Στο προηγούμενο φύλλο αποκαλύψαμε, ότι η Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής (ΓΔΚ) του υπουργείου Γεωργίας, που εποπτεύεται από τον υφυπουργό Κιλτίδη, αποφάσισε να σταματήσουν οι έλεγχοι για σαλμονέλα και λιστέρια στα νωπά κτηνοτροφικά προϊόντα. Το πρόσχημα ήταν ότι δεν χρειάζεται, επειδή τα μικρόβια αυτά καταστρέφονται με το μαγείρεμα. Στην πραγματικότητα, πίσω απ’ αυτή την απόφαση κρύβονται τα συμφέροντα χοντρεμπόρων και μεγαλοεισαγωγέων, που θέλουν να περνούν ελεύθερα ό,τι «σαπάκι» μπάζουν ή διακινούν στη χώρα μας
Τη βδομάδα που πέρασε, συγκεντρώσαμε και άλλο υλικό για τους ελέγχους που γίνονται σε κρέατα και ψάρια (νωπά και κατεψυγμένα) και διαπιστώσαμε ότι σε αρκετές χώρες της ΕΕ γίνονται έλεγχοι με βάση τον κανονισμό 178/2002 και όχι με βάση τον κανονισμό 2073/2005, όπως θέλουν οι μεγαλοεισαγωγείς και οι υπηρεσιακοί παράγοντες της ΓΔΚ, σαν το στέλεχος αυτής της υπηρεσίας, το οποίο –όπως αναφέραμε την προηγούμενη βδομάδα– μας εξέφρασε την αγωνία του για το ότι με τους ελέγχους που γίνονται μειώθηκαν δραματικά οι εισαγωγές στην Ελλάδα προς όφελος του Λιβόρνο της Ιταλίας. Βρήκαμε, λοιπόν, ότι από το Δεκέμβρη του 2008 μέχρι το Σεπτέμβρη του 2009 έγιναν δεκάδες έλεγχοι σε Ιταλία, Δανία, Σουηδία, Νορβηγία, Πολωνία, Φιλανδία και Ελλάδα και βρέθηκαν δεκάδες δείγματα θετικά σε λιστέρια ή σαλμονέλα. Οπως ήταν επόμενο, εκδόθηκαν και αποφάσεις με τις οποίες τα μολυσμένα αυτά προϊόντα, τα οποία είχαν εισαχθεί άλλα από ευρωπαϊκές χώρες (Ολλανδία, Γερμανία κ.ά.) και άλλα από τρίτες χώρες έπρεπε να αποσυρθούν.
Συναντήσαμε το συγκεκριμένο στέλεχος του υπουργείου Γεωργίας, που υπερασπίστηκε με πάθος την απόφαση απαγόρευσης των ελέγχων, καθώς και μέλη της επιτροπής στην οποία στηρίχτηκε ο προϊστάμενος της ΓΔΚ για να εκδώσει την απαγορευτική απόφαση. Τους θέσαμε υπόψη τα στοιχεία αυτά και τους ζητήσαμε να πάρουν θέση. Τα μέλη της επιτροπής, μετά την επίδειξη των στοιχείων, εμφανίστηκαν μεν ως προβληματισμένα, αλλά επέμειναν στην ορθότητα της πρότασής τους για απαγόρευση των ελέγχων, με το επιχείρημα να μην παραπεμφθεί η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Παραδέχτηκαν, όμως, ότι η απόφαση πάρθηκε για καθαρά εμπορικούς λόγους και όχι για την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, που πρέπει να αποτελεί πρώτιστο μέλημα της ΓΔΚ. Το στέλεχος της ΓΔΚ, με το οποίο είχαμε κάνει και άλλη συζήτηση, στη διάρκεια της οποίας είχε ισχυριστεί ότι στις άλλες χώρες της ΕΕ γίνονται μόνο διερευνητικές δειγματοληψίες που δεν καταλήγουν στην απόσυρση των μολυσμένων τροφίμων (κάτι που δεν ισχύει φυσικά), επέμενε στην άποψή του και έβριζε χυδαία τους υπηρεσιακούς παράγοντες που έκαναν ελέγχους για σαλμονέλα και λιστέρια. Οταν αναφέραμε ότι έλεγχοι γίνονται και σε χώρες όπως η Φιλανδία και η Σουηδία, θυμήθηκε να μας αναφέρει (κάτι που είχε ξεχάσει την προηγούμενη φορά), ότι με βάση κανονισμούς της ΕΕ επιτρέπονται οι έλεγχοι για σαλμονέλα στα νωπά κρέατα, αυγά και λοιπά κτηνοτροφικά που εισάγονται ειδικά σ’ αυτές τις χώρες. Ετσι νόμισε ότι ξεμπέρδεψε με τα επιχειρήματά μας.
Πράγματι, μέχρι εκείνη την στιγμή δεν γνωρίζαμε, ότι οι έλεγχοι για σαλμονέλα επιτρέπονται σε Φιλανδία και Σουηδία. Ομως, αυτό κάθε άλλο παρά συνηγορεί υπέρ της απαγορευτικής απόφασης. Γιατί από τη στιγμή που η Κομισιόν και οι υπουργοί Γεωργίας με αποφάσεις τους (κανονισμούς και οδηγίες) επιτρέπουν σ’ αυτές τις δύο χώρες από το 1995 (χρονιά ένταξής τους στην ΕΕ) και μέχρι σήμερα να κάνουν ελέγχους, εμμέσως πλην σαφώς ομολογούν ότι και μετά το μαγείρεμα των νωπών και κατεψυγμένων κτηνοτροφικών προϊόντων το βακτήριο της σαλμονέλας δεν καταστρέφεται.
Εμείς αυτό κρατάμε από την έμμεση αυτή ομολογία και απαιτούμε: Πρώτον, εδώ και τώρα να πάρουν πίσω την απαγορευτική απόφαση για τους ελέγχους για σαλμονέλα και λιστέρια. Δεύτερον, να επιτρέψουν τους ελέγχους, αδιαφορώντας για τον πιθανό κίνδυνο να παραπέμψουν οι Κομισάριοι την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Τρίτον ν’ αποφασίσουν η Κομισιόν και το συμβούλιο των υπουργών Γεωργίας να επιτρέπονται οι έλεγχοι σ’ όλες τις χώρες (και όχι μόνο για σαλμονέλα).
