«Βεβαίως εμείς δεν μιλάμε για μονομερείς ενέργειες. Θα πρέπει να υπάρξει ριζική αλλαγή αυτής της πολιτικής. Και αν με ρωτάτε, θα σας πω ότι εννοούμε πως πρέπει και το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας να επανεξεταστεί. Δεν το λέμε μόνο εμείς, το λένε και δυνάμεις που παίζουν σημαντικό ρόλο στα ευρωπαϊκά πράγματα όπως ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας κ. Ολάντ».
Αυτά έλεγε ο Τσίπρας στο προεδρικό μέγαρο την περασμένη Κυριακή. Οπως κάποτε υποσχόταν ότι θα φέρει στην Ελλάδα φτηνό πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα του Τσάβες, έτσι τώρα κρύβεται πίσω από τον Ολάντ, ωραιοποιώντας την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και παρουσιάζοντας στον ελληνικό λαό μια εντελώς ψεύτικη εικόνα για την πολιτική του Ολάντ.
Οπως έγραψε το «Σπίγκελ» στο τελευταίο του τεύχος, ακόμα και στο φόρτε της γαλλικής προεκλογικής εκστρατείας, όταν ο Ολάντ με τη ρητορική των μπαλκονιών έδινε την εντύπωση ότι «θέλει να απελευθερώσει την ευρωπαϊκή ήπειρο από τη Μέρκελ», οι συνεργάτες του Ολάντ (με επικεφαλής τον ήδη διορισθέντα πρωθυπουργό Ζαν-Μαρκ Ερό) διαβεβαίωναν τους συνεργάτες της Μέρκελ, με τους οποίους βρίσκονταν σε συνεχή επαφή, ότι ο Ολάντ δε θέλει επαναδιαπραγμάτευση του Δημοσιονομικού Συμφώνου, αλλά συμπλήρωσή του με ένα πακέτο αναπτυξιακών μέτρων.
Ο γαλλικός ιμπεριαλισμός έχει μπει σε «ύφεση» και θέλει υποχώρηση της Γερμανίας σε κάποια θέματα, όπως ο φόρος χρηματιστηριακών συναλλαγών και τα «αναπτυξιακά ευρωομόλογα» (ευρωομόλογα για επιχειρήσεις και όχι για κρατικό δανεισμό).
Κατά την ίδια προεκλογική περίοδο, το επιτελείο της Μέρκελ, παρά τη δημόσια στήριξη προς τον Σαρκοζί, υπενθύμιζε διαρκώς ότι ήδη από τον περασμένο Γενάρη η Μέρκελ προωθεί τη συζήτηση για την ανάπτυξη στην ΕΕ και, φυσικά, δε θα είχε αντίρρηση για μια αναπτυξιακού περιεχόμενου συμπλήρωση του Δημοσιονομικού Συμφώνου.
Το νέο γαλλο-γερμανικό παζάρι μόλις έχει αρχίσει. Διαπραγματευτικές ομάδες και από τις δυο κυβερνήσεις βρίσκονται σε συνεχείς επαφές, ώστε να καταλήξουν σε κάποια συμφωνία (με αμοιβαίες παραχωρήσεις, όπως γίνεται πάντοτε), την οποία οι δυο ηγέτες θα επικυρώσουν σε κάποια διμερή φιέστα, για να πάνε μετά και να την επιβάλουν στους υπόλοιπους της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Ανταποκριτής μεγάλης ελληνικής εφημερίδας έγραφε μες στη βδομάδα, επικαλούμενος γερμανό σχολιαστή: «Το νέο γαλλογερμανικό δίδυμο Ολάντ-Μέρκελ είναι καταδικασμένο να επιτύχει, μπορεί μάλιστα να εξελιχτεί σε αχτύπητο. Το δίδυμο Μέρκελ-Σαρκοζί κάλυπτε μόνο το συντηρητικό φιλελεύθερο στρατόπεδο. Αντίθετα, Μέρκελ και Ολάντ καλύπτουν τόσο το κεντροδεξιό όσο και το κεντροαριστερό φάσμα».
Ο Ολάντ, με τον αέρα του φρέσκου νικητή, κάνει «μπάσιμο» στις δημόσιες δηλώσεις. Η Μέρκελ ξέρει πως πρέπει να του το επιτρέψει. Και οι δυο ξέρουν πως η πραγματική διαπραγμάτευση δεν γίνεται με δημόσιες δηλώσεις, αλλά πίσω από τις κλειστές πόρτες. Στο τραπέζι αυτής της πραγματικής διαπραγμάτευσης εκείνο που μετράει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι η δύναμη του κεφάλαιου που εκπροσωπεί η κάθε πλευρά. Κι αυτή η διαπραγμάτευση, όπως είπαμε, μόλις άρχισε και θα κρατήσει κάμποσο καιρό.
Τι σχέση έχει το παζάρι ανάμεσα στις δυο ηγέτιδες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού; Πότε κέρδισε κάτι ο ελληνικός λαός απ’ αυτά τα παζάρια; Κι όμως, ο Τσίπρας και οι συν αυτώ, οι κορυφαίοι πολιτικοί απατεώνες αυτή την περίοδο, έχουν βαλθεί να αποπροσανατολίσουν τον ελληνικό λαό, πουλώντας του φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Επικαλούνται τον Ολάντ, του οποίου τις θέσεις χαιρετίζει η Χίλαρι Κλίντον!
Π.Γ.
