Η συνεδρίαση ξεκίνησε με τον Μιχάλη Κασίμη, ο οποίος έκανε μια σύντομη τοποθέτηση, τονίζοντας τα πολιτικά στοιχεία αυτής της υπόθεσης, καταγγέλλοντας την πολιτική σκοπιμότητα και τη δράση των μηχανισμών που στήνουν αυτές τις υποθέσεις. Ολόκληρο το κείμενο της τοποθέτησής του είναι το εξής:
Κύριοι Δικαστές
Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δίκης και μάλιστα σε ένα κρίσιμο στάδιο της διαδικασίας, δηλαδή πριν τις απολογίες μας, εκδόθηκε το παραπεμπτικό βούλευμα για τη σημερινή Δίκη. Η Δίκη αυτή φυσικά αποτελεί τη συνέχεια της προηγούμενης, εφόσον κατηγορούμαστε για 10 συμπληρωματικές βομβιστικές ενέργειες του ΕΛΑ, που στο προηγούμενο Βούλευμα δεν συμπεριλήφθηκαν, επειδή είχαν θεωρηθεί παραγεγραμμένες από τις Ανακριτικές Αρχές.
Η έκδοση αυτή του παραπεμπτικού Βουλεύματος, όπως είναι γνωστό, δημιούργησε εύλογα ερωτηματικά ως προς τη νομιμότητα του, αλλά και τις πολιτικές σκοπιμότητες που εξυπηρετούσε (και όχι μόνο σε εμάς τους κατηγορούμενους). Eνα από τα ερωτηματικά φυσικά είναι γιατί δεν περίμεναν να εκδοθεί η Απόφαση της πρώτης Δίκης και ανάλογα να πράξουν.
Φυσικά οι απαντήσεις έχουν ήδη δοθεί και έχουν ήδη καταγραφεί. Eτσι όμως φθάσαμε στον πλήρη παραλογισμό, αφ’ ενός το Βούλευμα να στηρίζεται μόνο στη συμμετοχή, διότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως άλλο στοιχείο ή η παραμικρή ένδειξη, και αφ’ ετέρου να παραπέμπομαι εγώ σε νέα Δίκη, ο οποίος αθωώθηκα ομόφωνα από το προηγούμενο Δικαστήριο, ότι δεν συμμετείχα σε καμία παράνομη οργάνωση, ούτε φυσικά στον ΕΛΑ, από το 1974 έως το 2003 δεν κατείχα εκρηκτικά, δεν οπλοφορούσα, κλπ.
Πώς λοιπόν είναι δυνατό το Δικαστήριό σας να με δικάζει για πράξεις του ΕΛΑ, εφ’ όσον η ίδια η Δικαστική Εξουσία έχει αποφανθεί ότι δεν είμαι μέλος οποιασδήποτε οργάνωσης; Και εάν διώκομαι μόνο για επιμέρους βομβιστικές ενέργειες και όχι για συμμετοχή, γιατί δεν δικάζομαι από Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο;
Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι οι μηχανισμοί αυτοί που φρόντισαν να παραπεμφθώ σ’ αυτή τη Δίκη δεν το έκαναν με στόχο να αποδοθεί Δικαιοσύνη, αλλά από τη μια προκρίνοντας την ηθική, κοινωνική και την οικονομική μου εξόντωση και από την άλλη θέλοντας να με κρατάνε σε διαρκή ομηρία για λόγους εκδίκησης μετά τη δολοφονία του αδελφού μου Χρήστου Κασίμη τον Οκτώβριο του 1977.
Από τότε, κύριοι Δικαστές, η οικογένειά μου και εγώ βρισκόμαστε σε καραντίνα και υπό συνεχή παρακολούθηση, με αποκορύφωμα την προσπάθεια των μηχανισμών αυτών να μου απαγγελθεί κατηγορία το 1987, πράγμα όμως που τότε κατέληξε σε πολιτικό φιάσκο. Παρ’ όλα αυτά, οι προσπάθειές τους συνεχίστηκαν, όπως είδα από τα στοιχεία της προηγούμενης δικογραφίας. Για τουλάχιστον 4 ή 5 φορές ανέσυραν την ίδια υπόθεση, βάζοντάς τη και πάλι στο αρχείο.
Αυτό όμως που δεν κατάφεραν όλα αυτά τα χρόνια, το πέτυχαν το 2003. Με παρέπεμψαν σε μια φρονηματική Δίκη, εκμεταλλευόμενοι την τρομοϋστερία και την τρομολαγνεία που οι ίδιοι δημιούργησαν, για τους γνωστούς οικονομικούς, εξουσιαστικούς και υποτακτικούς λόγους. Ετσι, σήμερα δικάζομαι για δεύτερη φορά, για πράγματα με τα οποία δεν έχω καμία σχέση και δεν με αφορούν, κατά συνέπεια δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα.
Αλλωστε, δεν θέλω να παίξω το παιχνίδι αυτών που με παρέπεμψαν σ’ αυτή τη Δίκη. Δεν θέλω εγώ να τους προσφέρω τα στοιχεία της μη ενοχής μου και να συμβάλω στην προσπάθειά τους να αντιστρέψουν το τεκμήριο αθωότητας σε τεκμήριο ενοχής.
Το μόνο που αισθάνομαι την ανάγκη να συμπληρώσω είναι ότι θέλω να ευχαριστήσω τη σύνθεση του Δικαστηρίου σας για τη δυνατότητα που μου δώσατε κατά τη διάρκεια αυτής της Δίκης να μην είναι η παρουσία μου υποχρεωτική, για να μπορώ να ανταποκρίνομαι στις εργασιακές μου υποχρεώσεις.
Ο πρόεδρος έκανε μερικές τυπικές ερωτήσεις, που αφορούσαν δεδομένα της προηγούμενης δίκης στην οποία ο Μ. Κασίμης αθωώθηκε. Ο εισαγγελέας δεν έκανε καμιά ερώτηση. Η εφέτης Μ. Χυτήρογλου ζήτησε περιγραφή του Χρήστου Κασίμη, την οποία έδωσε ο Μιχάλης. Ο εισαγγελέας ρώτησε ευθέως αν η περιγραφή της Κυριακίδου ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ο Μ. Κασίμης απάντησε κατηγορηματικά αρνητικά, τονίζοντας ειδικά το ότι η Κυριακίδου τον περιέγραψε ως κοντό, αδύνατο, μαυριδερό και με γένεια, ενώ ήταν ψηλός (1,82), όχι αδύνατος (80 κιλά) κάθε άλλο παρά μαυριδερός και είχε μόνο μουστάκι. Διευκρίνισε ακόμη, ότι η φωτογραφία στην οποία αναφερόταν η Κυριακίδου πρέπει να έχει κατασχεθεί από την Ασφάλεια από το σπίτι της νύφης του, μετά τη δολοφονία του αδελφού του.
________________
Το πρώτο που μου ‘ρχεται να σας ρωτήσω είναι τι έχουν πάθει οι δικαστές μαζί μου και τι ζητάνε από μένα, ήταν τα πρώτα λόγια του Γιάννη Σερίφη. Απάντηση δεν έχω πάρει, συνέχισε. Γιατί δεν κλήθηκαν εδώ ο εισαγγελέας και οι δικαστές που με παρέπεμψαν, για να εξηγήσουν με ποια νέα στοιχεία με παρέπεμψαν, εκτός από αυτά που τους έδωσε ο ανακριτής Ζερβομπεάκος και που εισηγήθηκε την απαλλαγή μου; Πώς και γιατί ο εισαγγελέας Μύτης αναιρεί την ίδια την αρχική του πρόταση, ψεύδεται ασύστολα και αναιρεί τον ίδιο του τον εαυτό; Γιατί μετά το 2002 στις συνεχιζόμενες διώξεις εναντίον μου τη σκυτάλη παίρνουν οι δικαστές συνεχίζοντας το έργο των ασφαλιτών; Μήπως οι δικαστές ανέλαβαν να μας σωφρονίσουν και να μας δείξουν ποιο είναι το αφεντικό; Οσοι δικαστές ως τώρα ανέλαβαν τις ειδικές αυτές αποστολές όλοι τους απροκάλυπτα και πριν ακόμα ολοκληρωθούν οι διαδικασίες των υποθέσεων πήραν την πολυπόθητη προαγωγή τους.
Κάθε προβληματισμένος ενεργός πολίτης, σημείωσε ο Γ. Σερίφης, ξέρει ότι τα εξουσιαστικά συστήματα έτσι ενεργούν. Ζούμε σ’ ένα σύστημα άγριας εκμετάλλευσης και καταπίεσης, βίας και τρόμου σε ό,τι τους αντιστέκεται. Ζούμε στην εποχή της υπερατλαντικής κυριαρχίας και της πλήρους υποταγής των κυβερνήσεων σ’ αυτά. Στην εποχή των βρόμικων πολέμων. Νωπά είναι τα εγκλήματα σε βάρος των λαών της Παλαιστίνης, της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ. Σκοπός τους είναι να χτυπήσουν όχι μόνο ό,τι κινείται, δρα και αντιστέκεται, αλλά και ό,τι έχουμε στο μυαλό μας, για την επικράτηση της πλήρους σιγής και υποταγής.
Ο Γ. Σερίφης κατήγγειλε με σκληρά λόγια τα Γκουαντανάμο, τα λευκά κελιά, τους γκρίζους τάφους του Κορυδαλλού και την ομηρία πολλών ανθρώπων. Αναφερόμενος στη μόνιμη δίωξή του επί τριάντα χρόνια, είπε: Προτείνω να αναφωνήσομε όλοι μαζί: συγχαρητήρια στους εμπνευστές της υπόθεσης αυτής, συγχαρητήρια στους μόνιμους διώκτες μου για τη σταθερή και επίμονη για τριάντα χρόνια καταδιωκτική μανία, συγχαρητήρια στους δικαστές για την επιστημονική τους κρίση.
Σε ποιους και για τι να απολογηθώ; Στο βούλευμα που με φέρνει από το 1975 μέχρι το 2002 μέλος της 17Ν ή στο βούλευμα που με φέρνει από το 1975 μέχρι το 2003 μέλος του ΕΛΑ, ξεχνώντας ότι από το ’76 ως το ’79 και από το 2002 έως το 2005 είμαι προφυλακισμένος και όμηρος; Να απολογηθώ σ’ αυτούς που αν είχαν στοιχειώδη σεβασμό στο επάγγελμά τους θα έπρεπε αυτόν τον μάρτυρα να τον στείλουν ή στο θεραπευτήριο ή εκεί που αυτός θέλει να στείλει εμένα; Και όλα αυτά για μια προαγωγή, με αποτέλεσμα να γίνομαι παράδειγμα προκειμένου να απολαύσουν και άλλη ανταμοιβή. Σιγά ρε παιδιά, μη σπρώχνεστε, όλοι θα πάρετε. Τα αφεντικά κάτι έχουν για όλα τα καλά παιδιά, ας μείνει και κάποιος δικαστής, μη βιάζεστε να γίνετε καταδικαστές.
Να απολογηθώ στους ενάγοντες που χωρίς ηθικό φραγμό ζητούν την καταδίκη μου αδιαφορώντας για την αλήθεια εμπορευόμενοι ακόμα και το χαμό των δικών τους προσώπων; Να απολογηθώ στις κυβερνήσεις που όλες είναι στην αυλή του ίδιου αφέντη και τα τελευταία τριάντα χρόνια χτυπούν κάθε αγώνα της εργατικής τάξης; Μήπως πρέπει να απολογηθώ στη διανόηση της νομικής επιστήμης, που άλλοι φτιάχνουν τρομονόμους και άλλοι νόμους καταπιεστικούς, για μια υπουργική καρέκλα; Αυτούς τους νόμους νομιμοποιήσατε και σεις με τις αποφάσεις σας.
Να απολογηθώ για τους αγώνες μου; Να απολογηθώ για τις πεποιθήσεις μου που τις προβάλλω δημόσια; Σε κανένα δεν απολογούμαι γι’ αυτά. Απολογούμενοι είναι οι διώκτες μου και οι υπηρέτες τους.
Η υπόθεση αυτή είναι στημένη και όχι μόνο όσο αφορά εμένα που είναι αποδεδειγμένα ύπουλη, βρόμικη και εκδικητική. Οι διώκτες μου γνώριζαν πολύ καλά πού βρισκόμουν εκείνη την ημέρα, γι’ αυτό και δεν έκαναν καμιά κίνηση εναντίον μου τότε. Οπως ήξεραν όλες τις κινήσεις μου, γιατί με παρακολουθούσαν συστηματικά μετά το 1979. Η υπόθεση αυτή στήθηκε για να με εντάξουν σε μια ακόμα τρομοϊστορία. Στήθηκε γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι υποταγμένες στους Αμερικάνους. Παραβιάζουν ακόμα και αυτόν τον τρομονόμο τους, γιατί νόμος είναι μόνο ό,τι πει ο μπος Μπους. Στα εξουσιαστικά συστήματα δεν υπάρχουν θεσμοί αλλά μόνο δεσμά που ανάλογα με τις συγκυρίες εξασκούνται ηπιότερα ή αυταρχικότερα. Εκμετάλλευση-καταπίεση και δίκιο δεν πάνε μαζί.
Θέλουν την ηθική και φυσική μου εξόντωση, αν είναι δυνατόν μια καταδίκη. Θέλουν να με οδηγήσουν να τους παρακαλέσω γονατιστός, να ζητήσω έλεος από την κρατική εξουσία και ιδεολογική μετάνοια. Από την άλλη στέλνουν μήνυμα σε ό,τι κινείται και αντιστέκεται: καθήστε καλά, γιατί σας τυλίγουμε σε μια κόλλα χαρτί και δεν ξεμπλέκετε. Γι’ αυτό στήνουν δίκες με ψευδομάρτυρες τύπου Κορωναίου και Κυριακίδου. Ηρθε εδώ ένας ψευδομάρτυρας που δεν είπε δυο φορές το ίδιο πράγμα, που αναγκαστήκατε να ζητήσετε την ταυτότητά του για να μάθετε τα πραγματικά του στοιχεία. Και όμως, αυτός ο ψευδομάρτυρας έφυγε ανενόχλητος από το δικαστήριο και αναμένει την αμοιβή του.
Η υπόθεση αυτή είναι εξ ολοκλήρου στημένη. (Στο σημείο αυτό ο Γ. Σερίφης αναφέρθηκε στους συγκατηγορούμενούς του. Η σχετική αναφορά εδώ με το σχολιασμό μας).
Ας μη χαίρονται και αισθάνονται δυνατοί επειδή μας σέρνουν από τρομοδίκη σε τρομοδίκη. Αυτές οι διώξεις μας πεισμώνουν. Μας σπρώχνουν σε νέους αγώνες, σε συνάντηση με τους φυσικούς μας συμμάχους, με την εργατική τάξη, με τα κινήματα ενεργούς αμφισβήτησης και αντίστασης. Ο εξωκινηματικός τσαμπουκάς δεν θα περάσει. Ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει, οι τρομονόμοι θα μείνουν κουρελόχαρτα ντροπής και οι καταπιεστές-βασανιστές και υπηρέτες τους θα μείνουν άνεργοι.
Καταλαβαίνω τη δυσκολία που έχετε να καλύψετε τους συναδέλφους σας που αποφάσισαν και αυτή την αποδεδειγμένα σκόπιμη παραπομπή μου. Βλέπετε, μέχρι το 2002 τις διώξεις μου τις οργάνωνε η Ασφάλεια. Μετά το 2002 τις οργανώνει πάλι η ίδια δεν παίρνει όμως την ευθύνη της σύλληψης και παραπομπής μου και την αδήνει σε δικαστές του ίδιου κύκλου.
Σε ό,τι με αφορά κάνουν τζάμπα κόπο. Είμαι πάντα όρθιος και παρών σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες και αλληλέγγυος σε κάθε διωκόμενο. Οι αντοχές μου είναι ακατάβλητες και είμαι έτοιμος για όλα. Θα συνεχίσω τους αγώνες μου γιατί είναι ταξικό μου καθήκον.
Η συμμετοχή μου στη δίκη ήταν τόση όσο για να μου παρουσιάσετε τα στοιχεία με βάση τα οποία διώκομαι, πράγμα που δεν έγινε, και να αποδειχθεί η σκοπιμότητα και αυτής της δίωξης, πράγμα που έγινε. Εάν αποφασίσετε με βάση την αποδεδειγμένα σκόπιμη κατηγορία ή με βάση την αλήθεια είναι δικό σας πρόβλημα.. Δεν εκλιπαρώ για την ελευθερία μου, μου ανήκει και τη διεκδικώ. Δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα. Πρόκειται για μια επαναλαμβανόμενη, σκόπιμη πολιτική δίωξη. Δεν θα τρομάξουμε και δεν θα υποταχτούμε σε κανένα κατακτητή, εκμεταλλευτή, καταπιεστή. Δεν θα περάσει η φασιστική τρομοκρατία με όποια μορφή κι αν εμφανιστεί. Οι απελευθερωτικοί αγώνες θα συνεχιστούν μέχρι την τελική νίκη.
Από την έδρα δεν έγινε καμιά ερώτηση, ενώ ήταν εμφανής η ενόχληση των δικαστών για τις καταγγελτικές αναφορές στο δικαστικό σώμα!
