Πρεμιέρα του διαλόγου-φάρσα για την «αναμόρφωση» του Λυκείου και την αλλαγή του εξεταστικού την ερχόμενη Δευτέρα στο Ζάππειο. Ο Αρης έχει βάλει τα δυνατά του, ώστε όλοι οι εγγεγραμμένοι στη λίστα του «πεθαμένου» και εγκάθετου ΕΣΥΠ να είναι παρόντες. Γι’ αυτό και ξαναπήγε στην ΟΛΜΕ κατά την προγραμματισμένη συνάντηση της ομοσπονδίας με τον υφυπουργό Παιδείας Λυκουρέντζο.
Οι απαντήσεις που έδωσε ο Αρης, αλλά και ο Λυκουρέντζος στα φλέγοντα οικονομικά αιτήματα των εκπαιδευτικών και στο στοιχειωμένο πια αίτημα για αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, ήταν, όπως αναμενόταν «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε». Τη φορά αυτή και οι δύο επικαλέστηκαν τη «δυσμενή οικονομική συγκυρία» και την οικονομική κρίση (αλήθεια, στη μεγάλη απεργία των δασκάλων το 2006, τι ακριβώς είχε επικαλεστεί η Γιαννάκου, που ξεδιάντροπα δήλωνε πως «υποχωρεί» και κάνει τα 103 ευρώ, 105, σε τρεις ετήσιες δόσεις;). Ο Σπηλιωτόπουλος έβαλε και τη σχετική σάλτσα της «κατανόησης» του γεγονότος ότι οι εκπαιδευτικοί είναι κακοπληρωμένοι για να τους δείξει τελικά την πόρτα, αφού, όπως είπε είναι «και από τους ρεαλιστές που ξέρουν ότι στο στενό περιθώριο το οποίο υπάρχει λόγω της πρωτοφανούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, η πολιτεία προσπαθεί στοιχειωδώς να ανταποκριθεί στο καθήκον της και δεν υπάρχει η άνεση, για να μπορούμε να είμαστε δικαιότεροι…και οι πόροι δεν μπορούν να εξευρεθούν». Στο αίτημα δε, για την καταβολή και στους εκπαιδευτικούς του επιδόματος των 176 ευρώ αναδρομικά από το 2002, για το οποίο έχουν δικαιωθεί τελεσίδικα με δικαστική απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης και του Αρείου Πάγου, εκπαιδευτικοί που προσέφυγαν στα δικαστήρια, ο Λυκουρέντζος παρέστησε τον «τροχονόμο». Εδειξε τον έτερο συνάδελφό του Καππαδόκη, του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών. Αυτός και ο Σπηλιωτόπουλος, που δήλωσε πως «δεν έχει την ευθύνη της οικονομικής πολιτικής» θέλουν να πιστέψουμε πως ήρθαν απ’ τον Αρη.
Το μπαλάκι είναι τώρα στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Που για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνει το χαρακτηρισμό ως ξεπουλημένη. Με τις σχετικές διαφοροποιήσεις στην ταχτική (η ΟΛΜΕ λέει «όχι» στο «διάλογο», αλλά «ναι» στις διμερείς συναντήσεις με το υπουργείο Παιδείας και η ΔΟΕ «ναι» στον «διάλογο» υπό προϋποθέσεις), που επιβάλλουν τα μικροκομματικά συμφέροντα, οι συσχετισμοί δύναμης και οι ενδοπαραταξιακές συμμαχίες, τρέχει να συναντηθεί με τους υπουργούς, συντηρώντας μια κατάσταση αναμονής τάχαμου κάτι διαφορετικού από την «νέα» ηγεσία του ΥΠΕΠΘ, αντί να την καταγγείλει και να βγάλει τον κόσμο στο δρόμο.
Εν τω μεταξύ ο Μπαμπινιώτης, που εχρήσθη γενικός οργανωτής του «διαλόγου» (άλλος αγνός υπηρέτης της εκπαίδευσης, πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρίας, «μη κερδοσκοπικής εταιρίας» των Αρσάκειων Σχολείων, με τα υψηλά δίδακτρα), αρθρογραφεί στον αστικό Τύπο, επιχειρηματολογώντας για την αναγκαιότητα του εγχειρήματος, πλέκοντας παράλληλα εγκώμια στον Σουφλιά και στο «διάλογο», που αυτός τόλμησε το 1992 ως υπουργός Παιδείας (όλοι θυμόμαστε τα ερωτηματολόγια που έστελνε, ώστε να προωθήσει την «αξιολόγηση», τον επιθεωρητισμό δηλαδή στην εκπαίδευση και το κίνημα τότε που αναπτύχθηκε εναντίον του, που ναυάγησε τα σχέδιά του).
Εν όψει της έναρξης του «διαλόγου», αναμένεται και η πρόταση της Συνόδου των Πρυτάνεων για το εξεταστικό, που θα συνέλθει σε κάποια πόλη της απομακρυσμένης επαρχίας (αυτή τη φορά στο Καρπενήσι), όπως άλλωστε συνηθίζει όλα τα τελευταία χρόνια, για να αποφεύ-γει τους ενοχλητικούς φοιτητές. Από τώρα έχουν αρχίσει να διαρρέουν στον Τύπο ότι η Σύνοδος θα ταχθεί υπέρ της διατήρησης των εισαγωγικών εξετάσεων σε πανελλήνια κλίμακα, οι οποίες πρέπει να τοποθετηθούν έξω από το Λύκειο, σε λιγότερα μαθήματα και σε ύλη απ’ όλες τις τάξεις του Λυκείου, στον καθορισμό της οποίας αποφασιστικό ρόλο πρέπει να έχουν και τα Πανεπιστήμια. Λέγεται, επίσης, ότι οι πρυτάνεις θα ζητήσουν τη διατήρηση της βάσης του «10». Εύγε!
Γιούλα Γκεσούλη
