Την περασμένη Δευτέρα, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ εμφανίστηκε στην επιτροπή οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων του Ευρωκοινοβούλιου. Μετά την ομιλία του, η ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ Νίκη Τζαβέλλα, πιστή στο… πατριωτικό της καθήκον, τον ρώτησε: «Αν κάποια ελληνική τράπεζα αντιμετωπίσει στο μέλλον εξαιρετικά σημαντικά προβλήματα, η ΕΚΤ θα σταθεί στο πλευρό της, όπως έκανε και με άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες;».
Ο Τρισέ δεν το σκέφτηκε στιγμή. «Βεβαίως θα εφαρμόσουμε όλους τους κανόνες, όπως πράξαμε και με την Ιρλανδία και με όλες τις χώρες μέλη της ζώνης του ευρώ. Είναι αυτονόητο αυτό», απάντησε στην αγωνιούσα ευρωβουλευτή.
Υπήρχε, όμως, και άλλη αγωνιούσα, η Ρόδη Κράτσα της ΝΔ, που ρώτησε τον Τρισέ αν προτίθεται να επεκτείνει και μετά το 2011 τη δυνατότητα των ελληνικών τραπεζών να δανείζονται από την ΕΚΤ με ενέχυρο ομόλογα μειωμένης πιστοληπτικής ικανότητας, όπως είναι σήμερα τα ελληνικά κρατικά ομόλογα. Ο Τρισέ δεν έδωσε ευθεία απάντηση. Είπε ότι «η Ελλάδα δεν θα έχει πρόβλημα αξιολόγησης των κρατικών της ομολόγων μετά τη λήξη της περιόδου εφαρμογής των έκτακτων μέτρων της ΕΚΤ, υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόσει 100% το Πρόγραμμα Σταθερότητας» και συμπλήρωσε ότι «εάν δε συμβεί αυτό το θετικό σενάριο, θα επανεξετάσουμε την περίπτωση».
Την Πέμπτη, λίγο πριν αρχίσει η έκτακτη σύνοδος κορυφής της ΕΕ, ο Τρισέ, έχοντας προφανώς… επανεξετάσει την περίπτωση, ανακοίνωσε ότι η ΕΚΤ θα κάνει αποδεκτά ως εχέγγυα ομόλογα με αξιολόγηση έως και ΒΒΒ- και το 2011, επεκτείνοντας τα έκτακτα μέτρα κατά ένα έτος. Ετσι, οι ελληνικές τράπεζες θα μπορούν να συνεχίσουν και το 2011 να αποκτούν ρευστότητα από την ΕΚΤ καταθέτοντας ως εγγύηση τα ελληνικά κρατικά ομόλογα.
Τη Δευτέρα, μιλώντας στην επιτροπή του Ευρωκοινοβούλιου και φωτογραφίζοντας το ελληνικό κράτος και όχι τις ελληνικές τράπεζες, ο Τρισέ υπήρξε σκληρός, δηλώνοντας ότι η όποια οικονομική στήριξη προς μία χώρα μέλος της ευρωζώνης, που δεν πρέπει να συγχέεται με δωρεάν επιχορήγηση, θα πρέπει να συνοδεύεται με αυστηρότερους όρους δημοσιονομικής πειθαρχίας. Περιέγραψε σε γενικές γραμμές αυτό που συμφωνήθηκε από Μέρκελ και Σαρκοζί την Πέμπτη, ύστερα από ένα σκληρό παζάρι εβδομάδων (βλέπε αναλυτικά δίπλα).
Η επιλεκτικότητα είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Η ΕΚΤ, η καρδιά της ευρωζώνης, είναι πρόθυμη να στηρίξει τις ελληνικές τράπεζες, επιτρέποντάς τους να δανείζονται ακόμα και υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες (φυσικά, θα επιβάλει ένα κλιμακωτό πανωτόκιο ρίσκου, ανάλογα με την πιστοληπτική αξιολόγηση των τίτλων που θα κατατίθενται ως ενέχυρο). Την ίδια στιγμή, στέλνει το ελληνικό κράτος στις «διεθνείς αγορές» για να δανειστεί και μετά, αν τα «ελεύθερα» επιτόκια δεν αποκλιμακωθούν, στο ΔΝΤ και στις χώρες της ευρωζώνης, για να «κλειδώσουν» εύκολα τα νέα αντιλαϊκά-αντεργατικά «πακέτα».
Μόνο όποιος έχει παρωπίδες (ή λειτουργεί σαν παπαγαλάκι) δε μπορεί να δει το παιχνίδι που παίζεται ξεκάθαρα πια μπροστά στα μάτια όλων μας. Το ελληνικό κράτος είναι μια αγελάδα την οποία αρμέγει το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, πρωτοστατούντων των ευρωπαϊκών τραπεζών. Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, εξαρτημένο με χίλια δυο νήματα από το ευρωπαϊκό, προστατεύεται ως κόρη οφθαλμού από τους μηχανισμούς της ευρωζώνης, γιατί αποτελεί έναν περιφερειακό κρίκο του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Το στρίμωγμα του ελληνικού κράτους εξασφαλίζει υπερκέρδη στις τράπεζες και ταυτόχρονα λειτουργεί ως πιλότος για μεγάλες αντεργατικές ανατροπές στην ΕΕ.
Π.Γ.
