Δεν ξέρουμε πώς τα πάει τραγουδιστικώς ο γκαφαδόρος Γιώργος Γεραπετρίτης, από τη συνάντησή του με την αλβανίδα ομόλογό του Ελίζα Σπιροπάλι (άλλες εποχές θα τη βάφτιζαν «βορειοηπειρώτισσα», λόγω του επωνύμου της) τον κόβουμε να σιγοτραγουδούσε από μέσα του (δεν το ‘χει μόνο ο Τσίπρας το χάρισμα) ένα παλιό τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα: «Κι αν αλλάξαμε λόγια βαριά / ρίχ’ τα όπως και ‘γω στη φωτιά / οι κακές αναμνήσεις να γίνουν φιλιά / και ας παν στην ευχή τα παλιά».
Μέλι έσταζε ο στόμας του. Ειδικά σε ό,τι αφορά την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ. Ο Γεραπετρίτης ξεκαθάρισε ότι «η διεύρυνση είναι γεωπολιτική αναγκαιότητα της Ευρωπαϊκής Ενωσης», τονίζοντας «τη σημασία να δοθεί μία νέα δυναμική στην ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων» και υποσχόμενος ελληνικές πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση: «Είμαστε έτοιμοι, με ορίζοντα και την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης το β΄ εξάμηνο του 2027, να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για την επιτάχυνση της ευρωπαϊκής πορείας των Δυτικών Βαλκανίων».
Πού πήγαν οι απειλές της περιόδου της Μπελερίτιδας, ότι η Αλβανία παραβιάζει τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας και γι’ αυτό η Ελλάδα θα βάλει βέτο στην ενταξιακή της πορεία; «Συμφωνήσαμε να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας στο πλαίσιο της λειτουργίας των κτηματολογίων για την κατά το δυνατόν πιο σύντομη απόδοση τίτλων ιδιοκτησίας στις περιοχές ενδιαφέροντος της ελληνικής μειονότητας», είπε ο Γεραπετρίτης, κάνοντας μια θεαματική κωλοτούμπα.
Κωλοτούμπα γιατί προσχωρεί στις θέσεις της αλβανικής πλευράς, όπως πάγια τις διατύπωνε ο Εντι Ράμα. Το μόνο που τίθεται τώρα από ελληνικής πλευράς είναι η συνεργασία «για την κατά το δυνατόν πιο σύντομη απόδοση τίτλων ιδιοκτησίας». Η απόδοση των τίτλων ιδιοκτησίας αναγνωρίζεται ως αποκλειστικό δικαίωμα των αλβανικών αρχών και η προπαγάνδα με τίτλο «μας αρπάζουν τις περιουσίες» εγκαταλείπεται. Μένει μόνο μια τυπική συνεργασία «επίσπευσης», αλλά με την προσθήκη του «κατά το δυνατόν», που και αυτή αναγνωρίζει την απόλυτη δικαιοδοσία των αλβανικών αρχών. Μιλάμε για μια διαδικασία επιπέδου προξενικών αρχών και όχι επιπέδου υπουργών Εξωτερικών και πρωθυπουργών.
Η Σπιροπάλι έγινε δεκτή από τον Τασούλα και είχε επίσημη συνάντηση και με τον Δένδια στο Πεντάγωνο, που την υποδέχτηκε με αγκαλιά και σταυρωτό φιλί, όπως διαπιστώσαμε από ανάρτηση που έκανε στο facebook της η αλβανίδα υπουργός.
Εχουμε ξαναγράψει ο Εντι Ράμα είναι «must» για όλες τις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες της Δύσης. Γι’ αυτό κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της Αλβανίας και έχει την άνεση να προωθεί νέα στελέχη, με στενούς δεσμούς με τη Δύση, όπως είναι και η Σπιροπάλι.
Γεννημένη το 1983, τέλειωσε το καλύτερο σχολείο της Αλβανίας (Γυμνάσιο Κεμάλ Στάφα, από το όνομα του κομμουνιστή ήρωα, εκ των ιδρυτών του ΚΚ Αλβανίας και πρώτου γραμματέα της Κομμουνιστικής Νεολαίας, που δολοφονήθηκε από τους ιταλούς φασίστες στα 22 χρόνια του) και στα 17 της έφυγε στο εξωτερικό, για να σπουδάσει διαδοχικά σε Καναδά, ΗΠΑ και Βρετανία. Γύρισε στην Αλβανία, ασχολήθηκε λίγο με μια ΜΚΟ και στα 26 της άρχισε να τοποθετείται σε κρατικές θέσεις. Στα 30 της έγινε βουλευτίνα με το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Ράμα, στα 36 της για πρώτη φορά υπουργός, μετά πρόεδρος της Βουλής και από τον Σεπτέμβρη του 2025 υπουργός Εξωτερικών.
Ετσι εξηγείται και η άνεση που διακρίνεται στις συναντήσεις της με αστούς πολιτικούς μεγαλύτερης ηλικίας και εμπειρίας, όπως φαίνεται καθαρά και στο ειδησεογραφικό βίντεο του ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Ο Δένδιας, με τις αρχηγικές φιλοδοξίες, ξέρει ότι η Αλβανία επί Εντι Ράμα θεωρείται σταθερός «εταίρος» του ΝΑΤΟ, ξέρει ότι ο γαμπρός και η κόρη του Τραμπ στήνουν μια τεράστια ξενοδοχειακή και τουριστική μπίζνα στη Βλόρα (Αυλώνα), γι’ αυτό και υπήρξε τόσο διαχυτικός προς την Σπιροπάλι. Οσο για τον Μπελέρι και τον συρφετό του δολοφονικού ΜΑΒΗ, θα πρέπει να αποσυρθούν στις τρύπες τους, περιμένοντας την κατάλληλη συγκυρία για να ξανακάνουν «παιχνίδι».
