♦ Το ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού ήταν το κυρίαρχο αθλητικό γεγονός της βδομάδας που πέρασε και συνεπώς η στήλη είναι υποχρεωμένη να ασχοληθεί εκτενώς με αυτό.
Αν και στο σύνολο του αθλητικού Τύπου γράφτηκε ότι παρακολουθήσαμε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια των τελευταίων χρόνων, η γνώμη μου είναι ότι είδαμε ένα μάλλον κακό παιχνίδι, το οποίο δεν είχε καθόλου φάσεις και δεν πρόσφερε θέαμα (γι’ αυτό υπεύθυνος είναι ο Παναθηναϊκός). Το παιχνίδι μπορεί να είχε ρυθμό και η εξέλιξη του σκορ σε συνδυασμό με την κρισιμότητά του να το έκαναν ελκυστικό κατά τη διεξαγωγή του, αν όμως μείνουμε σε αυτή την πρώτη εντύπωση τα συμπεράσματα θα είναι λαθεμένα. Ας δούμε συνεπώς την ουσία.
Ο Ολυμπιακός έφτασε στη νίκη απλά και μόνο γιατί είχε στη σύνθεσή του το Ριβάλντο. Ο Βραζιλιάνος έδειξε ότι είναι ποδοσφαιριστής ο οποίος ξέρει πότε και γιατί πρέπει να αποδώσει τα μέγιστα. Πριν προχωρήσουμε στον τρόπο με τον οποίο έπαιξε στο ντέρμπι, η στήλη πρέπει να κάνει την αυτοκριτική της στο θέμα Ριβάλντο. Οταν ο παίχτης ήρθε στον Ολυμπιακό, χαρακτηρίσαμε τη μεταγραφή του ευφυή εμπορική κίνηση του Κόκκαλη, που θα έδινε μεγάλο πρεστίζ στην ομάδα του, αλλά είχαμε σοβαρές διαφωνίες για την αγωνιστική προσφορά του Βραζιλιάνου. Η άποψή μας ήταν ότι ήρθε στην Ελλάδα για να συμπληρώσει τα ένσημα για τη συνταξιοδότησή του, όμως δυστυχώς διαψευστήκαμε. Ο συγκεκριμένος παίχτης ήταν αυτός που χάρισε πέρσι το πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό (καθάρισε στα ντέρμπι και πέτυχε το γκολ στην τελευταία αγωνιστική στο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Ηρακλή) και όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι αυτός που και φέτος θα οδηγήσει τους γαύρους στο πρωτάθλημα. Αν μάλιστα αποφασίσει να μείνει στον Πειραιά και μετά τη λήξη του συμβολαίου του, τότε ο Κόκκαλης θα είναι υποχρεωμένος να του ανανεώσει το συμβόλαιό του και μάλιστα με τους όρους που θα θέσει ο παίχτης.
Ξαναγυρίζουμε στο ντέρμπι. Οι δυο ομάδες δεν έδειξαν τίποτα αγωνιστικά και το παιχνίδι ήταν ποιοτικά από τα χειρότερα της τελευταίας δεκαετίας. Οι δυο ομάδες εκτός των γκολ (τα 4 από τα 5 μπήκαν σε φάσεις που δεν υπήρχε καν υποψία για κάτι τέτοιο) δεν είχαν ευκαιρίες, μετά το πρώτο γκολ του Παναθηναϊκού το παιχνίδι έγινε σκληρό και σε ορισμένες περιπτώσεις αντιαθλητικό, οι ποδοσφαιριστές δεν μπορούσαν να αλλάξουν περισσότερες από τρεις μπαλιές και το θέαμα ήταν λέξη άγνωστη. Οπως είπαμε και στην αρχή, τη μεγαλύτερη ευθύνη γι’ αυτό την έχει ο Παναθηναϊκός, αφού το κέντρο του ήταν ανύπαρκτο -Κονσεϊσάο και Τζιώλης ήταν αλλού, ενώ και ο Γκονζάλες από κάποιο σημείο του αγώνα και μετά εκνευρίστηκε και αντί για τη μπάλα κυνηγούσε τα πόδια των αντιπάλων του- με αποτέλεσμα οι γραμμές του Παναθηναϊκού να έχουν τόση απόσταση μεταξύ τους όση ο Βενιζέλος με τον Πάγκαλο. Στην απέναντι όχθη ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με στόχο να μη δεχτεί γκολ, φόρτωσε το κέντρο του για να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα και όπως πάντα βασίστηκε στην κλάση ορισμένων παιχτών του που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Το γκολ του Παναθηναϊκού δυσκόλεψε τα πράγματα και πάγωσε προς στιγμή το Καραϊσκάκη αλλά τότε μίλησε ο Ριβάλντο. Ανέβασε την απόδοσή του δίνοντας ζωντάνια στην ομάδα του και πέτυχε την ισοφάριση σε μια φάση που οποιοσδήποτε άλλος από τους συμμετέχοντες (εκτός ίσως του Τζόρτζεβιτς και του Γκονζάλες) δεν θα ήξερε τι να κάνει τη μπάλα. Με την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου, ο Βραζιλιάνος έβαλε ένα ακόμη γκολ, με τρόπο που μόνο οι μεγάλης κλάσης παίχτες μπορούν να πετύχουν, και τα πράγματα έγιναν πολύ εύκολα για την ομάδα του, αφού οι πράσινοι διατελούσαν πλέον υπό σύγχυση.
Η άποψή μου είναι ότι δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε περισσότερο με ένα τόσο κακό παιχνίδι που επί της ουσίας έδειξε το πραγματικό πρόσωπο και το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αν κάτι πρέπει να σχολιάσουμε, για να κλείσουμε, είναι η απογοήτευση των παιχτών του Παναθηναϊκού. Το τελευταίο τέταρτο του αγώνα, εξαιτίας της κούρασης του Ριβάλντο και του Τζόρτζεβιτς, οι πράσινοι είχαν την κατοχή της μπάλας και θα μπορούσαν να κάνουν μια προσπάθεια για να φτάσουν στην ισοφάριση. Ομως, ούτε η σάρκα ούτε το πνεύμα ήταν πρόθυμο για κάτι τέτοιο. Οι παίχτες του Παναθηναϊκού στα τελευταία λεπτά δεν είχαν το κουράγιο ούτε γιόμες προς την περιοχή του Νικοπολίδη να κάνουν, μήπως και πετύχουν κάποιο γκολ στην αναμπουμπούλα. Με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον Παναθηναϊκό, ο πεντάχρονος σχεδιασμός είναι μάλλον ανεδαφικός και η διοίκηση των πρασίνων θα πρέπει να αρχίσει να σχεδιάζει σε επίπεδο δεκαετίας.
♦ Την τακτική που ακολούθησε στις περιπτώσεις του Σέζαρ και του Καπετάνου προσπάθησε να εφαρμόσει και στην περίπτωση του Μπασινά η διοίκηση της ΑΕΚ, όμως μέχρι τη στιγμή που έκλεισε η ύλη της εφημερίδας η μεταγραφή έδειχνε να ναυαγεί. Ο πρόεδρος της ΑΕΚ φρόντισε να «κοντύνει» τον Μπασινά, δηλώνοντας στις εφημερίδες ότι ο παίχτης αυτοπροτάθηκε και δίνοντας στην δημοσιότητα το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στις δυο πλευρές. Το μήνυμα που προσπαθεί να στείλει η ΑΕΚ στον Μπασινά είναι ξεκάθαρο: «ή έρχεσαι με τους δικούς μας όρους ή δεν σε χρειαζόμαστε». Μάλιστα, κύκλοι προσκείμενοι στην ΠΑΕ ΑΕΚ έχουν αρχίσει να διατυπώνουν ερωτήματα για την αναγκαιότητα της μεταγραφής, με δεδομένη τη αγωνιστική απραξία του παίχτη σε σχέση με την ανάγκη που έχει η ομάδα για άμεσες αγωνιστικές λύσεις. Το ρεπορτάζ λέει ότι ο Μπασινάς είναι χολωμένος με τον τρόπο που χειρίζεται ο πρόεδρος της ΑΕΚ το θέμα και ότι πλέον η πρώτη επιλογή του είναι η Μαγιόρκα. Επειδή, όμως, η χρηματική διαφορά ανάμεσα στις δυο πλευρές είναι σχετικά μικρή (περίπου 50.000 ευρώ), το πλέον πιθανό είναι το σίριαλ να έχει αίσιο τέλος και ο Μπασινάς να επιστρέψει στα ελληνικά γήπεδα με την φανέλα της ΑΕΚ.
Κος Πάπιας
