Η ιστορία μιας εργαζόμενης σε ορυχείο της Μοντάνα, που αποφασίζει να καταγγείλει τη σεξουαλική παρενόχληση των γυναικών εκ μέρους των ανδρών συναδέλφων τους. Ο δικαστικός αγώνας που στην πραγματικότητα κράτησε 20 χρόνια δικαίωσε τελικά το θύμα, όμως μόνο αφότου στην αγωγή πείστηκαν να συμμετάσχουν και άλλες γυναίκες-θύματα.
Η ταινία αυτή σκηνοθετήθηκε από την Νεοζηλανδή Ν. Κάρο, γνωστή από την αρκετά πρωτότυπη δεύτερη ταινία της «Ο θρύλος της φάλαινας», και είναι μια τυπική χολιγουντιανή παραγωγή. Αυτό σημαίνει φεμινιστικές αφέλειες και υπερβολές στο σενάριο και προβλέψιμη, ευθύγραμμη αφήγηση.
Αν κάτι αξίζει να παρατηρήσει κανείς σ’ αυτή την ταινία, είναι η εξαχρείωση της εργατικής τάξης στην Αμερική. Πουλημένα συνδικάτα και εργαζόμενοι που ταυτίζουν το συμφέρον τους με το συμφέρον της εταιρίας, αρνούμενοι οποιαδήποτε συμπαράσταση στο συνάδελφό τους. Ομως, το θέμα της ταινίας δεν είναι αυτό και βέβαια το ηθικοπλαστικό Χόλιγουντ δεν αφορά τους ψαγμένους θεατές.
