«Ξεκουμπίσου, χαμένε» είπε η Μπριζίτ στον Εμανουέλ, σύμφωνα με τους… ειδικούς ανάγνωσης χειλέων. Δε θα το πιστεύαμε, αν οι άνθρωποι του προέδρου δεν είχαν φροντίσει να τα κάνουν «τάναπου» με τις εξηγήσεις που έδωσαν για τη μπούφλα που έπιασε η κάμερα του ΑΡ. Θα μπορούσαν να απευθυνθούν στη στήλη, που τους είχε έτοιμη τη δικαιολογία: «Οπως ο προπονητής Ιακώβου έδινε χαστουκάκια στα μάγουλα του Πύρρου Δήμα προτού ανέβει στο ταπί και σηκώσει τα κιλά, έτσι και η πρώτη κυρία Μπριζίτ συνηθίζει να δίνει μπουφλίτσες στον πρόεδρο πριν από κάθε επίσημη αποστολή». Απλό και πειστικό.
Αυτοί, όμως, ενήργησαν σαν εκείνον που έχει πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη και εφευρίσκει τις πιο απίθανες δικαιολογίες. Πρώτα είπαν ότι μάλλον πρόκειται για «deep fake» βίντεο φτιαγμένο με τεχνητή νοημοσύνη. Οταν το ΑΡ βγήκε και είπε ότι το βίντεο είναι γνήσιο, μίλησαν για μια απλή διαφωνία, ένα παιχνιδάκι μεταξύ αγαπημένων συζύγων. «Ηταν μια στιγμή χαλάρωσης, μια μορφή πειράγματος πριν από την επίσημη έναρξη της επίσκεψης», δήλωσε με το πιο σοβαρό ύφος του κόσμου συνεργάτης του Μακρόν. Μετά βγήκε ο ίδιος ο Εμανουέλ και με το γνωστό μπλαζέ ύφος του ειρωνεύτηκε όσους ασχολούνται με μια ιδιωτική στιγμή, λες και είναι θέμα παγκόσμιου ενδιαφέροντος.
Ωπα, μεγάλε, την πάτησες. Αν έλεγες ένα «εντάξει, ρε παιδιά, παντοφλέιρο είμαι», θα γελούσαν όλοι και θα έδειχναν κατανόηση (ιδιαίτερα οι άντρες). Αν έλεγες «από τότε που ήμουν μαθητής της και με έπιασε γκόμενο αυτό γίνεται, αλλά το έχω συνηθίσει», θα είχες τη συμπάθεια του ανδρικού και του γυναικείου πληθυσμού. Ασε που μπορεί να σε αναλάμβανε και το κίνημα (λέμε τώρα) me too. Mε τους χειρισμούς που έκανες, πέρασες στην αρμοδιότητα της Μαρίας Ζαχάροβα, που άρχισε να χτυπάει το πληκτρολόγιο με τον ηδονικό τρόπο που τρώει τις φράουλες. «Τί θα είναι αυτή τη φορά; Η Πρώτη Κυρία ήθελε να φτιάξει το κέφι του συζύγου της χαϊδεύοντάς τον απαλά στο μάγουλο, αλλά δεν υπολόγισε σωστά τη δύναμή της; Του έδωσε ένα μαντήλι, αλλά αστόχησε; Η πρότασή μου: ίσως ήταν το χέρι του Κρεμλίνου», έγραψε στο Telegram δίνοντας και τίτλο: «σκάνδαλο Εμανουέλ».
Μετά το πήγε πιο… βαθιά «Την τελευταία φορά, όταν τα μέσα ενημέρωσης είδαν ένα “χιονισμένο βράδυ” στο βαγόνι του τρένου (σ.σ. προς το Κίεβο), οι εκπρόσωποι του Μακρόν δεν μπορούσαν να σκεφτούν τίποτα καλύτερο από το να κατηγορήσουν τους δημοσιογράφους ότι διαδίδουν ψευδείς πληροφορίες». Αντε τώρα να πείσεις τον παιδικό μου φίλο τον Μήτσιο ότι δεν έχει δίκιο το Μαράκι. Μου τηλεφώνησε από το χωριό και μου έδωσε γραμμή με ύφος που δε σήκωνε αντίρρηση: «Ακου τι θα γράιψς. Ου Μανώλς τράβξι στα μουλωχτά μια μυτιά, τν ώρα που η Μπριζίτ είχε πάει να κατρήσ. Του πήρι χαμπάρ’ αυτή κι γι’ αυτό του ‘ρξι τ’ μπούφλα στ’ μύτ’ κι μι τα δυο χέρια». Ρε τι τραβάμε…
Ρε δεν πα… (1)
«Υπάρχει Χαμάς; Πού βρίσκεται;» αναρωτιόταν σήμερα το πρωί ο Χουδαλάκης (Real FM) μ’ εκείνο το ύφος του ξερόλα και του αντικειμενικού (προπαντός αυτό). Αφού, ρε χαμένε, δεν υπάρχει Χαμάς, με ποιον συζητούν οι Αμερικάνοι στη Ντόχα και στο Κάιρο; Αφού, ρε χαμένε, δεν υπάρχει Χαμάς, ποιοι στήνουν τις περίτεχνες ενέδρες και τσακίζουν τα κομάντα του σιωναζιστικού στρατού; Αφού, ρε χαμένε, δεν υπάρχει Χαμάς, ποιος κρατάει τη Γάζα όρθια, περήφανη, πολιορκημένη αλλά ελεύθερη; Πόσο γελοίος μπορεί να γίνει κάποιος που παριστάνει και τον προοδευτικούλη και τον αριστερούλη, όταν προσπαθεί να κρύψει το μίσος του για τον ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.
«Η μοναδική δημοκρατία στη Μέση Ανατολή»
Αφιερωμένο στον Μητσοτάκη, στον Ανδρουλάκη και τους λάτρεις της «μοναδικής δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή» (κάτι Κανέλληδες, Πρετεντέρηδες και σία). Βουλευτής είναι αυτός που μιλάει από το βήμα της Κνεσέτ. Αλλά έχει δυο μεγάλα ελαττώματα, ένα εκ γενετής και ένα επίκτητο: είναι Παλαιστίνιος (και όχι «Αραβας του Ισραήλ») και αριστερός. Με το που αρχίζει να καταγγέλλει τη γενοκτονία, τον βγάζουν σηκωτό οι… δημοκράτες ασφαλίτες. Επαναλαμβάνουμε: εκλεγμένος βουλευτής είναι.
Ρε δεν πα… (2)
Ο ΣτέΚας εκλέχτηκε πρόεδρος του ΚΙΔΗ με 96,84%. «Σταλινικό ποσοστό» άρχισαν να λένε και να γράφουν οι γελοίοι. Για να τους απαντήσει ο ντιπ γελοίος, ότι δε θέλει να γίνεται αναφορά στον Στάλιν, γιατί ο ίδιος έχει υποφέρει από σταλινικές μεθόδους! Τι του λες τώρα; Τον τίτλο ολόκληρο, χωρίς τα αποσιωπητικά. Αλλά μετά τον ακούς να διακηρύσσει ότι «χρειαζόμαστε συμμετοχικό καπιταλισμό» και τα ξεχνάς όλα. Μύγες θα βαράει ο Σεφερλής το καλοκαίρι στο «Δελφινάριο».
Βig problem
To θέμα είναι ότι ο πρόεδρος (επιτέλους) Στέφανος σκέτος έχει αποκτήσει έναν θανάσιμο εχθρό. Δεν εννοούμε τον παντελώς άγνωστο Ηλία Μιχαλακόπουλο που διεκδίκησε την προεδρία του ΚΙΔΗ, με ένα εξαιρετικά προχώ πρόγραμμα: «Κατάργηση των ΜΑΤ, της δημοτικής και της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Περιττά ασύμφορα έξοδα για τον προϋπολογισμό. Στόχος πρέπει να είναι μισό εκατομμύριο δημόσιοι υπάλληλοι, να φύγουν από τον στενό δημόσιο τομέα και να περάσουν στον ιδιωτικό τομέα ή να συνταξιοδοτηθούν. Η σημερινή τεχνολογία το επιτρέπει»! Αλλον εννοούμε.
Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος (δε χρειάζεται συστάσεις) έκανε μια σφοδρή καταγγελία, με την οποία νομίζουμε ότι πρέπει να ασχοληθεί πρώτα ο Τάιλερ και μετά η Φρόξι. Καταγγέλλει ότι ο Στέφανος σκέτος έκανε γραμματέα του ΚΙΔΗ κάποιον Κωνσταντίνο Καλαφατάκη (εμείς δεν τον ξέρουμε, αλλά ο Βαλλιανάτος λέει ότι τον ξέρει), που είναι ομοφοβικός, Οπως αποκάλυψε, μάλιστα, ο ίδιος (ο Βαλλιανάτος ντε) είχε ενημερώσει τον σκέτο πως το Βολτ είχε αποπέμψει γι’ αυτό τον λόγο τον Καλαφατάκη από τη θέση του γραμματέα. Εμείς τι να πούμε; Καλά ξεμαλλιάσματα…
Αφες αυτοίς
Δεν τον βλέπουμε καλά τον Νατσιό. Ούτε ένα ούτε δύο, 45 στελέχη παραιτήθηκαν ομαδικά από τη Νίκη, καταγγέλλοντας τον Νατσιό ονομαστικά ότι συγκέντρωσε τις εξουσίες σε ένα ολιγομελές, μη εκλεγμένο όργανο και κάνοντας λόγο για «μετάλλαξη σε συστημικό κόμμα». Μαντέψτε ποιος είναι ανάμεσα στους 45. Ευκολάκι ε; Ο Νίκος Παπαδόπουλος που έγινε διάσημος από το βανδαλιστικό ντου στην Εθνική Πινακοθήκη. Απότι φαίνεται δε θα ξαναδεί Βουλή ο Νατσιός.
Περήφανα γηρατιά και του-ρου-ρου
