Τους έχει πιάσει κάτι με τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ Χρήστο Ράμμο και θέλουν να τον προετείνουν για πρόεδρο της Δημοκρατίας; Πρώτος έρριξε το όνομά του στην πιάτσα ο πασοκιναλίτης Μαργαρίτης. Λες: αυτός δεν μετράει. Αλλωστε, φρόντισε να τον αδειάσει ο Ανδρουλάκης με τη διαρροή ότι παίζει την κολοκυθιά. Μετά, όμως, βγήκε ο Χαρίτσης και έκανε την πρόταση on camera, ανακοινώνοντας ότι η ΝέΑρ αναλαμβάνει πρωτοβουλία υπέρ Ράμμου! Χτες γράφαμε για τη Λατινοπούλου, σήμερα θα το πούμε για τον Χαρίτση: «έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο». Μπορεί η ΝέΑρ να έχει σχεδόν μια ντουζίνα βουλευτές, αλλά αυτοί έχουν εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις πρώτες εκλογές που συμμετείχε ως ΝέΑρ πέρασε κάτω από τον πήχυ του 3% και τα γκάλοπ την έχουν διαρκώς στο «μπαίνει – δεν μπαίνει». Σιγά την πολιτική δύναμη, που θέλει να καθορίσει ποιον θα προτείνει η αντιπολίτευση για πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Κι ύστερα, τι είδους διαδικασία είν’ αυτή; Βγαίνεις και φωνάζεις «τον Ράμμο, τον Ράμμο», χωρίς να έχεις κάνει καμιά επαφή με το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την καρδούλα. Να διερευνήσεις τις απόψεις τους, να δεις αν συμφωνούν, αν έχουν καμιά άλλη πρόταση κτλ. Αυτά δε γίνονται στο μεϊντάνι, αλλά σε κλειστά κομματικά γραφεία. Συμπέρασμα: «γραμμένο» τον έχουν τον Ράμμο οι νεαρίτες. Απλά κάνουν φτηνιάρικο πολιτικό παιχνίδι προπαγάνδας, αδιαφορώντας αν «καίνε» το όνομα του Ράμμου.
ΥΓ. Στη δεξιά… πολυκατοικία «καίνε» ονόματα δεξιότατων αλλά προερχόμενων από το ΠΑΣΟΚ και δη το σημιτικό. Μέχρι στιγμή έχουν ακουστεί (για να «καούν») τα ονόματα του Στουρνάρα, του Μπένου (καλά, αυτός δεν… ανασυγκροτεί τη Βόρεια Εύβοια;) και του Αλέκου Παπαδόπουλου.
Πω, ρε, τι είπε ο άνθρωπας!
«Μαζί, ας ρίξουμε τα δίχτυα μας και ας πλεύσουμε προς ένα πιο φωτεινό αύριο, όπου οι θάλασσες σφύζουν από ζωή και η ευημερία δεν έχει όρια». Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της ποίησης. Και θλιβόμαστε για ένα τεράστιο ποιητικό ταλέντο που τόσα χρόνια πάει χαμένο, καθώς επέτρεψε στον εαυτό του να γίνει σκόνη από τις μυλόπετρες της πολιτικής πεζότητας. Μόλις βρέθηκε για λίγο σε πιο χαλαρό περιβάλλον, άνθισε από μέσα του το λουλούδι της ποίησης. Δεν μπορείτε να φανταστείτε για ποιον μιλάμε. Είναι ο (κάθεστε;) Λευτέρης Αυγενάκης, που τύχυ κακή τον έφερε εκτός κυβέρνησης και εκτός ΝΔ, αλλά τύχη αγαθή τον ακούμπησε στο λίκνο της ποίησης.
Το απόσπασμα είναι από χαιρετισμό του «στο πλαίσιο του 2ου Περιφερειακού Μεσογειακού Συνεδρίου Υδατοκαλλιέργειας». Το συνέδριο οργανώνει στην Κρήτη το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Αλιείας για τη Μεσόγειο του FAO και την υποστήριξη της ΕΕ. Και ο Αυγενάκης, ως Κρητικός και ως πρώην υπουργός ΑΑΤ, κλήθηκε να εκφωνήσει χαιρετισμό. Η επιστροφή στη ΝΔ είναι σίγουρη κι εμείς θα μείνουμε με τη θλίψη για την απώλεια ενός τόσο μεγάλου ποιητικού ταλέντου.
Φτύσιμο
Κάθε φορά που η Αναλένα Μπέρμποκ αναφέρεται στην Κίνα, ξεπερνά σε επιθετικότητα τους αμερικανούς πολιτικούς. Μέχρι και επεισόδια έχει δημιουργήσει (π.χ. κατά την περσινή επίσκεψή της στην Κίνα), καθώς παραβαίνει το πρωτόκολλο των διακρατικών σχέσεων ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και εξαπολύει ευθείες κατηγορίες κατά της Κίνας, κυρίως σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της με τη Ρωσία. Προχτές, λοιπόν, έχοντας απέναντί τους ένα πολιτικό τίποτα που πραγματοποιούσε την τελευταία επίσκεψή του στην Κίνα, οι κινέζοι ιθύνοντες αποφάσισαν να της ρίξουν ένα φτύσιμο που ήταν όλο δικό της. Ο κινέζος ΥΠΕΞ την άκουγε ανέκφραστος να εξαπολύει τις ίδιες φραστικές επιθέσεις κατά της Κίνας και μετά, ενώ οι δημοσιογράφοι περίμεναν στην αίθουσα Τύπου για τις καθιερωμένες δηλώσεις, έστειλε τον εκπρόσωπο Τύπου του κινέζικου υπουργείου να ενημερώσει ότι δε θα γίνουν δηλώσεις και να ζητήσει από τους γερμανούς δημοσιογράφους που ακολουθούσαν τη Μπέρμποκ να αποχωρήσουν από την αίθουσα!
Πού το πάει η Μπέρμποκ; Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν εκφράζει το γερμανικό μονοπωλιακό κεφάλαιο που θέλει να βαθύνει τις μπίζνες με την Κίνα, παρά τον μονοπωλιακό ανταγωνισμό. Την προσωπική της καριέρα προσπαθεί να χτίσει και εμφανίζεται σαν «ατλαντικό γεράκι». Ποιος ξέρει, ίσως κάποια στιγμή την αξιοποιήσουν οι Αμερικάνοι, αλλά πρωτοκλασάτο πόστο δεν την βλέπουμε να παίρνει. Ούτε Μαρκ Ρούτε είναι ούτε Κάγια Κάλας.
Ασε μας, ρε μεγάλε
Ευχαριστούμε, δε θα πάρουμε
«Αγαπητοί συνεργάτες, ελπίζουμε το μήνυμά μας να σας βρίσκει πολύ καλά. Με ιδιαίτερη χαρά, θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε να ακολουθήσετε το επίσημο προφίλ του Δήμου Αθηναίων στο Instagram, έναν ακόμη επίσημο ψηφιακό χώρο αφιερωμένο στην καρδιά της πόλης και στην καθημερινότητά της». Αυτό το ευγενικό… συνεργατικό e-mail έλαβε (και) η εφημερίδα μας από το γραφείο Τύπου του δήμου Αθηναίων. Χαράς ευαγγέλια. Ο Δούκας (συγγνώμη, ο δήμος έπρεπε να γράψουμε) απέκτησε και επίσημο προφίλ στο Instagram. Και καλεί τους ανθρώπους των μίντια να το ακολουθήσουν. Ευχαριστούμε, αλλά εμείς δε θα πάρουμε. Εχουμε πιο σοβαρά πράγματα να κάνουμε και χαζοχαρούμενοι προπαγανδιστές του Δούκα και της καμαρίλας του δεν σκοπεύουμε να γίνουμε.
Δημοκρατία
Ωραίος αυτός ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας, επισήμως Δημοκρατίας της Κορέας. Τον ψιλοστρίμωξε η αντιπολίτευση και για να ξεφύγει τράβηξε έναν στρατιωτικό νόμο για να προστατέψει τη χώρα «από τους κομμουνιστάς». Ετσι βάφτισε την αστική αντιπολίτευση. Σαν να έβγαινε ο Μητσοτάκης και να κήρυττε στρατιωτικό νόμο για να σώσει την Ελλάδα από τους… κομμουνιστές του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και του ΣΥΡΙΖΑ. Για όσους δεν το θυμούνται: ελληνικό εκστρατευτικό σώμα είχε σταλεί στην Κορέα τη δεκαετία του ’50 για να τη σώσει από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο». Εκτοτε, γενιές και γενιές παιδιών στην Ελλάδα μεγάλωσαν διαδασκόμενα στο σχολείο πως στη Νότια Κορέα υπάρχει δημοκρατία και στη Βόρεια Κορέα κομμουνιστική δικτατορία.
