Τι τους ήθελε τους τσαμπουκάδες ο ΥΠΕΞ της Κύπρου Γ. Λιλλήκας; Με το που δήλωσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπλοκάρει όλα τα κεφάλαια στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την ΕΕ μέχρι να εφαρμοστεί πλήρως από την Αγκυρα το πρωτόκολλο τελωνειακής σύνδεσης, κατέφτασε εσπευσμένα στο νησί ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Γ. Βαληνάκης (που έχει και την ιδιότητα του «εξ απορρήτων» του Καραμανλή) για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.
Στόχος που επετεύχθη, κρίνοντας από το αποτέλεσμα. Ο ίδιος ο Τ. Παπαδόπουλος ανέλαβε να «μαζέψει» τις κορόνες του Λιλλήκα, δηλώνοντας ότι ουδείς στην ΕΕ επιθυμεί τη δημιουργία κρίσης στις τουρκοευρωπαϊκές σχέσεις: «Προσπάθειά μας είναι η αποτροπή οποιασδήποτε κρίσης, γιατί πιστεύω ότι η γενική εντύπωση στην Ευρώπη είναι ότι θα ήταν κακή εξέλιξη εάν η πορεία της Τουρκίας στις διαπραγματεύσεις αντιμετωπίσει ανυπέρβλητες δυσκολίες. Αυτό θα είναι κακό για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη περιλαμβανομένης και της Κύπρου.
Τσαμπουκάδες, τέλος, λοιπόν. Η απειλή του βέτο πρέπει να ξεχαστεί και να αντικατασταθεί από παζάρια μέσα στα κοινοτικά όργανα, ώστε να βγαίνουν κάποιες αυστηρές ανακοινώσεις προς την Τουρκία. Ανακοινώσεις που ουδόλως ενοχλούν την Αγκυρα, όσο δεν σταματά η διαδικασία συζήτησης και έγκρισης των κεφαλαίων της ενταξιακής διαπραγμάτευσης. Γιατί η τουρκική πολιτική ηγεσία γνωρίζει πολύ καλά ότι το παζάρι δεν έχει να κάνει με το Κυπριακό αλλά με άλλους παράγοντες. Εκείνο που επιθυμεί είναι να μην προστεθεί και το Κυπριακό σ’ αυτούς τους παράγοντες.
Και όπως όλα δείχνουν, αυτό το πετυχαίνει. Γιατί η κυβέρνηση Παπαδόπουλου είναι απομονωμένη ακόμα και από τον πιο στενό της σύμμαχο, την Ελλάδα. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή κάνει μπίζνες με την Τουρκία. Η Εθνική αγοράζει μια τουρκική τράπεζα, σε διακρατικό επίπεδο προωθείται η κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου Τουρκίας-Ελλάδας-Ιταλίας (παιχνίδι στο οποίο επιθυμεί να μπει και η Ρωσία) και ουδείς στην Αθήνα θα επιθυμούσε μια ελέω Κυπριακού όξυνση, η οποία θα χαλούσε το κλίμα και θα καθυστερούσε τις μεγάλες μπίζνες. Αυτό το μήνυμα μεταφέρθηκε στον Παπαδόπουλο από τον Βαληνάκη και φυσικά εισακούστηκε. Και για να πάρει την ευθύνη της διόρθωσης ο ίδιος ο Παπαδόπουλος, μάλλον το μήνυμα Καραμανλή δεν ήταν και τόσο… ευγενικό.
Χαρακτηριστικοί της ελληνικής στάσης ήταν οι εξαιρετικά χαμηλοί τόνοι που κράτησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ελληνικού ΥΠΕΞ Γ. Κουμουτσάκος έναντι της δέσμευσης από την Τουρκία περιοχής στο Αιγαίο για την πραγματοποίηση στρατιωτικών ασκήσεων. Χαρακτήρισε μεν τη δέσμευση «παράνομη και παράτυπη», ταυτόχρονα όμως σημείωσε ότι η δέσμευση από μόνη της δεν συνιστά παραβίαση του θερινού μορατόριουμ, διότι η άσκηση δεν έγινε.
Ακόμα πιο χαρακτηριστική ήταν η έμμεση πλην σαφής διαφοροποίηση της Ντόρας από τις γνωστές δηλώσεις Σαρκοζί, που αμφισβήτησε κάθε προοπτική ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. Σύμφωνα με τη Ντόρα «η συζήτηση για την Τουρκία στην Ευρώπη είναι ανοιχτή» (άρα κακώς επιχειρεί να την κλείσει ο Σαρκοζί) και «οι αποφάσεις θα ληφθούν πολύ αργότερα».
Το θέμα των ευρωτουρκικών σχέσεων συζήτησε με τη Μπακογιάννη και ο βρετανός ΥΠΕΞ Τζεφ Χουν, που επισκέφτηκε την Αθήνα αμέσως μετά την επίσκεψή του στην Αγκυρα. Η κυβέρνηση Μπλερ έχει αναλάβει εκστρατεία υπέρ της ένταξης της Τουρκίας. Ο ίδιος ο Μπλερ δήλωσε (την ίδια μέρα που ο Χουν επισκεπτόταν την Αθήνα), ότι η απόρριψη του ενδεχόμενου πλήρους ένταξης της Τουρκίας είναι «ένα πολύ σοβαρό λάθος, με άμεσες συνέπειες για την ΕΕ». Ερχόμενος στην Αθήνα ο Τζεφ Χουν δε μπορούσε παρά να εκφράσει τη συνήθη ευχή: «Επιθυμούμε να δούμε την Τουρκία να αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Είναι πολύ σημαντικό η Τουρκία να ανταποκριθεί στις ανειλημμένες υποχρεώσεις της» (δηλαδή, την εφαρμογή του πρωτοκόλλου τελωνειακής ένωσης και έναντι της Κύπρου). Οταν, όμως, αυτό δεν τίθεται ως προαπαιτούμενο για τη συνέχιση των ευρωτουρκικών διαπραγματεύσεων, όταν δεν τίθεται καν χρονοδιάγραμμα, η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο να ανησυχεί. Ηδη, η κυβέρνηση Ερντογάν απέστειλε στην Κομισιόν ένα κείμενο 22 σελίδων με τις θέσεις της, στο οποίο συνδέει την εφαρμογή της τελωνειακής σύνδεσης με τα μέτρα άρσης της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων.
