Η καλοκαιρινή περίοδος για τους συνάδελφους στον αθλητικό Τύπο είναι μια πολύ εύκολη περίοδος. Απαντες ασχολούνται με τα μεταγραφικά σενάρια, οι σελίδες γεμίζουν με «αναλύσεις» για τη δυναμική των ομάδων και τα «θαύματα» που θα κάνουν οι νεοαποκτηθέντες παίχτες, οι οπαδοί πανηγυρίζουν ή κλαίνε, ανάλογα με τις μεταγραφές που έκανε η ομάδα τους, οι ανιδιοτελείς εργάτες του ελληνικού αθλητισμού κάνουν δηλώσεις υποσχόμενοι λαγούς με πετραχήλια και το νταλαβέρι καλά κρατεί. Για εμάς όμως τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, αφού οι πραγματικές ειδήσεις είναι λιγοστές. Ακολουθώντας λοιπόν το ρυθμό της εποχής θα ασχοληθούμε και εμείς με τις μεταγραφές και το νταλαβέρι που γίνεται γύρω απ’ αυτές, όχι όμως στο ποδόσφαιρο, αλλά στο βόλεϊ.
Αν και η σεζόν ξεκίνησε με πολύ άσχημο τρόπο, αφού ο ισχυρός άνδρας και χρηματοδότης του Παναθηναϊκού Βλάσης Σταθοκωστόπουλος α- πηύδησε από τα λαμόγια που λυμαίνονται το χώρο και αποχώρησε, αφήνοντας πίσω του συντρίμμια. Οσοι ασχολούνται με το άθλημα θεώρησαν ότι ξαναγυρίζουμε στα πέτρινα χρόνια, αφού ο πρόεδρος του ΤΑΠ Παναθηναϊκός ήταν ο μοναδικός που έβαζε το χέρι στην τσέπη. Ευτυχώς τα πράγματα εξελίσσονται διαφορετικά. Αρχικά η Ενωση Αθλοπαιδιών Πάτρας έχτισε μια ομάδα άκρως ανταγωνιστική και μετά από πολλά χρόνια μια επαρχιακή ομάδα έδειχνε ικανή να μπει σφήνα ανάμεσα στις τρεις ομάδες (Ηρακλής, Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός) που κυριαρχούν στο ελληνικό βόλεϊ. Ο Ηρακλής κατάφερε να ξεπεράσει τα διοικητικά προβλήματα που προέκυψαν στο τέλος της προηγούμένης σεζόν (παρά την κατάκτηση του τίτλου), δημιουργεί μια πολύ καλή ομάδα που αναμένεται να πρωταγωνιστήσει εκ νέου και το κυριότερο «ανατρέπει» τα δεδομένα στο χώρο των προπονητών, αφού η διοίκησή του αποφάσισε (πολύ σωστά κατά την ταπεινή μου γνώμη) να επενδύσει σε έλληνα προπονητή.
Ο Κώστας Αρσενιάδης βρίσκεται στο τιμόνι των πρωταθλητών και θεωρώ ότι αν έχει τη στήριξη και τη βοήθεια που απολαμβάνουν οι ξένοι προπονητές είναι ικανός να αλλάξει τη ροή του ελληνικού πρωταθλήματος. Η καλή αρχή ολοκληρώθηκε με τον πιο απρόσμενο τρόπο. Η διοίκηση του Ολυμπιακού έβαλε βαθειά το χέρι στην τσέπη και έφερε στη χώρα μας τον διαγώνιο της Εθνικής Σερβίας, Ιβάν Μίλκοβιτς. Ο συγκεκριμένος παίχτης είναι μια ομάδα μόνος του και οι ερυθρόλευκοι ελπίζουν ότι μετά από χρόνια θα επιστρέψουν στην κορυφή του ελληνικού βόλεϊ και ταυτόχρονα θα παλέψουν και για μια ευρωπαϊκή διάκριση. Το μεγάλο κέρδος όμως για το άθλημα είναι η κινητοποίηση που υπάρχει στις τάξεις των οργανωμένων οπαδών του Ολυμπιακού, οι οποίοι δείχνουν έτοιμοι να συμπαρασταθούν στην ομάδα τους.
Αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα και πίσω από τα φώτα της ράμπας, η συγκεκριμένη μεταγραφή δεν έχει να κάνει μόνο με το βόλεϊ. Ο παίχτης θα στοιχίσει στους ερυθρόλευκους κάτι περισσότερο από 550.000 ευρώ το χρόνο, ποσό εξωπραγματικό για τα ελληνικά δεδομένα. Από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι τα χρήματα για την μεταγραφή τα έβαλαν οι Αγγελόπουλοι (230.000), ο Μαρινάκης, εφοπλιστής που είχε και στο παρελθόν ασχοληθεί με την ομάδα (220.000) και το ΤΑΠ Ολυμπιακός(100.000). Σε απλά ελληνικά, η μεταγραφή εκτός από ουσία για την ομάδα έχει και μεγάλη επικοινωνιακή σημασία για τους παράγοντες και ιδιαίτερα για τους Αγγελόπουλους, οι οποίοι μετά το μπάσκετ βάζουν μούρη σε ένα ακόμη άθλημα. Με δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός δεν συμμετέχει στο Champions League του βόλεϊ, αλλά στη δεύτερη τη τάξει ευρωπαϊκή διοργάνωση, είναι πολύ πιθανό στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου εκτός από το νταμπλ στη χώρα μας να κατακτήσει και ένα ακόμη ευρωπαϊκό τίτλο. Συνδυάστε αυτή την προοπτική με τις φήμες που υπάρχουν στο λιμάνι, ότι οι αφοί Αγγελόπουλοι είναι έτοιμοι να αναλάβουν και την ΠΑΕ Ολυμπιακός και δένει το σιρόπι.
Ανεξάρτητα όμως από τις προσωπικές επιδιώξεις του κάθε καπιταλιστή που θέλει να χρησιμοποιήσει τον αθλητισμό για να πετύχει κάποιες άλλες φιλοδοξίες του, είναι σίγουρο ότι στο καθαρά αγωνιστικό επίπεδο θα έρθουν καλύτερες μέρες. Το επίπεδο στο ελληνικό πρωτάθλημα έχει ανέβει, όμως μέχρι τώρα η ανταπόκριση από τους οπαδούς των ομάδων δεν ήταν η αναμενόμενη. Φέτος τα πράγματα αναμένονται διαφορετικά και ελπίζουμε εκτός από καλό βόλεϊ να δούμε και κόσμο στα γήπεδα. Ολα αυτά υπό μια προϋπόθεση. Οι ιδιοκτήτες των ομάδων θα πρέπει να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να προστατέψουν αυτό που θέλουν να φτιάξουν. Μέχρι σήμερα οι αγώνες βόλεϊ ήταν ο εύκολος τρόπος για να λύνουν τις διαφορές τους οι οπαδοί των «αιωνίων» αντίπαλων και το άθλημα έχει σημαδευτεί από τα όσα διαδραματίστηκαν στις μάχες των οπαδών (Μετς, Ιεράπετρα, Αμαλιάδα), με αποκορύφωμα το ραντεβού του θανάτου στη Λεωφόρο Λαυρίου και τα αίσχη στους περσινούς τελικούς του πρωταθλήματος γυναικών στη Λεωφόρο και το Ρέντη.
Οπως συμβαίνει και στα άλλα αθλήματα, η ενίσχυση των μεγάλων ομάδων δεν σημαίνει αντίστοιχα και συνολική ανάπτυξη του αθλήματος, αφού η ψαλίδα ανάμεσα στις ομάδες της κορυφής και τις μικρομεσαίες ανοίγει. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι τόσο τραγικά όσο στο μπάσκετ και το ποδόσφαιρο, κυρίως γιατί τα μπάτζετ είναι πολύ χαμηλότερα και γιατί οι ξένοι παίχτες που αγωνίζονται στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι στην πλειοψηφία τους καλύτεροι από τους Ελληνες. Το αποτέλεσμα είναι κάθε χρόνο μια μικρομεσαία ομάδα να έχει καλή αγωνιστική πορεία και να αποτελεί το αλατοπίπερο του πρωταθλήματος. Νίκαια, Λαμία, Παγκράτι, Κηφισιά τα προηγούμενα χρόνια έδιναν χρώμα στο πρωτάθλημα και φέτος ελπίζουμε ότι τη σκυτάλη θα πάρουν η ΕΑΠ ή ο Απόλλωνας Καλαμαριάς.
papias@eksegersi.gr
ΥΓ: Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται το αποτέλεσμα των εκλογών της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ. Τρεις συνδυασμοί διεκδικούν την ψήφο των μελών του συλλόγου, η «Συσπείρωση Ενωσιτών για γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια», που πρόσκειται στη σημερινή διοίκηση με επικεφαλής τον Ανδρέα Ανατολιωτάκη, ο συνδυασμός της ORIGIΝAL και μιας μεγάλης μερίδας των οργανωμένων οπαδών «ΑΕΚ για Πάντα» και η «Αδέσμευτη Ενωτική Κίνηση» που πρόσκειται στη διοίκηση της ΠΑΕ ΑΕΚ. Οι εκλογές έχουν άμεση σχέση με τη βιωσιμότητα του συλλόγου, ο οποίος βρίσκεται σε άθλια οικονομική κατάσταση, όμως ανάλογα με την έκβασή τους θα έχουμε εξελίξεις στο θέμα του γηπέδου και ίσως και στις διοικητικές εξελίξεις στην ΠΑΕ (βλέπε εμπλοκή Μελισσανίδη). Ο επικρατέστερος συνδυασμός είναι αυτός της ORIGINAL και οι εκλογές θα είχαν κριθεί υπέρ, πριν καν διεξαχθούν, όμως το άνοιγμα της διοίκησης Ανατολιωτάκη προς το Μελισσανίδη και η διαμάχη στο χώρο των οργανωμένων οπαδών (ορισμένοι σύνδεσμοι θεωρούν ότι ο Χατζηχρήστος στο γηπεδικό έχει συμπαραταχθεί με την ΠΑΕ) έχει δώσει ελπίδες στη «Συσπείρωση» ότι μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα και να κερδίσει τις εκλογές. Ο τρίτος συνδυασμός έχει σαν στόχο μια αξιοπρεπή παρουσία στο νέο ΔΣ φιλοδοξώντας μέσα από τις μετεκλογικές συμμαχίες να είναι ο ρυθμιστής των εξελίξεων. Το κλίμα πόλωσης ενίσχυσε στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε την παραμονή των εκλογών ο νυν πρόεδρος, με την αποκάλυψη ότι σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του και τα οποία διασταυρώνει, κτηματομεσιτικό γραφείο στο Λονδίνο έχει μακέτα γηπέδου με ονομασία «ΑΕΚ Ανω Λιόσια», στην οποία αναγράφονται θέσεις, τετραγωνικά, εμπορικοί χώροι κτλ. και ότι εξουσιοδοτημένη εταιρεία από την ΠΑΕ προσπαθεί να βρει ανάδοχο για την κατασκευή του έργου. Αν κάτι πρέπει να σχολιάσουμε είναι το γεγονός ότι η Ερασιτεχνική ΑΕΚ βρίσκεται ένα βήμα πριν τη διάλυση και οι ΑΕΚάρες δεν ασχολούνται μ’ αυτή. Ο Μελισσανίδης και η παρέα του πριν λίγο καιρό ήταν διατεθειμένοι να βάλουν 70 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσουν την ΠΑΕ ΑΕΚ. Κανένας όμως από αυτούς που πουλάν ΑΕΚοφρόσυνη δε βάζει το χέρι στην τσέπη και δεν παίρνει πρωτοβουλίες για να σωθούν το μπάσκετ, το βόλεϊ, ο στίβος, το χάντμπολ και τα άλλα τμήματα της Ερασιτεχνικής. Η στάση τόσο της ομάδας Μελισσανίδη όσο και της ομάδας Νικολαΐδη στη δραματική κατάσταση που βιώνει η Ερασιτεχνική ΑΕΚ δείχνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, ότι όλοι οι καπιταλιστές που παρουσιάζονται σαν σωτήρες και «προσκυνούν» τα όσια και τα ιερά της ομάδας, πιστεύουν μόνο στο χρήμα και μόνο αν εξασφαλίσουν κέρδη βάζουν το χέρι στην τσέπη.
