Στην ιστοσελίδα του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης υπάρχει σχέδιο νόμου με το οποίο ανοίγει ο δρόμος στην ιδιωτικοποίηση και την παραπέρα υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας σ’ όλους τους εργαζόμενους. Ανάλογη απόπειρα είχε κάνει στο παρελθόν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Α. Παπαδόπουλος, ως υπουργός Υγείας. Στο Γενικό Σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΓΣΠΦΥ) του Α. Παπαδόπουλου βάση ήταν τα πολυϊατρεία του ΙΚΑ, ενώ στο τωρινό του Δ. Αβραμόπουλου είναι τα ιδιωτικά ιατρεία, πολυϊατρεία και εργαστήρια.
Δίνεται το προβάδισμα στα ιδιωτικά μαγαζιά (που θα είναι ισότιμα πια με τα δημόσια, σύμφωνα με το νομοσχέδιο), γιατί αρχικά και για αρκετό διάστημα (που μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει την πενταετία) στο γενικό σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας εντάσσονται μόνο τα αγροτικά ιατρεία και τα ιατρεία που έχει το πρώην Ταμείο Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ΤΥΔΚΥ), που με τον αντιασφαλιστικό νόμο της Φ. Πετραλιά εντάσσεται στον Οργανισμό Περίθαλψης Δημοσίων Υπαλλήλων (ΟΠΑΔ). Αυτά είναι εξαιρετικά λίγα για να καλύψουν τις ανάγκες των άμεσα και έμμεσα ασφαλισμένων. Θυμίζουμε εδώ, ότι η υπουργός Εργασίας διαβεβαίωνε τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ, ότι το ΤΥΔΚΥ θα εξακολουθεί να παρέχει το ίδιο επίπεδο υπηρεσιών υγείας. Το μελάνι δεν πρόλαβε καλά καλά να στεγνώσει και με το νομοσχέδιο Αβραμόπουλου εισάγονται διατάξεις με τις οποίες από τα πολυϊατρεία του ΤΥΔΚΥ θα μπορούν να εξυπηρετούνται αρχικά οι δημόσιοι υπάλληλοι και στη συνέχεια κάθε εργαζόμενος που το ασφαλιστικό του ταμείο εντάχθηκε στο ΓΣΠΦΥ!
Από τα ασφαλιστικά ταμεία στο ΓΣΠΦΥ θα ενταχθεί αρχικά μόνο ο ΟΠΑΔ, ενώ στη συνέχεια (το αργότερο μέσα σε μια πενταετία) θα ενταχθούν το ΙΚΑ και οι άλλοι ασφαλιστικοί οργανισμοί και οι υγειονομικές υπηρεσίες τους. Η ένταξη θα γίνει με Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ). Ακόμη, σύμφωνα με υποσημείωση του νομοσχεδίου, ο Δ. Αβραμόπουλος σκέφτεται να μεταφερθούν και τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων του ΕΣΥ. Εύλογα, λοιπόν, ρωτάμε: μήπως σκέφτεται να βάλει και τους εργαζόμενους να πληρώνουν οι ίδιοι, όπως ισχύει στα απογευματινά ιατρεία των νοσοκομείων του ΕΣΥ; Ευνόητο είναι πως, αν βάλει τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων του ΕΣΥ στο σύστημα, θα βάλει κι αυτά των ιδιωτικών νοσοκομείων. Οταν δε ενταχθεί και το ΙΚΑ και οι υγειονομικές του υπηρεσίες στο ΓΣΠΦΥ, τότε θα αυξηθεί πάρα πολύ και η πελατεία των ιδιωτικών μαγαζιών υγείας.
Ως τώρα και μέχρι να ψηφιστεί το νομοσχέδιο Αβραμόπουλου, οι δημόσιοι υπάλληλοι για υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας πηγαίνουν σε ιδιωτικά ιατρεία και εργαστήρια. Ομως, για τις εξετάσεις είναι υποχρεωμένοι να πάρουν προέγκριση από τις υπηρεσίες του ΟΠΑΔ. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο Αβραμόπουλου «δεν απαιτείται οποιαδήποτε προηγούμενη έγκριση ή θεώρηση οποιασδήποτε υπηρεσίας, ασφαλιστικού οργανισμού ή οργάνου προληπτικού ελέγχου» (άρθρο 8 παρ.3), γιατί «η διεξαγωγή ιατρικών εξετάσεων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας… γίνεται κατόπιν γνωμάτευσης και παραπομπής από τον οικογενειακό γιατρό» (άρθρο 5 παρ. 3). Οι οικογενειακοί γιατροί μπορούν να ανήκουν τόσο στους δημόσιους όσο και στους ιδιωτικούς φορείς του ΓΣΠΦΥ.
Εχει κανείς αμφιβολία για το πού θα πάνε οι δαπάνες για τις υπηρεσίες ΠΦΥ με την κατάργηση των προελέγχων από τους γιατρούς του ΟΠΑΔ; Γιατί ο Αβραμόπουλος «ξέχασε» τις κραυγές των υπουργών για πολύ αυξημένες δαπάνες για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; Απλά, γιατί με το νομοσχέδιο αυτό (ηλεκτρονική κάρτα υγείας) θα μεταφερθεί ένα ακόμη μεγάλο μέρος των δαπανών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους εργαζόμενους, πέραν αυτών που ήδη δαπανούν.
Σ’ ένα χρόνο από την ψήφιση και δημοσίευση αυτού του νομοσχέδιου, η Γενική Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας είναι υποχρεωμένη να βάλει σε λειτουργία το σύστημα της ηλεκτρονικής κάρτας υγείας. Ο Αβραμόπουλος και η κυβέρνηση, επειδή επείγονται να βάλουν γρήγορα σε εφαρμογή την κάρτα, φρόντισαν να μην υπάρχει πρόβλεψη έκδοσης υπουργικής απόφασης ή προεδρικού διατάγματος. Με την κάρτα αυτή, που θα δοθεί τόσο στον άμεσο όσο και στους έμμεσα ασφαλισμένους, καθιερώνεται για πρώτη φορά πιστωτικό όριο δαπανών υπηρεσιών ΠΦΥ. Δε χωρά καμιά αμφιβολία ότι το μέτρο αυτό θα επεκταθεί και στις δαπάνες για τη νοσοκομειακή περίθαλψη. Για να χρυσώσουν δε το χάπι και να παραμυθιαστούν οι εργαζόμενοι για να μην αντιδράσουν, έβαλαν την πρόβλεψη αύξησης του πιστωτικού ορίου. Αυτό όμως δεν αλλάζει σε τίποτε τα πράγματα, αφού καθιερώνεται πλαφόν δαπανών, κάτι που ως τώρα ίσχυε στα συμβόλαια υγείας των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών.
Με άλλη διάταξη του νομοσχέδιου, εκτός από το πιστωτικό όριο καθιερώνεται και ποσοστό κάλυψης από τα ασφαλιστικά ταμεία των δαπανών για ιατρικές πράξεις και αγορά φαρμάκων, καθώς και δικαίωμα στα Ταμεία να καθορίζουν τα ίδια με αποφάσεις τους τα δύο αυτά πιστωτικά όρια. Ως τώρα, το ποσοστό συμμετοχής του ασφαλισμένου στη φαρμακευτική δαπάνη το όριζε η κυβέρνηση με δικές της αποφάσεις. Τώρα, μεταθέτει τη λήψη της απόφασης στα ίδια τα Ταμεία, για να αποφεύγει την οργή των εργαζόμενων. Στις καταστροφικές συνέπειες που θα υποστούν οι εργαζόμενοι από την καθιέρωση της ηλεκτρονικής κάρτας υγείας αναφερθήκαμε παραπάνω. Συμπληρώνουμε, ότι η όποια αύξηση του πιστωτικού ορίου δεν θα έχει κανένα πρακτικό αντίκρισμα από τη στιγμή που το Ταμείο θα μπορεί να μειώνει το ποσοστό κάλυψης των δαπανών υγείας. Ποιος αμφιβάλλει ότι, αν περάσει το νομοσχέδιο αυτό, θα έρθει και το επόμενο βήμα, της καθιέρωσης ποσοστού κάλυψης πολύ κάτω από τα 100% από τα ασφαλιστικά ταμεία και για τη νοσοκομειακή περίθαλψη;
