Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια φάρμα στην Αλμπέρτα του Καναδά. Σπούδασε Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Dalhousie και στη συνέχεια πήγε στη Νέα Υόρκη όπου σπούδασε στο Διεθνές Κέντρο Φωτογραφίας. Η φωτογραφία έγινε η ζωή της. Το έργο της εστιάζει στις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση, στα ζητήματα οικονομικής μετανάστευσης και προσφυγιάς, καθώς και στη διασταύρωση τοπίου και μνήμης. Μέσα από τη φωτογραφία επιδιώκει να αποκαλύψει τους συνηθισμένους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι αγωνίζονται να ζήσουν με αξιοπρέπεια και να υπερασπιστούν τη σύνδεσή τους με τον τόπο τους.
Η φωτορεπόρτερ, ντοκιμαντερίστρια και συγγραφέας Βάλερι Ζινκ ήρθε σε επαφή με την Παλαιστίνη κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ιντιφάντα, όταν εργάστηκε ως διασώστρια στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. Προχτές, συγκλονισμένη από τη νέα σφαγή παλαιστίνιων δημοσιογράφων στο Ιατρικό Συγκρότημα Αλ-Νάσερ στη Χαν Γιούνις, έσκισε τη δημοσιογραφική ταυτότητα του Reuters, με το οποίο συνεργαζόταν τα τελευταία οχτώ χρόνια, καταγγέλλοντας τη συμμετοχή των δυτικών μίντια στην αναπαραγωγή του σιωνιστικού αφηγήματος και των τερατωδών ψεμάτων των σιωναζιστών.
«Δεν μπορώ με καθαρή συνείδηση να συνεχίσω να εργάζομαι για το Reuters, δεδομένης της προδοσίας του απέναντι στους δημοσιογράφους στη Γάζα και της συνενοχής του στη δολοφονία 245 συναδέλφων μας», έγραψε σε ανάρτησή της.
I can’t in good conscience continue to work for Reuters given their betrayal of journalists in Gaza and culpability in the assassination of 245 our colleagues. pic.twitter.com/WO6tjHqDIU
— Valerie Zink (@valeriezink) August 26, 2025
Oλόκληρη η δήλωση που διένειμε η Βάλερι Ζινκ:
Τα τελευταία οχτώ χρόνια εργάζομαι ως ανταποκρίτρια για το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters. Οι φωτογραφίες μου που κάλυπταν ιστορίες στις πεδιάδες του Καναδά έχουν δημοσιευτεί στους New York Times, το Al Jazeera και σε άλλα μέσα ενημέρωσης στη Βόρεια Αμερική, την Ασία, την Ευρώπη και αλλού. Σε αυτό το σημείο έχει καταστεί αδύνατο για μένα να διατηρήσω σχέση με το Reuters, δεδομένου του ρόλου του στη δικαιολόγηση και διευκόλυνση της συστηματικής δολοφονίας 245 δημοσιογράφων στη Γάζα. Χρωστάω στους συναδέλφους μου στην Παλαιστίνη τουλάχιστον αυτό – και πολύ περισσότερα.
Οταν το Ισραήλ δολοφόνησε τον Ανάς Αλ-Σαρίφ, μαζί με ολόκληρο το συνεργείο του Al Jazeera στην Πόλη της Γάζας στις 10 Αυγούστου, το Reuters επέλεξε να δημοσιεύσει τον εντελώς αβάσιμο ισχυρισμό του Ισραήλ ότι ο Αλ-Σαρίφ ήταν μέλος της Χαμάς – ένα από τα αμέτρητα ψέματα που Μέσα όπως το Reuters έχουν επιμελώς αναπαράγει και νομιμοποιήσει. Η προθυμία του Reuters να διαιωνίσει την προπαγάνδα του Ισραήλ δεν προστάτεψε ούτε τους δικούς του ρεπόρτερ από τη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ. Αλλοι πέντε δημοσιογράφοι, ανάμεσά τους ο εικονολήπτης του Reuters Χοσάμ Αλ-Μάσρι, ήταν μεταξύ των 20 ανθρώπων που σκοτώθηκαν σήμερα το πρωί σε μια ακόμη επίθεση στο νοσοκομείο Νάσερ. Επρόκειτο για το λεγόμενο πλήγμα «double tap», με το Ισραήλ να βομβαρδίζει έναν άμαχο στόχο, όπως σχολείο ή νοσοκομείο, να περιμένει να φτάσουν οι διασώστες, οι γιατροί και οι δημοσιογράφοι και κατόπιν να χτυπά ξανά.
Τα δυτικά μίντια φέρουν άμεση ευθύνη για τη δημιουργία των συνθηκών που επιτρέπουν να συμβαίνουν αυτά. Οπως το έθεσε ο Τζέρεμι Σκέιχιλ από το Drop Site News:
«Κάθε μεγάλο μέσο – από τους New York Times μέχρι την Washington Post, από το AP μέχρι το Reuters – έχει λειτουργήσει ως μεταφορική ταινία της ισραηλινής προπαγάνδας, εξαγνίζοντας εγκλήματα πολέμου και απανθρωποποιώντας τα θύματα, εγκαταλείποντας τους συναδέλφους τους και την υποτιθέμενη δέσμευσή τους για αληθινή και ηθική δημοσιογραφία».
Με το να επαναλαμβάνουν τις γενοκτονικές κατασκευές του Ισραήλ χωρίς να εξετάζουν αν έχουν την παραμικρή αξιοπιστία – εγκαταλείποντας συνειδητά την πιο βασική ευθύνη της δημοσιογραφίας – τα δυτικά μίντια κατέστησαν δυνατή τη δολοφονία περισσότερων δημοσιογράφων μέσα σε δύο χρόνια, σε μία μικρή λωρίδα γης, απ’ ό,τι στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τους πολέμους στην Κορέα, το Βιετνάμ, το Αφγανιστάν, τη Γιουγκοσλαβία και την Ουκρανία μαζί. Και αυτό χωρίς καν να αναφερθούμε στον λιμό που προκαλείται σε ολόκληρο τον πληθυσμό, στο ξεκλήρισμα των παιδιών και στο κάψιμο ανθρώπων ζωντανών.
Το γεγονός ότι η δουλειά του Ανάς Αλ-Σαρίφ κέρδισε βραβείο Πούλιτζερ για το Reuters δεν το ανάγκασε να τον υπερασπιστεί, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής τον έβαλαν σε μια «μαύρη λίστα» δημοσιογράφων που κατηγορούνταν ότι είναι μαχητές της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ. Δεν το ανάγκασε να τον υπερασπιστεί όταν ο ίδιος απευθύνθηκε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης ζητώντας προστασία, αφού εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού δημοσίευσε βίντεο όπου ξεκάθαρα δήλωνε την πρόθεσή του να τον δολοφονήσει, μετά από ρεπορτάζ του για την αυξανόμενη πείνα. Δεν το ανάγκασε καν να αναφέρει με ειλικρίνεια το θάνατό του, όταν τον κυνήγησαν και τον σκότωσαν μερικές εβδομάδες αργότερα.
Εκτιμώ τη δουλειά που πρόσφερα στο Reuters τα τελευταία οκτώ χρόνια, αλλά πλέον δεν μπορώ να φανταστώ να φορώ αυτήν τη δημοσιογραφική ταυτότητα χωρίς βαθιά ντροπή και θλίψη. Δεν ξέρω τι σημαίνει να αρχίσω να τιμώ πραγματικά το θάρρος και τη θυσία των δημοσιογράφων στη Γάζα – των γενναιότερων και καλύτερων που έζησαν ποτέ – αλλά από εδώ και πέρα θα κατευθύνω ό,τι συνεισφορά έχω να προσφέρω έχοντας αυτό κατά νου ως πρωταρχικό καθήκον.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Στόχευσαν και δολοφόνησαν εν ψυχρώ διασώστες και δημοσιογράφους στο Νοσοκομείο Αλ-Νάσερ της Χαν Γιούνις
Eπαναπροσδιορίζοντας τη δημοσιογραφία
