Μας τόπε κι αυτό ο υφυπουργός Γ.Καλός. Δε φταίνε τα δύσκολα ή εύκολα θέματα που κατασκευάζουν τον αριθμό των μαθητών που πέφτουν κάτω απ’ τη βάση, είπε, αλλά το γεγονός ότι δε γίνεται επιμόρφωση των βαθμολογητών ώστε να υπάρξει «ποιοτικότερη προσέγγιση του γραπτού».
Και τότε βρε Καλό…παιδο πώς εξηγείται ότι το έτος 2000 (όταν το υπουργείο και η κυβέρνηση είχαν ξεσκιστεί να αποδείξουν την επιτυχία της «μεταρρύθμισης Αρσένη») είχαμε μόνο 3000 παιδιά κάτω από τη βάση, ενώ τα τελευταία 2-3 χρόνια πάνω από 40%; Ξαφνικά τα ίδια αυτά παιδιά έγιναν «κουμπούρες», δεδομένου του γεγονότος ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν υπήρξε καμιά επιμόρφωση των βαθμολογητών;
Αλλά έτσι είναι. Οταν κάποιος θέλει να αποσιωπήσει τις πραγματικές προθέσεις υπουργείου και κυβέρνησης για δραστική μείωση του αριθμού των εισακτέων -η πρόθεση υλοποιείται με την καθιέρωση πλαφόν βαθμολογικής βάσης- επινοεί γελοία τεχνάσματα και απλώς πετυχαίνει να γίνεται καταγέλαστος.
