Η επιδρομή στα γραφεία του ριζοσπάστη σιίτη κληρικού Μοκτάντα Αλ Σαντρ στη Βαγδάτη από τα αμερικάνικα στρατεύματα και την ιρακινή εθνοφρουρά ήταν η αφορμή για να βγουν χιλιάδες Σιίτες στους δρόμους της πρωτεύουσας την περασμένη Κυριακή και τη Δευτέρα. Οι διαδηλωτές κρατούσαν πορτρέτα του Σαντρ και φώναζαν αντιαμερικάνικα συνθήματα, χωρίς όμως να αναφερθούν συγκρούσεις με τις δυνάμεις κατοχής.
Συγκρούσεις όμως έγιναν στη Βασόρα, μετά από επίθεση της αστυνομίας σε τζαμί της πόλης με το πρόσχημα ότι κυνηγούσε αντάρτες, με αποτέλεσμα 16 νεκρούς, ενώ από τις βομβιστικές επιθέσεις που έγιναν στη χώρα δε γλύτωσε ούτε μία ιταλική στρατιωτική φάλαγγα στη Νασιρίγια, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας ιταλός στρατιώτης και να τραυματιστούν άλλοι τέσσερις. Αυτή η επίθεση όμως δεν έκανε τον «σοσιαλιστή» Πρόντι να αποφασίσει την επίσπευση της διαδικασίας αποχώρησης των ιταλικών στρατευμάτων από το Ιράκ. Περιμένει να αναλάβει πλήρη δράση η ιρακινή αστυνομία και ο στρατός, που αριθμούν γύρω στους 255.000 άντρες (σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς). Τόσο ξεφτιλισμένος είναι ο άνθρωπος.
Εντωμεταξύ, για πρώτη φορά έκανε την εμφάνισή της μια ιρακινή μεραρχία στην επαρχία Ανμπάρ (προπύργιο της αντίστασης) αναλαμβάνοντας την επιτήρηση μιας μικρής περιοχής από τα αμερικάνικα στρατεύματα που συνεχίζουν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στο Ραμάντι. Μέχρι στιγμής, όμως, οι Αμερικάνοι δε μπορούν να κάμψουν την αντίσταση στο Ραμάντι που έχει μετατραπεί ήδη σε μία νέα Φαλούτζα.
♦ Σύμφωνα με την τελευταία τριμηνιαία έκθεση για την κατάσταση στο Ιράκ, που υπέβαλε το Πεντάγωνο στο Κογκρέσο και δόθηκε στη δημοσιότητα στις 30 Μαΐου, η συχνότητα των επιθέσεων της ιρακινής αντίστασης βρίσκεται στο ανώτατο επίπεδο από τότε που η αμερικάνικη στρατιωτική διοίκηση στο Ιράκ άρχισε να κρατά τέτοια στοιχεία τα δύο τελευταία χρόνια. Πιο συγκεκριμένα, από τις 11 Φεβρουαρίου μέχρι τις 12 Μαΐου του 2006 καταγράφηκαν κατά μέσο όρο περισσότερες από 600 επιθέσεις τη βδομάδα σ’ όλη τη χώρα, ενώ από τον Αύγουστο του 2005 μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου του 2006 είχαν καταγραφεί κατά μέσο όρο 550 περίπου επιθέσεις τη βδομάδα. Στο χαμηλότερο επίπεδο ήταν την άνοιξη του 2004 με 400 κατά μέσο επιθέσεις τη βδομάδα.
Η τεράστια πλειοψηφία των επιθέσεων, επισημαίνεται στην έκθεση, στρέφεται κατά των αμερικάνικων και των συμμαχικών τους δυνάμεων, αλλά η πλειοψηφία των νεκρών είναι πολίτες, που είναι πολύ πιο τρωτοί στις επιθέσεις των ανταρτών.
Τα στοιχεία αυτά είναι η καλύτερη απάντηση σ’ αυτούς που προσπαθούν να δείξουν ότι αποδυναμώνεται η ιρακινή αντίσταση και διογκώνουν τον υπαρκτό κίνδυνο του εμφυλίου πολέμου.
