Κασσελάκης και Τάιλερ έχουν κλειστεί στη μεζονέτα του 1,8 εκατ. και δε δίνουν σημάδια ζωής. Ούτε γυμναστήριο πάνε, ούτε για φρέντο στη γωνία, ούτε κυριλέ μπαρ το βράδυ, τίποτα. Ευνόητη η στάση τους. Θέλουν ν’ αποφύγουν τις κάμερες και τους παπαράτσι, σε αντίθεση με ό,τι έκαναν μέχρι τώρα. Το ζωντανό, όμως, τι φταίει; Για τη Φρόξι λέμε, που δεν τη βγάζουν για κατούρημα. Tι κάνουν, την πηγαίνουν από όροφο σε όροφο και κατουράει σε καμιά γωνία; Νομίζουμε πως πρέπει να επιληφθούν οι φιλόζωοι. Εκτός αν το ζεύγος των σελέμπριτι έχει πάει στις Σπέτσες (και να μην τους πήρε κανείς είδηση;) και η Φρόξι μπορεί να κατουράει στο βόθρο που έγινε πισίνα, οπότε πάσο.
Κάρφαρος
«Βλέποντας αυτά που συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και αυτά που έγιναν στην Κεντρική Επιτροπή κατανοούν όλοι το μέγεθος της δικής μας ήττας. Οτι χάσαμε από τον κ. Κασσελάκη. Χάσαμε από κάποιον ο οποίος δεν είναι σήμερα αρχηγός. Χάσαμε απ’ αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν υπάρχει», δήλωσε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, ο οποίος -ως γνωστόν- τρέφει… σφοδρή αγάπη για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Σε ελεύθερη μετάφραση: αυτός που δεν μπόρεσε να κερδίσει ένα πολιτικό σούργελο μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη; Χάρη Δούκα δαγκωτό…
Ο Μαρξ της εποχής μας
Πιπέρι στο στόμα αν ξαναποκαλέσουμε τον Παύλο Γερουλάνο «πρινς Πολ». Τι σημασία έχει η αριστοκρατική καταγωγή, όταν έχουμε να κάνουμε με τον Μαρξ της εποχής μας; Με τον διανοητή και πολιτικό που εισηγείται την έννοια της «Πατριωτικής Οικονομίας», η οποία «επενδύει στα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής, κυρίως τους ανθρώπους της, τη φύση και τον πολιτισμό της και στρατηγικά σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας και καινοτομίας, όπως η υγεία και η άμυνα». Γιατί γελάτε, ρε; Οταν θα δείτε «τα πρώτα πέντε νομοσχέδια της αναγέννησης, τα πρώτα πέντε νομοσχέδια της επόμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, αυτά που αφορούν την ενίσχυση των θεσμών αυτών με διαφάνεια και λογοδοσία», θα τρίβετε τα μάτια σας, κολλημένοι. Ποιοι είναι «οι θεσμοί αυτοί», στους οποίους θα μεταφερθούν αρμοδιότητες του κεντρικού κράτους; Τοπική Αυτοδιοίκηση, επιμελητήρια, συνεταιρισμοί, εργατικά κέντρα και τοπικά πανεπιστήμια! Τι θα πει «αυτά μας τα ‘παν κι άλλοι»; Ναι, τα έχουν πει και άλλοι, όμως δεν τα συνάρθρωσαν στην «Πατριωτική Οικονομία». Αυτό είναι το μεγαλείο της διάνοιας του Παύλου. Και τι θα πει «αυτά τα έλεγαν το 2009 ο Παύλος και ο ΓΑΠ και τα ονόμαζαν “πράσινη οικονομία” και μετά έφεραν τα Μνημόνια»; Η σκέψη των μεγάλων διανοητών εξελίσσεται. Μήπως ο Μαρξ ανακάλυψε με τη μία την υπεραξία; Του πήρε χρόνια εντατικής μελέτης και διανοητικής δουλειάς.
Θάτσερ τσέπης
Η άλλη εξακολουθεί να το παίζει «σιδηρά κυρία»: «Στη διαδρομή μου έχω σπάσει πολλές φορές αυγά και η δική μου πολιτική ωριμότητα αυτήν τη στιγμή μού επιβάλλει να μην κάνω κανέναν συμβιβασμό σε μία Ελλάδα που θα έχει νέα χαρακτηριστικά». Τα μόνα αυγά που έσπασε η Διαμαντοπούλου ήταν μια φορά που ήταν φοιτήτρια κι έφτιαξε μια ομελέτα της συμφοράς. Εκτός αν «αυγά» βαφτίζει τους φοιτητές και τους διδάσκοντες των ΑΕΙ, στους οποίους επιτέθηκε κατά μέτωπο με τον μνημονιακό «νόμο Διαμαντοπούλου». Κι όταν την έβγαλαν από το υπουργείο Παιδείας και έβαλαν τον Αρβανιτόπουλο με εντολή να σουλουπώσει λίγο το νόμο-δράκουλα, αυτή μιλούσε για προσπάθεια αλλαγής ενός νόμου «επειδή αρνούνται να τον εφαρμόσουν βίαιες μειοψηφίες και δημόσιοι λειτουργοί, που υπηρετούν δικές τους σκοπιμότητες» και χαρακτήριζε «ύβρι για τη Δημοκρατία» τις αλλαγές που προωθούσαν οι Σαμαροβενιζελοκουβέληδες. Κατηγορούσε την τριπλέτα της μνημονιακής κυβέρνησης του 2012 για «συμβιβασμό με τις συντεχνίες και παρωχημένες (δήθεν προοδευτικές) κομματικές δυνάμεις που διαχρονικά ευθύνονται για τις παθογένειες των ΑΕΙ». Αυτά τα λίγα, για να μην ξεχνιόμαστε.
ΥΓ. Η Διαμαντοπούλου ζήτησε άλματα από το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και όχι «τσίκι τσίκι» (όπως προχωρούσε επί Ανδρουλάκη). Κι όταν τη ρώτησαν αν ξέρει πού πέφτουν τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, απάντησε με τη μεγαλοπρέπεια που διακρίνει τους πραγματικά σοφούς: «Οι ευφυείς άνθρωποι ασχολούνται με τις ιδέες. Οι μέτριοι με τα γεγονότα. Και οι υπόλοιποι μόνο με τα πρόσωπα». Δε χρειάζεται να πούμε σε ποια κατηγορία αυτοκατατάσσεται.
Πάμε στοίχημα;
Ο Μαρινάκης (ο μικρός, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, όχι ο άλλος, ο εφοπλιστής-μιντιάρχης-ποδοσφαιράρχης) επισημοποίησε χτες ότι «πρόκειται να εισηγηθεί την επιλογή του δημοσιογράφου Γιάννη Παπαδόπουλου ως προσωρινού Προέδρου της ΕΡΤ Α.Ε., εν όψει της ολοκλήρωσης της θητείας του Κωνσταντίνου Ζούλα». Και πως «έχει εκκινήσει ήδη η διαδικασία που προβλέπει ο Ν. 5062/2023 για το νέο σύστημα επιλογής διοικήσεων στον δημόσιο τομέα, έχει ήδη αποσταλεί στο ΑΣΕΠ το αντίστοιχο σχέδιο και τις επόμενες ημέρες θα δημοσιευθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πλήρωση της θέσης του Προέδρου της ΕΡΤ με τη διαδικασία που προβλέπεται μέσω του ΑΣΕΠ».
Πάτε στοίχημα ότι -εντελώς… αδιάβλητα- θα επιλεγεί ο Παπαδόπουλος και από μεταβατικός θα γίνει κανονικός; Πού το ξέρουμε; Από τη διαδικασία «επιλογής» των διοικητών ΥΠΕ, με την οποία επέλεξαν -εντελώς… αδιάβλητα- τους ίδιους.
Από ευλυγισία πώς πάμε;
Το Euronews δημοσίευσε εκτενές άρθρο για τους υποψήφιους κομισάριους της Κομισιόν Ούρσουλα-2. Ο Τζιτζικώστας (για τους φίλους Τζίτζι) είχε την τιμητική του. «Η Συμφωνία των Πρεσπών, που έλυσε μια διένεξη δεκαετιών μεταξύ ενός κράτους-μέλους, της Ελλάδας και μιας υπό ένταξη χώρας, της Βόρειας Μακεδονίας, θεωρείται διπλωματική επιτυχία στις Βρυξέλλες», γράφει το Euronews, προεξοφλώντας ότι ο Τζίτζι θα κληθεί να απαντήσει για τη δράση του ως… μακεδονομάχου και για το ότι είχε χαρακτηρίσει τις Πρέσπες «βλαβερή και εξαιρετικά επικίνδυνη συμφωνία». Βάζει και άλλα ζητήματα στα οποία θα κληθεί να απαντήσει ο Τζίτζι, όταν θα περάσει για ακρόαση από το Ευρωκοινοβούλιο, όπως οι θέσεις του για τους ΛΟΑΤΚΙ και οι σχέσεις του με την Ακροδεξιά, όμως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν οι Πρέσπες. Θα συστήναμε την πρόσληψη personal trainer, ώστε η κωλοτούμπα που θα κάνει ο Τζίτζι να είναι ολοκληρωμένη. Μη σκάσει κάτω σαν καρπούζι και έχουμε γέλωτες μέχρι δακρύων.
Οποιος ανησυχεί απέχει;
Οταν ο Κούλης ρωτήθηκε για τις απουσίες Καραμανλή και Σαμαρά (και Μεϊμαράκη, συμπληρώνουμε εμείς) από την ομιλία του στη ΔΕΘ, είχε έτοιμη την παρόλα με την οποία θα πετούσε τη μπάλα στην κερκίδα: «Η ΝΔ είναι και ισχυρή και ενωμένη. Εχουμε ειλικρινή σχέση με τους προκατόχους μου, έχουν απεριόριστη ελευθερία έκφρασης απόψεων, είτε συμφωνώ είτε διαφωνώ με αυτές. Είμαστε κόμμα δημοκρατικό, αλλά ταυτόχρονα και συντεταγμένο. Σε όσους ανησυχούν για την ενότητα της ΝΔ θα τους συνιστούσα να κοιτάξουν μάλλον σε άλλους πολιτικούς χώρους. Εκεί θα βρουν ζητήματα, η ΝΔ μια χαρά είναι».
Ο σαμαρικός βουλευτής Μεσσηνίας της ΝΔ Μίλτος Χρυσομάλλης έχει άλλη άποψη. Χαρακτήρισε «αναμενόμενη» την απουσία των δεινοσαύρων της Δεξιάς και έδωσε και εξήγηση: «Εχουν τοποθετηθεί, έχουν κάνει επισημάνσεις, βλέπουν μια συρρίκνωση των ποσοστών, ανησυχούν».
Τόλη, γερά!
Μπορεί κάποτε να είχε προκαλέσει αμφιβολίες για το σεξουαλικό του προσανατολισμό με τη δήλωση ότι «το ψάρι ψήνεται και από τις δυο πλευρές», αλλά αυτό θεωρείται πλέον δήλωση-πρόκληση για τη δημιουργία διαφημιστικού ντόρου. Ο Τόλης ο Γκλέτσος είναι αρσενικό παλαιάς κοπής, τελεία και παύλα. Γι’ αυτό και ως υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δήλωσε (στο πρωινάδικο του ΣΚΑΪ): «Αν είμαι αρχηγός, θα έχω υπό μάλης το λυσάρι που λέγεται Τσίπρας και στα δύσκολα και ειδικά για τα θέματα της Ευρώπης»! Και το εξήγησε: «Εχω μια προσωπολατρία στον Τσίπρα. Αν μου πει να μην κατέβω, δεν θα κατέβω και δε θα ρωτήσω και γιατί. Δεν θα κρίνω δημόσια τον Τσίπρα ποτέ». Ελπίζουμε να μη βγει μετά από λίγο καιρό και μας πει ότι ο Τσίπρας του είπε να μην κατέβει…
Ριμέικ με εξασφαλισμένη επιτυχία
Βάλτε τον ΣτέΚας στο ρόλο του Σον Κόνερι, τον Τάιλερ στο ρόλο του Μάικλ Κέιν, βρείτε και κάνα ρολάκι για τη Φρόξι και μπορείτε να φτιάξετε ένα ριμέικ του The Man Who Would Be King (1975), μπροστά στο οποίο δε θα πιάνει μπάζα το πρωτότυπο του Τζον Χιούστον. Δε θα μένει άντερο στους θεατές. Και δε χρειάζεται να κάνετε γυρίσματα σε Ινδία, Πακιστάν, Αφγανιστάν. Κολωνάκι, Κουμουνδούρου, Σπέτσες, άντε και λίγο Χανιά.
