Το Συμβούλιο Διοίκησης του Ιόνιου Πανεπιστήμιου αποφάσισε την εισαγωγή για πρώτη φορά στα ελληνόφωνα προπτυχιακά του προγράμματα, ξένων φοιτητών οι οποίοι θα καταβάλλουν δίδακτρα.
Το Συμβούλιο Διοίκησης αξιοποίησε τον νόμο 5094/2024 της κυβέρνησης Μητσοτάκη (είναι ο νόμος για τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια»-πανεπιστημιοποιημένα κολλέγια), που έχει λυσσάξει, στο όνομα της «εξωστρέφειας», να προωθήσει με όλα τα μέσα το πανεπιστήμιο-επιχείρηση Α.Ε. Δεν αρκούν τα ξενόγλωσσα προπτυχιακά με δίδακτρα, τώρα δίνεται το δικαίωμα σε αλλοδαπούς φοιτητές να σπουδάσουν και στα ελληνόφωνα προπτυχιακά προγράμματα καταβάλλοντας δίδακτρα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έβαλε για τα μάτια, για να μην ξεσηκωθούν σε πρώτη φάση οι φοιτητές που φοιτούν στα δημόσια ΑΕΙ, την προϋπόθεση της προσκόμισης πιστοποιητικού επαρκούς γνώσης της ελληνικής γλώσσας επιπέδου Β2 ή ανωτέρου (άρθρο 58, παρ. 4: «Για την εγγραφή αλλοδαπών-αλλογενών φοιτητών από τρίτες χώρες εφαρμόζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις οι οποίοι έχουν τεθεί από το Α.Ε.Ι. της ημεδαπής με προϋπόθεση την προσκόμιση πιστοποιητικού επαρκούς γνώσης της ελληνικής γλώσσας επιπέδου Β2 ή ανωτέρου»).
Ο «φερετζές», όμως, αποδείχτηκε εμπόδιο για την προσέλκυση «πελατών».
Με πόνο ψυχής, ο πρύτανης του Ιόνιου Πανεπιστήμιου Ανδρέας Φλώρος δήλωσε στην ναυαρχίδα της Δεξιάς «Καθημερινή» ότι η προϋπόθεση αυτή παράγει οικονομικό κόστος και ρίσκο για τους υποψήφιους «πελάτες» (άρθρο με τίτλο «Η εξωστρέφεια χάθηκε στη μετάφραση» του γνωστού λάτρη των επιχειρηματικών «καινοτομιών» στην εκπαίδευση Απόστολου Λακασά, ο οποίος αποκαλεί την απόφαση του ιδρύματος «εμβληματικό βήμα εξωστρέφειας»).
Συγκεκριμένα ο πρύτανης δήλωσε ότι: «Είναι πρόδηλο ότι η παραπάνω διαδικασία παράγει οικονομικό κόστος και ρίσκο για τους δυνητικούς υποψηφίους, γεγονός που λειτουργεί αποτρεπτικά στην επιλογή της χώρας μας για την πραγματοποίηση σπουδών. Αυτό έχει αποτυπωθεί και από επικοινωνίες που έχουν γίνει με ενδιαφερομένους αλλοδαπούς υποψηφίους».
Ετσι, το αρχικό ενδιαφέρον δέκα υποψήφιων φοιτητών-πελατών έπεσε στο ναδίρ και τελικά μόνο ένας υποψήφιος δήλωσε συμμετοχή. Το Συμβούλιο Διοίκησης, όμως, του Ιόνιου Πανεπιστήμιου δεν παραιτήθηκε από την προσπάθεια να ανοίξει τις πόρτες στη δημιουργία ελληνόφωνων προπτυχιακών με δίδακτρα, αρχικά για αλλοδαπούς φοιτητές. Μετέθεσε την προσπάθεια αυτή για το ακαδημαϊκό έτος 2027-2028, προσδοκώντας, προφανώς, και ανάλογες τροποποιήσεις του νόμου από την κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘΑ. Προσέθεσε δε στα δύο Τμήματα Μουσικών Σπουδών που αρχικά είχαν επιλεγεί ως πιο ελκυστικά (Μουσικής Εκτέλεσης, και Τεχνών Ηχου και Εικόνας) και άλλα τμήματα, ώστε να αυξηθεί και ο αριθμός των ενδιαφερόμενων «πελατών».
Το Συμβούλιο του Ιόνιου Πανεπιστήμιο λειτουργεί τώρα ως «λαγός», όμως είναι σίγουρο ότι δεν θα είναι η εξαίρεση στην επιχείρηση προώθησης του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου. Αλλωστε, γι’ αυτό και η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το υπουργείο Παιδείας έβαλαν αυτήν την σχετική ρύθμιση στο νόμο 5094/2024. Γνωρίζοντας ότι το «πουλόβερ» ξηλώνεται βήμα βήμα, συν των χρόνω θα αρθούν και τα «εμπόδια» και αυτό θα παρουσιαστεί ως αναγκαίο αίτημα των πανεπιστημίων.
Με το προκλητικό αυτό μέτρο ανοίγει ο δρόμος για την δημιουργία ελληνόφωνων προπτυχιακών με δίδακτρα για όλους. Αυτό έγινε και στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών με δίδακτρα, που αρχικά ξεκίνησαν από κάποια τμήματα ΑΕΙ και στη συνέχεια γενικεύτηκαν.
Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη και το αστικό σύστημα γενικότερα μηχανεύεται τρόπους ώστε να απεμπλακεί το κράτος από την υποχρέωση της γενναίας δημόσιας χρηματοδότησης των ΑΕΙ και της όλο και πιο ανοιχτής στροφής τους σε αναζήτηση πόρων από ιδιωτικές πηγές. Το αποτέλεσμα είναι η πρόσδεση των ΑΕΙ σε επιχειρηματικά συμφέροντα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για το περιεχόμενο και την κατεύθυνση των σπουδών και η καλλιέργεια της πεποίθησης ότι μορφώνεται κάποιος μόνο όταν έχει την μεγάλη «τσέπη». Η σύνδεση των σπουδών στα δημόσια ΑΕΙ με οικονομική επιβάρυνση των ίδιων των φοιτητών συνδέεται στενά και με το μέτρο της διαγραφής των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών», που προωθεί με επιμονή η κυβέρνηση.
Γιούλα Γκεσούλη
