αμερικάνικη πλευρά ή θα ικανοποιηθεί και η ευρωπαϊκή με το «Eurofighter»; H κυβέρνηση Σημίτη είχε καταρχάς επιλέξει την ισορροπιστική λύση, αλλά ο Καραμανλής το σκέφτεται, γιατί βλέπει το μπάχαλο που επικρατεί στην ΕΕ και ολοένα και πιο πολύ γέρνει προς τη στοργική αγκαλιά του θείου Σαμ.
Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση θα είναι πολιτική. Θα αφορά, δηλαδή, τους προσανατολισμούς της εξωτερικής πολιτικής του ελληνικού αστικού κράτους και τίποτ’ άλλο. Αλλωστε, και οι παραγγελίες που ανακοινώθηκαν θα γίνουν με υπογραφή απευθείας συμφωνιών μεταξύ της ελληνικής και των αμερικανικής και γερμανικής κυβερνήσεων και όχι με διαγωνισμό. Η ΝΔ επαναλαμβάνει αυτό για το οποίο κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ. Και βέβαια, στο πλαίσιο της απευθείας διαπραγμάτευσης δεν παζαρεύονται μόνο πολιτικά ζητήματα αλλά και τα καθιερωμένα… παράπλευρα οφέλη (το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;).
Οι ιμπεριαλιστικές χώρες, επιβάλλοντας τέτοια υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Τουρκία (και όχι μόνο) πετυχαίνουν μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Πρώτο, ξεφορτώνουν τις αποθήκες των πολεμικών τους βιομηχανιών, πετυχαίνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο μια γιγάντια μεταφορά αξίας στο έδαφός τους. Γιατί οι εξοπλισμοί είναι καθαρά αντιπαραγωγικές δαπάνες που πληρώνονται μέσω της φορολογίας που επιβάλλεται. Αξίες που παράχθηκε στην Ελλάδα και την οποία συγκέντρωσε υποχρεωτικά το κράτος, μεταφέρεται στα θησαυροφυλάκια των αμερικάνικων και γερμανικών μονοπωλίων παραγωγής όπλων. Δεύτερο, εντάσσουν αυτές τις χώρες στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς τους, φορτώνοντάς τους μεγάλο (αν όχι το μεγαλύτερο) τμήμα του κόστους.
Το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε τυπικά και τη νέα δομή δυνάμεων και διοίκησης των ελληνικών ένοπλων δυνάμεων. Μια δομή ενταγμένη απόλυτα στο νέο ΝΑΤΟικό δόγμα, που είχε εμπεδοθεί στις αποφάσεις του Συμβούλιου Αμυνας τον περασμένο Νοέμβρη.
Τότε είχαν γίνει επίσημες ανακοινώσεις που μιλούσαν για κάλυψη των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας, αύξηση της συμμετοχής σε πολυεθνικές επιχειρήσεις, δημιουργία ευέλικτων μονάδων ταχείας επέμβασης, αύξηση του αριθμού των επαγγελματιών οπλιτών κ.λπ. Μπορεί να εξακολουθούν να παραμυθιάζουν τον ελληνικό λαό με τις παπαριές περί «εθνικής άμυνας», όμως οι νέοι υπέρογκοι εξοπλισμοί αποτελούν ένα βαρύτατο τίμημα που καλούμαστε να πληρώσουμε για τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στους αυτοκρατορικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που το κατευθύνουν.
Τότε είχαν γίνει επίσημες ανακοινώσεις που μιλούσαν για κάλυψη των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας, αύξηση της συμμετοχής σε πολυεθνικές επιχειρήσεις, δημιουργία ευέλικτων μονάδων ταχείας επέμβασης, αύξηση του αριθμού των επαγγελματιών οπλιτών κ.λπ. Μπορεί να εξακολουθούν να παραμυθιάζουν τον ελληνικό λαό με τις παπαριές περί «εθνικής άμυνας», όμως οι νέοι υπέρογκοι εξοπλισμοί αποτελούν ένα βαρύτατο τίμημα που καλούμαστε να πληρώσουμε για τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στους αυτοκρατορικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που το κατευθύνουν.
