Με σταθερά και προσεκτικά βήματα η Μόσχα επιχειρεί τα τελευταία χρόνια να περιορίσει την επιρροή που απέκτησε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ στις χώρες της Κεντρικής Ασίας και να ανακτήσει τον ηγεμονικό ρόλο της στην περιοχή, ενώ παράλληλα, εκμεταλλευόμενη τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται ο Λευκός Οίκος, τείνει χείρα συνεργασίας στον Μπαράκ Ομπάμα.
Δεν είναι μόνο ο πόλεμος με τη Γεωργία και τα όσα ακολούθησαν ή το στρίμωγμα της Ουκρανίας στο ζήτημα του φυσικού αερίου. Είναι και τα γεγονότα που συνέβηκαν μέσα στο Φλεβάρη, που δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις και τους στόχους του ρώσικου ιμπεριαλισμού.
Στις 3 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα η σύνοδος κορυφής του Οργανισμού για τη Συμφωνία Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), στην οποία συμμετέχουν η Ρωσία, η Αρμενία, η Λευκορωσία και τέσσερις χώρες της Κεντρικής Ασίας, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τατζικιστάν και Ουζμπεκιστάν. Μια μέρα νωρίτερα, ο πρόεδρος του Κιργιστάν είχε ανακοινώσει από τη Μόσχα τον τερματισμό της χρήσης της αεροπορικής βάσης Manas από τους Αμερικάνους, η οποία από το 2001 παίζει κρίσιμο ρόλο στη μετακίνηση και στον ανεφοδιασμό των αμερικανονατοϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, ιδιαίτερα μετά το κλείσιμο της αμερικάνικης στρατιωτικής βάσης στο Ουζμπεκιστάν το 2005.
Πίσω από την απόφαση αυτή θεωρείται βέβαιο ότι βρίσκεται η Ρωσία, η οποία προσέφερε προφανώς πολύ περισσότερα ανταλλάγματα από τα 18 εκατομμύρια δολάρια που πληρώνει η Ουάσιγκτον κάθε χρόνο ως ενοίκιο για τη βάση. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, η ρωσική κυβέρνηση συμφώνησε να χορηγήσει στο Κιργιστάν ένα μακροπρόθεσμο δάνειο 300 εκατομμυρίων δολαρίων, να επενδύσει 1,7 δισ. δολάρια στην ενεργειακή βιομηχανία της χώρας, να διαγράψει ένα χρέος 180 εκατομμυρίων δολαρίων, με αντάλλαγμα μερίδιο 48% σε στρατιωτικό εργοστάσιο που παράγει εξαρτήματα για τορπίλες, και να χορηγήσει οικονομική βοήθεια 150 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η απόφαση του κιργίζιου προέδρου, η οποία επικυρώθηκε αργότερα και από τη βουλή του Κιργιστάν, αποτελεί ισχυρό πλήγμα στο αμερικάνικο σχέδιο κλιμάκωσης του πολέμου στο Αφγανιστάν, αφού οι εναλλακτικοί δρόμοι ανεφοδιασμού είναι είτε μέσω του Ιράν είτε μέσω της Κεντρικής Ασίας και της Ρωσίας. Συνεπώς αναβαθμίζεται ο ρόλος της Ρωσίας, η οποία προσφέρει απλόχερα τη συνεργασία της, έναντι, φυσικά, ανταλλαγμάτων, όπως, σύμφωνα με το «Associated Press» (5/2/09), τη μη ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας και της Γεωργίας και την ακύρωση της εγκατάστασης του πυραυλικού συστήματος στα δυτικά σύνορα της Ρωσίας. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι λίγες μέρες μετά την απόφαση για το κλείσιμο της βάσης Manas, ένας από τους πιο στενούς συμμάχους της Ρωσίας, το Καζακστάν, ανακοίνωσε ότι προσφέρεται να αναλάβει τον ανεφοδιασμό σε καύσιμα από τα δικά του διυλιστήρια των αμερικανονατοϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. «Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι». Με άλλα λόγια, η Μόσχα θέλει να έχει τον έλεγχο και τον πρώτο λόγο, για να αποτρέψει τη μονιμοποίηση της στρατιωτικής παρουσίας και της αμερικάνικης επιρροής στην Κεντρική Ασία.
Οπως ήταν επόμενο, ο αντίκτυπος της απόφασης για το κλείσιμο της βάσης Manas σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη φάση του πολέμου στο Αφγανιστάν, επισκίασε μια άλλη σημαντική απόφαση της συνόδου κορυφής του Οργανισμού για τη Συμφωνία Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), τη συγκρότηση μιας δύναμης ταχείας επέμβασης, η οποία, όπως δήλωσε ο ρώσος πρόεδρος, θα είναι ισοδύναμη με την αντίστοιχη νατοϊκή και θα αντιμετωπίζει γρήγορα καταστάσεις κρίσης με ομόφωνη απόφαση των προέδρων των χωρών μελών. Πυρήνας της δύναμης αυτής θα είναι μια ρωσική μεραρχία, η στρατιωτική συμμετοχή των υπόλοιπων χωρών θα είναι μικρότερη, με εξαίρεση το Καζακστάν, το οποίο θα συμμετέχει με μια αερομεταφερόμενη ταξιαρχία.
Παράλληλα, η Μόσχα προωθεί τη δημιουργία ενός ενιαίου συστήματος αεράμυνας μεταξύ των μελών του CSTO. Ο στρατηγός Αλεξάντερ Ζελίν, αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας της Ρωσίας, δήλωσε στις 10 Φεβρουαρίου ότι η Ρωσία και οι σύμμαχοί της οικοδομούν σήμερα την περιφερειακή αεράμυνα σε τρεις κατευθύνσεις, την Ανατολική Ευρώπη, το Νότιο Καύκασο και την Κεντρική Ασία. Σχέδια συμφωνιών, με βάση το ενιαίο σύστημα αεράμυνας μεταξύ Ρωσίας και Λευκορωσίας, ετοιμάζονται τώρα και για τα άλλα μέλη.
Εκτός από τη Λευκορωσία, η Ρωσία έχει ήδη συμφωνήσει για ενιαίο σύστημα αεράμυνας με την Αρμενία, το Καζακστάν, το Κιργιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Ο στρατηγός Ζελίν στάθηκε ιδιαίτερα στο στενό σύμμαχο της Ρωσίας, στο Καζακστάν, το οποίο έχει ξεκινήσει τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη των συστημάτων του αεράμυνας με τη βοήθεια της Ρωσίας, με την προμήθεια περισσότερων αντιαεροπορικών συστημάτων S – 300 και των ακόμη πιο εξελιγμένων S – 400 από τη Ρωσία. Μάλιστα, στα πλαίσια της ανάπτυξης παραπέρα της στρατιωτικής συνεργασίας Ρωσίας – Καζακστάν έχουν προγραμματιστεί μεγάλης κλίμακας κοινά στρατιωτικά γυμνάσια μέσα στο 2009. Ετσι, το Καζακστάν κλείνει ουσιαστικά την πόρτα στους Αμερικάνους και το ΝΑΤΟ, που προσπαθούσαν να βάλουν στρατιωτικά πόδι στη χώρα με προτάσεις για προστασία και ασφάλεια της ενεργειακής βιομηχανίας της.
