Αυτήν την εβδομάδα βγαίνουν στις κινηματογραφικές αίθουσες δύο ταινίες του Μπουνιουέλ, για τη δημιουργία των οποίων συνεργάστηκε με το ζωγράφο Σαλβαδόρ Νταλί. Οι δυο αυτές ταινίες, που θεωρούνται κλασικές πια (γυρισμένες το 1929 και το 1930, αντίστοιχα), αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα της σουρεαλιστικής (ή αλλιώς υπερρεαλιστικής) τέχνης στον κινηματογράφο. Χαρακτηριστικά αυτού του είδους κινηματογράφου είναι η παντελής έλλειψη αφηγηματικής δομής, οι φαινομενικά ασύνδετες με βάση τη λογική εικόνες, εικόνες μάλιστα προκλητικές και απαλλαγμένες από κάθε όριο ηθικό ή αισθητικό κ.λπ.
Η «Χρυσή εποχή» έχει πολλά κοινά στοιχεία με τον «Ανδαλουσιανό σκύλο». Μόνο που σε αυτή την ταινία διακρίνουμε την έντονη τάση των δυο καλλιτεχνών να ασχοληθούν, χρησιμοποιώντας τα συγκεκριμένα εκφραστικά μέσα, με θέματα όπως ο έρωτας, ο θάνατος, οι σχέσεις των δύο φύλων και τα στερεότυπα που τις διέπουν. Στην ταινία παρακολουθούμε τον έρωτα δύο ανθρώπων, οι οποίοι όμως ποτέ δε θα κατορθώσουν να συναντηθούν.
Ελένη Π.
