Ξέρετε ποιο είναι το βασικό πρόβλημα που τροφοδοτεί την ισραηλινοπαλαιστινιακή διένεξη; Το είπε ο νεοεκλεγείς ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου στο πανεπιστήμιο του Bar-Ilan την περασμένη Κυριακή. Είναι «η άρνηση να αναγνωριστεί το δικαίωμα του εβραϊκού λαού στο δικό του κράτος μέσα στην πατρογονική του γη»!
Ετσι ακριβώς, καλά διαβάσατε! Δεν είναι οι Παλαιστίνιοι που επί έξι δεκαετίες αγωνίζονται για εθνική ανεξαρτησία. Είναι οι Εβραίοι που τους αρνούνται το δικαίωμα (!) να έχουν ένα από τα πιο στρατιωτικοποιημένα, ρατσιστικά και επιθετικά κράτη του πλανήτη! Ποιος τους το αρνείται αυτό; Μα φυσικά οι Παλαιστίνιοι!
Ομως αυτό ήταν το λιγότερο προκλητικό από αυτά που ειπώθηκαν από τα χείλη του ισραηλινού πρωθυπουργού. Πιο προκλητικός ήταν ο ίδιος ο πυρήνας της ομιλίας του. Το Ισραήλ ανάγεται σε «εθνική πατρική γη του εβραϊκού λαού». Γι’ αυτό το λόγο ο Νετανιάχου ξεκαθάρισε ότι το παλαιστινιακό προσφυγικό πρόβλημα θα πρέπει να «λυθεί» έξω από τα σύνορα του ισραηλινού κράτους, εφόσον η εγκατάσταση των παλαιστίνιων προσφύγων στις εστίες τους «αντιφάσκει με την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ σαν κράτους του εβραϊκού λαού».
Τι θα γίνει, όμως, με τους Παλαιστίνιους που ήδη ζουν μέσα σ’ αυτό το κράτος; Εδώ ο Νετανιάχου λέει τα εξής «ακατανόητα»: «Δεν θέλουμε να τους εξουσιάζουμε. Δεν θέλουμε να καθορίζουμε τις ζωές τους. Δεν θέλουμε να επιβάλλουμε τη σημαία και την κουλτούρα μας σ’ αυ- τούς». Κι εκεί που πιστεύεις ότι τους αποδέχεται, έρχεται αμέσως η… κεραμίδα: «Στο δικό μου όραμα για την ειρήνη υπάρχουν δύο ελεύθεροι λαοί που ζουν πλάι-πλάι σ’ αυτή τη μικρή γη, με καλές σχέσεις γειτονίας και αμοιβαίο σεβασμό, ο καθένας με τη δική του σημαία, ύμνο και κυβέρνηση, χωρίς κανένας να απειλεί την ύπαρξη και την ασφάλεια του γείτονά του»! Δηλαδή, εφόσον το Ισραήλ «δεν θέλει να εξουσιάζει» τους Παλαιστίνιους που ζουν στην «πατρική του γη» (αυτό κι αν είναι αντιστροφή της πραγματικότητας!), να πάνε να ζήσουν στο δικό τους κράτος με τη δικιά τους σημαία και τη δικιά τους κυβέρνηση!
Αυτό προκύπτει αβίαστα από το λόγο του Νετανιάχου και γίνεται πράξη αυτή τη στιγμή στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, τις περιοχές που περνάει το τείχος της ντροπής και τη Δυτική Οχθη. Σύμφωνα με το βρετανικό φιλανθρωπικό ίδρυμα «Σώστε τα παιδιά», 300.000 Παλαιστίνιοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ενδεχόμενη κατεδάφιση των σπιτιών τους. Από το 2000, κάθε μέρα κατεδαφίζονται πάνω από δυο παλαιστινιακά σπίτια. Γι’ αυτή την «ειρηνική συνύπαρξη» κόπτεται ο Νετανιάχου;
Οσο για το «παλαιστινιακό κράτος», που δεν δίστασε να το «αποδεχτεί» ο ισραηλινός πρωθυπουργός (όπως ακριβώς είχαν κάνει και οι προκάτοχοί του, ακόμα και ο αρχισφαγέας Σαρόν), αυτό θα είναι μια… παγκόσμια πρωτοτυπία: «Κάθε περιοχή σε παλαιστινιακά χέρια θα πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένη, με μονάδες ασφαλείας και μόνο. Χωρίς αυτή την προϋπόθεση, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος ότι θα δημιουργηθεί ένα ένοπλο παλαιστινιακό κράτος που θα γίνει μια τρομοκρατική βάση ενάντια στο Ισραήλ, όπως έγινε στη Γάζα… Οχι στρατός, όχι έλεγχος του εναέριου χώρου. Πραγματικά αποτελεσματικά μέτρα για την παρεμπόδιση εισαγωγής όπλων, όχι όπως συμβαίνει τώρα στη Γάζα. Οι Παλαιστίνιοι δεν θα πρέπει να κάνουν στρατιωτικές συμφωνίες». Ο Νετανιάχου φοβάται τα όπλα σε παλαιστινιακά χέρια, ακόμα και υπό μια αμερικανόδουλη κυβέρνηση όπως αυτή του Αμπάς. Θέλει ελαφρύ οπλισμό μόνο για τις μονάδες ασφαλείας, προκειμένου να καταστέλλουν την Αντίσταση. Διαφορετικά, «χωρίς αυτό, αργά ή γρήγορα θα έχουμε ένα ακόμα Χαμαστάν»! Δηλαδή, δεν είναι μόνο η Γάζα αλλά και η Δυτική Οχθη που «κινδυνεύει» να πέσει στα χέρια των «τρομοκρατών»!
Ισως ο Νετανιάχου να έχει δίκιο. Με τέτοια στάση που έχει κρατήσει ο Αμπάς (που έφτασε ακόμα και να κατηγορεί τη Χαμάς για την τελευταία σιωνιστική επίθεση στη Γάζα), ο οποίος έχει αρχίσει να αμφισβητείται ακόμα και στο εσωτερικό της Φατάχ, δε μπορεί να κρατήσει για πολλά χρόνια η αμερικανόδουλη κυβέρνησή του.
Ο Νετανιάχου τα είπε έξω από τα δόντια, αν και χρησιμοποίησε πολλές φορές τη λέξη «ειρήνη» για ευνόητους λόγους (το ίδιο είχε κάνει και ο προκάτοχός του Αριέλ Σαρόν στο παρελθόν). Απέκλεισε την επιστροφή των προσφύγων, άφησε να εννοηθεί τι θα κάνει με τους Παλαιστίνιους του Ισραήλ και ξεκαθάρισε ότι το εβραϊκό κράτος θα έχει μία και αδιαίρετη πρωτεύουσα, την Ιερουσαλήμ, και δήλωσε ότι δεν έχει σκοπό να επεκτείνει τους εποικισμούς (ακριβώς το αντίθετο από αυτό που κάνει στην πράξη), αλλά πιστεύ-ει ακράδαντα ότι οι έποικοι είναι αδέλφια του και δεν είναι εχθροί της ειρήνης!
Εκεί όμως που η αντιστροφή της πραγματικότητας πήρε τον πιο γελοίο χαρακτήρα ήταν όταν ο Νετανιάχου μίλησε για τη Χαμάς που αρνείται στον Ερυθρό Σταυρό να δει τον λοχία Γκιλάντ Σαλίτ! Την ίδια στιγμή που οι Σιωνιστές εμποδίζουν τόνους από ανθρωπιστική βοήθεια να περάσουν τα σύνορα της Γάζας (κι όταν περνούν αυτό γίνεται με το σταγονόμετρο), την ίδια στιγμή που αρνούνται σε 1.5 εκατομμύριο Παλαιστίνιους να ξαναφτιάξουν τα σπίτια, τους δρόμους και τις πλατείες τους, αφού το μπετόν είναι απαγορευμένο είδος, ο Νετανιάχου προκαλεί ξεδιάντροπα όχι μόνο τους Παλαιστίνιους αλλά όλους τους δημοκρατικούς ανθρώπους μιλώντας για ένα λοχία (που στο κάτω κάτω είναι αιχμάλωτος κι όχι απαχθείς). Πόσοι από τους 11.000 παλαιστίνιους φυλακισμένους έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με την Ερυθρά Ημισέληνο ή κάποια οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Η ομιλία Νετανιάχου ήταν τόσο προκλητική που προκάλεσε την οργή ακόμα και της Παλαιστινιακής Αρχής. Ο εκπρόσωπος τύπου του Αμπάς, Ναμπίλ Αμπού Ρντέινα, δήλωσε ότι «οι παρατηρήσεις Νετανιάχου σαμποτάρισαν όλες τις πρωτοβουλίες, παρέλυσαν όλες τις προσπάθειες που γίνονται και προκάλεσαν τις παλαιστινιακές, αραβικές και αμερικάνικες θέσεις» (όσο για το τελευταίο… σίγουρα!). Ο δε ανώτατος παλαιστίνιος διαπραγματευτής, Σαέμπ Ερεκάτ, δήλωσε ότι «η ομιλία του Νετανιάχου έκλεισε την πόρτα για διαπραγματεύσεις για τελική συμφωνία». Για πρώτη φορά η Παλαιστινιακή Αρχή δεν κράτησε την «υπεύθυνη στάση» που έπρεπε, γι’ αυτό και η «προοδευτική» ισραηλινή εφημερίδα «Χααρέτζ» της έσουρε τα εξ αμάξης, κατηγορώντας την για πανικό ή «μεθύσι από την εξουσία» (Χααρέτζ, 15/6/09)!
Ομως, αν και οι αξιωματού-χοι της Παλαιστινιακής Αρχής δήλωσαν ότι «η πόρτα έκλεισε», οι «υπεύθυνοι» ηγέτες της Δύσης την άνοιξαν διάπλατα. Κι όχι μόνο την άνοιξαν, αλλά διέταξαν τους Παλαιστίνιους να την περάσουν, απεμπολώντας όλα τα δικαιώματα για τα οποία αγωνίζονται επί δεκαετίες. Ο Ομπάμα μίλησε για θετικό βήμα, ενώ ο Μπλερ (ειδικός απεσταλμένος του περιβόητου Κουαρτέτου, δηλαδή ΗΠΑ, Ρωσίας, ΕΕ, ΟΗΕ) υποδέχτηκε με θέρμη την ομιλία Νετανιάχου και κάλεσε τη Χαμάς ν’ αλλάξει πολιτική! Μόνο ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζίμι Κάρτερ, είπε ότι η ομιλία Νετανιάχου θέτει νέα εμπόδια στην ειρήνη δεδομένου ότι «επιμένει στην επέκταση των εποικισμών και ζητά από τους Παλαιστίνιους να αναγνωρίσουν το Ισραήλ σαν εβραϊκό κράτος ακόμα κι αν το 20% των ισραηλινών πολιτών δεν είναι Εβραίοι». Ομως, ο Κάρτερ (που παίζει το δικό του παιχνίδι στην περιοχή έχοντας ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με τη Χαμάς), δεν καθορίζει πλέον εδώ και πολλά χρόνια την πολιτική του Λευκού Οίκου. Ο τελευταίος χαρακτήρισε την ομιλία ως «ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός». Ενα βήμα προς την… κόλαση, θα προσθέταμε εμείς. Μια κόλαση που δεν απειλεί μόνο τους Παλαιστίνιους αλλά και το ίδιο το Ισραήλ που με την πολιτική του φαίνεται ότι θα ξαναδεί παλαιστινιακά κορμιά να ανατινάζονται στις λαϊκές αγορές των πόλεών του…
