Το νούμερο είναι εφιαλτικό. Στο 18,2% «μέτρησε» την ανεργία η ΕλΣτατ τον Οκτώβρη του 2011, έναντι 13,5% τον Οκτώβρη του 2010 και 17,5% το Σεπτέμβρη του 2011. Δηλαδή, μέσα σ’ ένα χρόνο, οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά περίπου 35%!
Μιλάμε, βέβαια, για μια ανεργία πολύ υποεκτιμημένη, αφού –όπως κατ’ επανάληψη έχουμε γράψει– αρκεί και μια ώρα εργασίας κατά την εβδομάδα της έρευνας για να μην μετρηθείς ως άνεργος. Κανένας δεν μπορεί να μετρήσει με ακρίβεια την πραγματική ανεργία (ούτε το μοντέλο της ΓΣΕΕ είναι αντικειμενικό), ενώ κανένας δεν μετράει την υποαπασχόληση, με την «εκ περιτροπής εργασία» και τη μερική απασχόληση, που κάνουν θραύση, χωρίς οι καπιταλιστές να μπαίνουν καν στον κόπο να τις αναγγέλλουν νόμιμα.
Κι ενώ οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται με ταχύτατο ρυθμό, η συγκυβέρνηση «ψήνει» μέτρα που θα χτυπήσουν και το δικαίωμα ένταξης στην επιδότηση ανεργίας (αυστηροποίηση των προϋποθέσεων, που έτσι κι αλλιώς αποκλείουν τους νέους) και το έτσι κι αλλιώς ισχνό επίδομα ανεργίας (η μείωση των κατώτερων μισθών θα χρησιμοποιηθεί ως μοχλός για τη μείωση και του επιδόματος ανεργίας).
