Στις 11 Γενάρη, η Πολιτική Προστασία ανακοίνωσε ότι θέτει σε αυστηρότερο καθεστώς «lockdown» τη βιομηχανική περιοχή της Βοιωτίας. Η αιτιολογία της σχετικής απόφασης αναφέρει ότι έλαβε υπόψη «τα ευρήματα, την ηλικιακή διαστρωμάτωση των κατοίκων της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας, τα αποτελέσματα των μαζικών τεστ και των δεδομένων της ιχνηλάτησης και τη ραγδαία αύξηση στους επιδημιολογικούς δείκτες των τελευταίων επτά ημερών». Tίποτε άλλο.
Την ίδια μέρα, όμως, η περιβόητη «Ημερήσια έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης του ΕΟΔΥ» ανέφερε για τη Βοιωτία μόνο 8 κρούσματα, μέσο όρο τελευταίων 7 ημερών 11,14 κρούσματα και κρούσματα ανά 100.000 πληθυσμό 6,78. Αυτά τα δεδομένα, για μια περιφερειακή ενότητα με πληθυσμό γύρω στους 120.000 κατοίκους και με δυο πόλεις (Θήβα, Λιβαδειά) με πάνω από 20.000 κατοίκους, δε δικαιολογούσαν την αυστηροποίηση του «lockdown».
Δεν εννοούμε, φυσικά, ότι επέβαλαν «lockdown» τζάμπα και βερεσέ. Η τάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι το lockdown, αλλά η χαλάρωση. Εκείνο που θέλουμε να πούμε είναι πως άλλα δεδομένα έχουν στη διάθεσή τους και άλλα δημοσιοποιεί καθημερινά ο ΕΟΔΥ, ανάλογα με το κλίμα που θέλει να φτιάξει στον ελληνικό λαό. Δεν προλαβαίνουν, όμως, πάντοτε να συνεννοηθούν και δεν είναι λίγες οι φορές που ξεβρακώθηκαν, λόγω της ασυνεννοησίας τους.
Το ίδιο συνέβη και στη Βοιωτία. Η (δεξιά) αντιπεριφερειάρχης της περιοχής, Φανή Παπαθωμά, έπρεπε να εξηγήσει στην εκλογική της πελατεία την απόφαση για σκλήρυνση του «lockdown». Εμφανίστηκε την επομένη στο «Ράδιο Θήβα» και αφού ξεκαθάρισε ότι δεν υπήρξε καμιά εισήγηση από την περιφέρεια για λήψη νέων μέτρων (για να μην της ρίξουν τις ευθύνες οι ψηφοφόροι), δήλωσε ότι επικοινώνησε με τους ειδικούς, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Τσιόδρας, που της εξήγησαν ότι υπάρχει κινητικότητα των κρουσμάτων μεταξύ Θήβας και Λιβαδειάς που αγγίζει το 65% και ότι υπάρχουν 180 ενεργά κρούσματα στο νομό, με μέσο όρο ηλικίας τα 44 έτη, και γι’ αυτό πρέπει να αυστηροποιηθεί το «lockdown».
Αν ο αριθμός 180 είναι πραγματικός και δεν είναι ένα ακόμα νούμερο που εκτοξεύτηκε για να δημιουργήσει εντύπωση, τότε αφορά τα πραγματικά κρούσματα που ανιχνεύτηκαν την προηγούμενη μέρα και οδήγησαν στην πανικόβλητη απόφαση για αυστηροποίηση του «lockdown». Το μόνο βέβαιο είναι ότι δε θα πήγαιναν σε αυστηροποίηση του «lockdown» με 8 κρούσματα που ανακοίνωσε τη συγκεκριμένη μέρα ο ΕΟΔΥ! Είπαμε, δεν είναι η πρώτη φορά που δεν συνεννοούνται με αποτέλεσμα να ξεβρακωθούν, να αποκαλυφθεί η εργαλειοποίηση του ψέματος από τη μεριά τους…
Και βέβαια, για να δικαιολογήσουν τη μη λήψη μέτρων στις μεγάλες βιομηχανικές ζώνες της περιοχής, με εργάτες που δεν κατοικούν μόνο στη Βοιωτία, αλλά και στην Αττική και στην Εύβοια, επινόησαν την «κινητικότητα 65% μεταξύ Θήβας-Λιβαδειάς».
Αναλυτικότερα γι’ αυτό το θέμα γράψαμε χθες, τονίζοντας ότι αφήνουν ανοιχτά τα εργοστάσια, τα εκκολαπτήρια και υπερμεταδότες του ιού. Με την ευκαιρία, θα θέλαμε να σχολιάσουμε την ανακοίνωση της ΤΕ Θήβας-Οινοφύτων και της ΤΕ Λιβαδιάς του Περισσού. Σωστά καταγγέλλουν τις ευθύνες της κυβέρνησης «για την ανεξέλεγκτη κατάσταση μέσα στα εκατοντάδες εργοστάσια και τους άλλους εργασιακούς χώρους της Βοιωτίας, όπου ήδη έχουν καταγραφεί εκατοντάδες κρούσματα σε εργαζόμενους, με αποτέλεσμα τη διασπορά του κορονοϊού σε πολλές περιοχές της Βοιωτίας, της Εύβοιας και της Αττικής». Σωστά επισημαίνουν ότι «σε αυτούς τους χώρους δουλειάς ο κάθε εργοδότης κάνει ό,τι θέλει, ή μάλλον ό,τι τον συμφέρει, κατά κανόνα αδιαφορώντας για την τήρηση των απαραίτητων μέτρων προφύλαξης του προσωπικού».
Σωστά καταγγέλλουν ότι «από όλα τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι στον προσανατολισμό της κυβέρνησης δεν είναι η με κάθε μέσο προστασία της υγείας του λαού αλλά η με κάθε μέσο διασφάλιση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων της χώρας στα πλαίσια της πανδημίας». Στο «διά ταύτα», όμως, δεν είδαμε απαίτηση για επιβολή lockdown στη βιομηχανία και γενικά τις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, με πλήρη πληρωμή και ασφάλιση των εργατών, όπως είχαν απαιτήσει και επιβάλει οι εργάτες στον ιταλικό βορρά. Το βασικό αίτημά τους είναι «να παρθούν με κρατική ευθύνη όλα τα απαιτούμενα μέτρα προστασίας των εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς»!
Πάλι καλά που κάνουν μισό βήμα μπροστά ζητώντας «μαζικά κι επαναλαμβανόμενα τεστ χωρίς επιβάρυνση του προσωπικού, κλείσιμο των χώρων και όχι τμημάτων τους σε περίπτωση κρούσματος». Αυτό το μισό βήμα μπροστά, όμως, σε συνθήκες εκθετικής διάδοσης του ιού (όπως συμβαίνει στη Βοιωτία, γεγονός που αναγκάστηκε να παραδεχτεί το ίδιο το κράτος), δεν μπορεί να υψώσει τείχος προστασίας των εργατικών οικογενειών. Γιατί μέχρι να βρεθεί κάποιο κρούσμα (αν δεν το κρύψουν οι καπιταλιστές) και ν’ αρχίσει η κουβέντα για το τι θα κλείσει και τι όχι, ο ιός θα εξακολουθήσει να διαδίδεται από τους χώρους δουλειάς στις οικογένειες και την κοινωνία και από εκεί ξανά στους χώρους δουλειάς.
Μόνο το lockdown στη βιομηχανία και γενικά τις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, για το απαραίτητο χρονικό διάστημα, θα μπορούσε να δημιουργήσει όρους ανάσχεσης της διασποράς του ιού και όχι καθεστώς απλώματος των κρουσμάτων και των νεκρών στο χρόνο, ώστε να λειτουργεί στα όριά του το σύστημα Υγείας. Και σ’ αυτό το στόχο θα πρέπει να επικεντρωθεί η εργατική τάξη, παρεμβαίνοντας με τη δικής ανεξάρτητη ταξική γραμμή στη διαχείριση της πανδημίας.
