Η «Καθημερινή» ούτε ως αντικαπιταλιστική ούτε ως αντικυβερνητική εφημερίδα μπορεί να κατηγορηθεί. Το αντίθετο. Είναι από τα πιο λυσσασμένα μνημονιακά όργανα. Εχει, λοιπόν, σημασία να μεταφέρουμε οικονομική ανάλυση του Κ. Καλλίτση, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της περασμένης Κυριακής, υπό τον τίτλο «Η εξαγγελία μείωσης του ΦΠΑ στην εστίαση», το οποίο επιβεβαιώνει πλήρως αυτά που έγραψε η «Κόντρα» στο προηγούμενο φύλλο της. Οτι, δηλαδή, καμία μείωση των τιμών στα σουβλάκια και τις πίτσες δεν πρόκειται να υπάρξει. Αντίθετα, η σχετική μείωση αποτελεί ένα δωράκι στους μεγαλοξενοδόχους, που έχουν κλείσει από παλιά τα συμβόλαια με τους πελάτες τους και θα κερδίσουν ένα 10% απ’ αυτά τα συμβόλαια.
«Δεν πιστεύω ότι οι τιμές θα μειωθούν εξαιτίας μιας μείωσης του συντελεστή ΦΠΑ», γράφει ο αρθρογράφος. Το ενδιαφέρον είναι η επίκληση του παραδείγματος της Φινλανδίας, το οποίο επικαλείται. Εκεί, προ τριετίας, αποφάσισαν να μειώσουν τον ΦΠΑ στην εστίαση, από το 22% στο 13% με αρχή την 1η Ιουλίου 2010. «Το επόμενο εξάμηνο, οι οικονομολόγοι J. Harju, του University College του Λονδίνου, και T. Kosonen, του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, ερεύνησαν την επίπτωση της μείωσης του ΦΠΑ στις τιμές καταναλωτή. Βρήκαν ότι ενώ οι τιμές θα έπρεπε να είχαν μειωθεί 7,4% αν περνούσε σε αυτές ολόκληρη η μείωση του ΦΠΑ, στην πράξη μειώθηκαν μόνο 2,1%. Κι αυτό οφειλόταν, κυρίως, στη μείωση τιμών που έκαναν μεγάλες αλυσίδες εστίασης, όχι οι μικρές, ανεξάρτητες μικρές μονάδες. Γενικά, στις τιμές εστίασης πέρασε λιγότερο από το 1/3 της μείωσης του ΦΠΑ, σε μέσο όρο».
Κατά τον αρθρογράφο, η μείωση των τιμών στην εστίαση δεν εξαρτάται από τη μείωση του ΦΠΑ, αλλά από άλλους δύο παράγοντες: «Αν μειώνεται το λειτουργικό κόστος πλην μισθών (ΔΕΗ, καύσιμα κ.λπ.) και αν μπαίνουν πελάτες ή όχι. Με δεδομένο ότι τα κόστη είναι βαριά, αν μπαίνουν πελάτες δεν θα πέσουν άλλο οι τιμές. Αν δεν μπαίνουν, οι τιμές θα πέφτουν όσο αντέχει κάθε επιχείρηση. Ανεξαρτήτως μικρών αλλαγών ΦΠΑ».
Και συνεχίζει ο αρθρογράφος: «Η μείωση του ΦΠΑ, όμως, μπορεί να επιδράσει στα φορολογικά έσοδα. Τα οποία θα μειωθούν, αν δεν αντισταθμιστεί η μείωση του ΦΠΑ από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής. Για να συμβεί το δεύτερο, θα χρειαστούμε μεγάλη εύνοια της τύχης. Γιατί μόνο εξαιρετική τύχη θα μπορούσε να περιορίσει τη φοροδιαφυγή, αντισταθμίζοντας τις αρνητικές συνέπειες της διάλυσης των εφοριών, που προκάλεσαν (α) οι ισοπεδωτικές περικοπές μισθών και (β) οι αναξιοκρατικές αναδείξεις σε καίριες θέσεις συντοπιτών και λοιπών πελατών, που προνοητικά έγιναν πριν αυτονομηθεί η Γενική Γραμματεία Εσόδων».
