«Σέβομαι απολύτως την απόφαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας», δήλωσε η βουλευτίνα της ΝΔ και πρώην υφυπουργός Φωτεινή Αραμπατζή. Ωπα, μαντάμ, για Λωτοφάγους μας πέρασες; Εσύ δεν έλεγες ότι θέλεις να παραπεμφθείς σε Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής για ν’ αποδείξεις την αθωότητά σου; Τώρα βολεύεσαι με την αμνήστευση που σου προσφέρει το κόμμα σου;
Γιατί αμνήστευση έχουμε. Εγινε προκαταρκτική εξέταση; Οχι. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μόλις είδε τα ονόματα της Αραμπατζή και του Λιβανού, έστειλε αμελλητί τη δικογραφία στον Αρειο Πάγο, για να τη στείλει στη Βουλή, τη μόνη αρμόδια να εξετάσει την παραπομπή ή όχι μελών της κυβέρνησης. Θα κάνει προκαταρκτική εξέταση η Βουλή; Οχι δε θα κάνει. Θα επιληφθεί το προβλεπόμενο δικαστικό συμβούλιο; Οχι, δε θα επιληφθεί.
Η ΝΔ, χρησιμοποιώντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτει, έκανε μόνη της την προκαταρκτική εξέταση και απεφάνθη ότι η υπόθεση δε θα προχωρήσει παραπέρα, θα πάει κατευθείαν στον κουβά. Χωρίς προκαταρκτική εξέταση, χωρίς προανάκριση και ανάκριση. Αυτό «σέβεται» η πρώην υφυπουργός. Την ποινική αμνήστευσή της από το κόμμα της.
Είχαμε μήπως κάποια μηνυτήρια αναφορά πολίτη, που θα μπορούσαν να πουν ότι είναι προκατειλημμένος ή δικομανής; Οχι. Η υπόθεση αυτή είναι τμήμα ενός μεγάλου φακέλου, που τον σχημάτισαν οι λεγόμενοι εντεταλμένοι ευρωπαίοι εισαγγελείς. Βάσει αυτού του φακέλου, 12 ομόσταυλοι της Αραμπατζή, βουλευτές και βουλευτίνες της ΝΔ, είδαν τη βουλευτική ασυλία τους να αίρεται, ώστε καταρχάς η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να κάνει προανάκριση και να αποφασίσει αν θα τους απαγγείλει κατηγορίες.
Η Αραμπατζή και ο Λιβανός ανήκουν στον ίδιο σωρό υπόλογων νεοδημοκρατών πολιτικών, αλλά έτυχε να είναι μέλη της της κυβέρνησης, η οποία έσπευσε να τους αμνηστεύσει, γιατί προηγούμενα είχε αμνηστεύσει για την ίδια υπόθεση άλλα δύο μέλη της, τους Βορίδη και Αυγενάκη.
Ενόψει όλων των παραπάνω, πόσο θράσος έχει η Αραμπατζή ώστε να βγαίνει και να μας πετάει μέσα στα μούτρα ότι σέβεται την απόφαση του πρωθυπουργού της, που – εντελώς τυχαία! – την αμνηστεύει; Οπότε κι εμείς δικαιούμαστε να λέμε: βρομισμένοι ήταν οι υπουργοί του και ο Μητσοτάκης έσπευσε να τους αμνηστεύσει με συνοπτικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες μιας ισχνής πλειοψηφίας.
Και μην μας πουν ότι αυτό προβλέπεται από το Σύνταγμα. Λέει το αστικό Σύνταγμα ότι ο εκάστοτε πρωθυπουργός πρέπει να αμνηστεύει τους βρομισμένους υπουργούς του; Το αστικό Σύνταγμα λέει ότι η αρμοδιότητα ποινικού ελέγχου των μελών της κυβέρνησης ανήκει στη Βουλή. Αυτό σημαίνει ότι η Βουλή θα ασκήσει τα ανακριτικά και εισαγγελικά καθήκοντα. Θα τα ασκήσει η Βουλή, όχι η κυβέρνηση που έχει την πλειοψηφία. Η κυβέρνηση, μάλιστα, θα πρέπει να διαθέτει ευαισθησία (λέμε τώρα), όταν σύσσωμη η αντιπολίτευση, που διαθέτει μάλιστα κάμποσα κόμματα, ζητά τη σύσταση Προανακριτικής.
Υπάρχει και μια ακόμα πολιτική πτυχή. Ο Μητσοτάκης διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι θέλει ν’ αλλάξει ή να καταργήσει το άρθρο 86 του αστικού Συντάγματος, ώστε και τα μέλη της κυβέρνησης να έχουν την ποινική μεταχείριση των απλών πολιτών. Ναι, αλλά μέχρι να το αλλάξουμε, ισχύει, δηλώνει με θράσος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος! Οπότε, ας αμνηστεύσουμε μόνοι μας τους υπόπτους (με την ποινική σημασία του όρου) υπουργούς και υφυπουργούς μας.
Είχε μια ευκαιρία ο Μητσοτάκης, να δείξει αν εννοεί ότι είναι υπέρ της κατάργησης του άρθρου 86. Να πει: είμαστε πεπεισμένοι για την αθωότητα του Λιβανού και της Αραμπατζή, όμως για να μην μείνει καμιά σκιά, συμφωνούμε στη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής, ώστε η υπόθεσή τους να φωτιστεί πλήρως, με την τελική κρίση να την έχει ο «φυσικός τους δικαστής», το συγκροτούμενο από ανώτατους δικαστές δικαστικό συμβούλιο, που κάνει προανάκριση, ανάκριση και συντάσσει βούλευμα παραπομπής ή μη παραπομπής (η Βουλή διεξάγει μόνο προκαταρκτική εξέταση – το πρώτο στάδιο της ποινικής διαδικασίας).
Μια παραλλαγή έκανε στην περίπτωση των Τριαντόπουλου και Καραμανλή. Θα τους αμνήστευε κι αυτούς, όμως η ελληνική κοινωνία είχε σκαρφαλώσει στα κάγκελα, δυο χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, οπότε έπρεπε να γίνει μια εκτονωτική κίνηση. Με τη σύμφωνη γνώμη των δύο μάλιστα, με τον μεν Τριαντόπουλο να τη δίνει εύκολα, τον δε Καραμανλή να πείθεται κατόπιν πίεσης. Μάλιστα, για να σφραγιστούν αεροστεγώς οι διαδικασίες, η Προανακριτική της Βουλής δεν συζήτησε καθόλου, αλλά έστειλε κατευθείαν την υπόθεση στο δικαστικό συμβούλιο, περιφράζοντας τα ερευνώμενα αδικήματα στο πλημμεληματάκι της παράβασης καθήκοντος.
Οταν ξέσπασε το σκάνδαλο της εγκληματικής οργάνωσης του ΟΠΕΚΕΠΕ και έφτασαν πρώτα στη Βουλή τα ονόματα των Βορίδη και Αυγενάκη, ο Μητσοτάκης αποφάσισε να μη χρησιμοποιήσει το μοντέλο της «πειραγμένης» Προανακριτικής, όπως στις περιπτώσεις Τριαντόπουλου και Καραμανλή, αλλά να τους αμνηστεύσει αμέσως. Οπότε, το ίδιο κάνει – αναγκαστικά – και με τους Λιβανό και Αραμπατζή.
Για ποιο λόγο; Γιατί ο Βορίδης «τσίνησε» και διαμήνυσε στον Μητσοτάκη ότι «θα τον πάρει μαζί του». Κι ο Μητσοτάκης προσαρμόστηκε. Γιατί η εγκληματική οργάνωση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν «μόντα» του Βορίδη ή του Αυγενάκη μαζί με κάποια λαμόγια, αλλά ήταν κεντρικός σχεδιασμός του μεγάρου Μαξίμου, εστιασμένος κυρίως στην Κρήτη (και στην υπόλοιπη Ελλάδα αλλά η Κρήτη κατέχει τα πρωτεία), με στόχο να βαφτεί «μπλε» το άλλοτε άντρο του ΠΑΣΟΚ και να γείρει αποφασιστικά η πλάστιγγα υπέρ της αυτοδυναμίας της ΝΔ. Οπως και έγινε το 2023. Και ο Βορίδης γνώριζε τα πάντα, καθώς είχε θητεύσει και στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και στο μέγαρο Μαξίμου ως υπουργός Επικρατείας.
Αυτός είναι ο λόγος που ο Μητσοτάκης διαφοροποίησε την τακτική του σε σχέση με τις υποθέσεις Τριαντόπουλου και Καραμανλή και προχώρησε σε προκλητικές αμνηστεύσεις, πρώτα του Βορίδη και του Αυγενάκη και τώρα των Λιβανού και Αραμπατζή, κουρελιάζοντας το πνεύμα του ισχύοντος αστικού Συντάγματος, αλλά και τις δικές του διακηρύξεις περί ίσης μεταχείρισης από τον νόμο πολιτών και μελών της κυβέρνησης.
