Με το άρθρο 32 του νομοσχέδιου-σκούπα για τη «Δημιουργία Φορέα Διαχείρισης Ολοκληρωμένου Προγράμματος Δια Βίου Μάθησης» θα γίνει τελικά η ακύρωση της διάταξης του νόμου 3518/2006 για τη μονοετή υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή.
Πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι της νομοθετικής ρύθμισης, που ήταν και η μοναδική «επιτυχία» της μεγάλης απεργίας των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η κυβέρνηση φρόντισε να την πάρει πίσω ή μάλλον καλύτερα να τη στρέψει σε ευνοϊκή για την πάρτη της κατεύθυνση. Που την απαλλάσσει από την υποχρέωση να χρηματοδοτήσει την πρόσθετη εισροή νηπίων στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο, που θα προέκυπτε λόγω της καθιέρωσης της μονοετούς υποχρεωτικότητας. Που ανοίγει το δρόμο για το πέρασμα του συνόλου των Νηπιαγωγείων και στη συνέχεια ολόκληρης της εκπαίδευσης στους Δήμους, αφού και το νομοθετικό πλαίσιο της αποκέντρωσης είναι υπαρκτό (Νόμοι 2218/94 και 2240/94). Οι συνέπειες στην τσέπη των γονιών θα είναι άμεσες. Το αποκεντρωμένο μοντέλο των πάλαι ποτέ κρατικών παιδικών σταθμών, που με το πέρασμά τους στους Δήμους καθιέρωσαν «τροφεία», το ύψος των οποίων σε πολλούς Δήμους αγγίζει το ύψος της δαπάνης για έναν ιδιωτικό παιδικό σταθμό, θα είναι ο οδηγός. Που διαφυλάσσει και διευρύνει την πελατεία των σχολαρχών, μιας και τους δίνει τώρα το δικαίωμα να αναβαθμίσουν σε Νηπιαγωγεία, τα νηπιακά τμήματα που λειτουργούν στους παιδικούς σταθμούς τους (ο νόμος, ως σήμερα, τους έδινε το δικαίωμα να λειτουργούν μόνο ένα διθέσιο Νηπιαγωγείο). Που εισάγει δυο μέτρα και δυο σταθμά στις εργασιακές σχέσεις των Νηπιαγωγών (οι εργαζόμενες Νηπιαγωγοί του Ν. 1566/85 στους παιδικούς σταθμούς εξακολουθούν να διέπονται από τους όρους των οικείων συμβάσεων) με προδιαγεγραμμένη συνέπεια, τη σταδιακή διολίσθηση όλων -και αυτών δηλαδή που εργάζονται στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο- προς το χειρότερο. Τα σενάρια της άρσης της μονιμότητας, της γενίκευσης της απασχόλησης με συμβάσεις, της μείωσης των μισθολογικών και ασφαλιστικών παροχών, δεν είναι πια ένα αόριστο και μακρινό μέλλον, όπως δεν είναι μακρινό μέλλον και για το σύνολο των εκπαιδευτικών. Ο θεσμός της αναπλήρωσης και της ωρομισθίας, που πήρε τεράστιες διαστάσεις με το Ολοήμερο Σχολείο, είναι μια άλλη παράμετρος που πλαγιοκοπεί τις εργασιακές σχέσεις προς την ίδια γκρίζα κατεύθυνση.
Το ότι το υπουργείο Παιδείας υποκριτικά ισχυρίζεται ότι η νέα αυτή ρύθμιση θα είναι προσωρινή και θα έχει εφαρμογή για ένα μόνο έτος (αφορά στο σχολικό έτος 2007-08 και στα νήπια που έχουν ήδη εγγραφεί και φιλοξενηθεί στους παιδικούς σταθμούς κατά το σχολικό έτος 2006-07) δεν πρέπει να καθησυχάζει τους εκπαιδευτικούς.
Αλλωστε, είναι γνωστό ότι ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Και η ρύθμιση για τα στελέχη της εκπαίδευσης, που θα παρέμεναν δήθεν στη θέση τους μόνο για ένα έτος (κυρωμένη με νόμο) είναι πρόσφατη απόδειξη. Κοντεύουν πια να εξαντλήσουν την τετραετία.
Ως προς αυτό, αποκαλυπτικός ήταν ο υφυπουργός Καλός, που τόνισε στη ΔΟΕ και στην αντιπροσωπεία της Συντονιστικής Επιτροπής Νηπιαγωγών, ότι «τίποτε δε διασφαλίζει κανέναν και για τίποτε», ενώ ο ειδικός γραμματέας Ράμμας, απευθυνόμενος στις Νηπιαγωγούς τους είπε: «τι σας νοιάζει εσάς, αφού είστε πια διορισμένες;», φανερώνοντας έτσι και τη μακροπρόθεσμη εφαρμογή της επίμαχης ρύθμισης.
Εκτός, όμως από το ζήτημα αυτό, που είναι μείζον για το Νηπιαγωγείο και για το σύνολο της εκπαίδευσης, το νομοσχέδιο-σκούπα ρυθμίζει και θέματα που αφορούν και άλλες πλευρές της πολιτικής της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.
Εξομοιώνει ως προς το κύρος τους με τίτλους σπουδών ομοταγούς ιδρύματος ανώτατης εκπαίδευσης της αλλοδαπής, τους τίτλους σπουδών του Κολεγίου της Ευρώπης, ενός ιδρύματος μετα-πανεπιστημιακού επιπέδου με ειδίκευση στις ευρωπαϊκές σπουδές, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Καθιστά επίσης πιο ευέλικτη τη λειτουργία του Διεθνούς Πανεπιστήμιου, που αποτελεί όχημα για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα και που θα ξεκινήσει να λειτουργεί με μεταπτυχιακά προγράμματα από το Γενάρη του 2008 και λύνει προβλήματα στην πρόσληψη και αξιολόγηση του προσωπικού του Ανοικτού Πανεπιστήμιου.
Το νομοσχέδιο προσαρμόζει την οργάνωση και λειτουργία της Δια Βίου Μάθησης στα ευρωπαϊκά δεδομένα, ιδρύοντας Εθνική Μονάδα Συντονισμού, η οποία θα έχει το συντονισμό και τον έλεγχο του συνόλου των ευρωπαϊκών προγραμμάτων στον τομέα αυτό για την περίοδο 2007-2013. Η Δια Βίου Μάθηση είναι το λαμπερό παραπλανητικό περιτύλιγμα της μόρφωσης με ημερομηνία λήξης, της μισοκατάρτισης-μισοειδίκευσης και του απασχολήσιμου.
Μια δεύτερη διάσταση στον κόσμο του υποταγμένου εργαζόμενου, του σύγχρονου δούλου στη γαλέρα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, είναι και ο εκμαυλισμός των συνειδήσεων από πολύ νεαρή ηλικία. Ολες οι δράσεις, στην κατεύθυνση αυτή, που τις είδαμε ως τώρα να πραγματοποιούνται μέσα από σχετικά μαθήματα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μαθητικούς πανελλήνιους διαγωνισμούς, ενοποιούνται τώρα και πλουτίζονται περαιτέρω με την ίδρυση Παρατηρητηρίου Νεανικής Επιχειρηματικότητας, που προβλέπει το νομοσχέδιο.
Το νομοσχέδιο-σκούπα δεν ξεχνά να ευνοήσει για μια ακόμη φορά την ιδιωτική εκπαίδευση και κυρίως την αισχρή ΟΙΕΛΕ (τους εξωνημένους δηλαδή γραφειοκράτες συνδικαλιστές της ιδιωτικής εκπαίδευσης), που τόσες υπηρεσίες έχει προσφέρει στις κυβερνητικές επιλογές και «μεταρρυθμίσεις», από καταβολής Αρσένη. Ανταποδίδει, λοιπόν, τώρα η κυβέρνηση τα καλά που πρόσφερε η ΟΙΕΛΕ στο σύστημα, με τη ρύθμιση να αναγνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί των ιδιωτικών σχολείων, που απασχολούνται με πλήρες ωράριο, την προϋπηρεσία τους σ’ αυτά ως προϋπηρεσία αναπληρωτή σε δημόσιο σχολείο.
Η κυβέρνηση προσπαθεί επίσης με το νομοσχέδιο να ρίξει στάχτη στα μάτια της «κοινής γνώμης», μετά το σάλο που ξέσπασε από τη σωρεία παραβάσεων στα ιδιωτικά ΤΕΕ και τη χορήγηση πλαστών πτυχίων από την πλευρά τους. Ετσι, προβλέπει ειδική διαδικασία εξετάσεων για τους μαθητές των ως άνω ΤΕΕ και επιβάλλει την «αυστηρή» απαγόρευση στους ιδιοκτήτες τους να ιδρύσουν ιδιωτικό σχολείο…στα επόμενα (μόλις) πέντε χρόνια!
Γιούλα Γκεσούλη
