«Αυτό δεν θα το έλεγε διαφορετικά η κ. Μέρκελ», σχολίασε η «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ», ένα από τα εγκυρότερα (για πολλούς το εγκυρότερο) όργανα της γερμανικής χρηματιστηριακής ολιγαρχίας, το εξής απόσπσμα από την ομιλία Τσίπρα στο Αμβούργο, το οποίο η γερμανική εφημερίδα παρέθεσε στο ρεπορτάζ της: «H διάλυση του κοινού νομίσματος θα απειλούσε την ευρωπαϊκή ενοποίηση και θα προκαλούσε διεθνή κρίση, καθώς το ευρώ είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νόμισμα παγκοσμίως».
Παρά την παγερή αδιαφορία με την οποία υποδέχτηκαν Χριστιανοδημοκράτες, Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι την επίσκεψη Τσίπρα, αδιαφορία εξηγήσιμη όχι από το φόβο έναντι ενός εχθρού, αλλά από τη μέριμνα να μην ενισχυθεί το Die Linke και να μην αποδυναμωθεί το τρίο ξεφτίλα που κυβερνά την Ελλάδα, ο γερμανικός Τύπος κάθε άλλο παρά να τρομάζει έδειξε. Αλλωστε, ο Τσίπρας πήγε στο Αμβούργο για να πάρει μέρος σε συνέδριο που οργάνωσε μια άλλη γερμανική αστική εφημερίδα, η «Τσάιτ», και μιλώντας εκεί είπε, αστειευόμενος δήθεν: «Δεν είμαι και τόσο επικίνδυνος όσο λένε κάποια ευρωπαικά ΜΜΕ»!
Αφήνοντας, όμως, τα γερμανικά ΜΜΕ, ας δώσουμε το λόγο στη μεγαλύτερη ελληνική αστική εφημερίδα, «Τα Νέα», ο αρθρογράφος της οποίας Μ. Μητσός έγραψε τα εξής σε ρεπορτάζ του από τη Γερμανία, όπου βρέθηκε ως μέλος ολιγομελούς ελληνικής δημοσιογραφικής αποστολής (δεν μας διαφώτισε ποιος χρηματοδότησε αυτή την αποστολή), υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Οι πέντε λόγοι για τους οποίους η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ»:
«Αν η λαϊκή οργή οδηγήσει στην πτώση αυτής της κυβέρνησης και τη διεξαγωγή εκλογών, το πιθανότερο είναι ότι πρώτο κόμμα θα αναδειχθεί η παράταξη που υποστηρίζει την καταγγελία του Μνημονίου. Είναι συμβατά Τσίπρας και ευρώ;
Εκανα αυτή την ερώτηση στον Ντίτερ Ντεμ, εκπρόσωπο του Κόμματος της Αριστεράς για την Ευρώπη και ένα από τα τρία στελέχη του Die Linke με τα οποία επρόκειτο να συναντηθεί χθες το απόγευμα ο Α. Τσίπρας στο Βερολίνο. “Εγώ είμαι οπαδός του Μπερλιγκουέρ”, μου απάντησε, δείχνοντας την κονκάρδα που φορούσε στο πέτο με τις φωτογραφίες του θρυλικού αρχηγού του PCI, της Ρόζα Λούξεμπουργκ και του Τσε. “Εχω διδαχθεί από τα πραξικοπήματα κατά του Βίλι Μπραντ και του Αλιέντε. Η λύση είναι πάντα ο ιστορικός συμβιβασμός. Για την Ελλάδα αυτό σημαίνει κυβέρνηση συνασπισμού Τσίπρα και Σαμαρά. Προπαντός μακριά από τους σοσιαλδημοκράτες! Το είπα και στον Αλέξη όταν επισκέφθηκε τις προάλλες τη Γερμανία”. “Και τι απάντησε ο πρόεδρος;” τον ρώτησα χωρίς να κρύβω την περιέργειά μου. “Ο Αλέξης είναι αδελφός μου. Δεν θα το αποκάλυπτα ποτέ”. Μωρέ λέτε;».
Εκανα αυτή την ερώτηση στον Ντίτερ Ντεμ, εκπρόσωπο του Κόμματος της Αριστεράς για την Ευρώπη και ένα από τα τρία στελέχη του Die Linke με τα οποία επρόκειτο να συναντηθεί χθες το απόγευμα ο Α. Τσίπρας στο Βερολίνο. “Εγώ είμαι οπαδός του Μπερλιγκουέρ”, μου απάντησε, δείχνοντας την κονκάρδα που φορούσε στο πέτο με τις φωτογραφίες του θρυλικού αρχηγού του PCI, της Ρόζα Λούξεμπουργκ και του Τσε. “Εχω διδαχθεί από τα πραξικοπήματα κατά του Βίλι Μπραντ και του Αλιέντε. Η λύση είναι πάντα ο ιστορικός συμβιβασμός. Για την Ελλάδα αυτό σημαίνει κυβέρνηση συνασπισμού Τσίπρα και Σαμαρά. Προπαντός μακριά από τους σοσιαλδημοκράτες! Το είπα και στον Αλέξη όταν επισκέφθηκε τις προάλλες τη Γερμανία”. “Και τι απάντησε ο πρόεδρος;” τον ρώτησα χωρίς να κρύβω την περιέργειά μου. “Ο Αλέξης είναι αδελφός μου. Δεν θα το αποκάλυπτα ποτέ”. Μωρέ λέτε;».
Τη συνύπαρξη του ξεφτιλο-ευρωκομμουνιστή Μπερλίνγκουερ με τους επαναστάτες Ρόζα και Τσε, που δολοφονήθηκαν από τον ταξικό εχθρό, δεν χρειάζεται να τη σχολιάσουμε. Ούτε θα προεξοφλήσουμε ότι ο Τσίπρας απάντησε με τον τρόπο που υπαινίχτηκε ο γερμανός σύντροφος και… αδελφός του. Μας αρκεί η κατεύθυνση που περιέγραψε το στέλεχος του Die Linke, ανεξάρτητα από την πολιτική συμμαχία που θα την υποστηρίξει.
Η κατεύθυνση αυτή λέει «στο ευρώ πάση θυσία»! Και η κατεύθυνση αυτή είναι ένας από τους λόγους που επικαλείται ο αθρογράφος των «Νέων» για να θεμελιώσει το συμπέρασμά του ότι η Ελλάδα δε θα φύγει από το ευρώ. Δε θα φύγει, γιατί και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την ίδια στρατηγική. Η οποία, βέβαια, κατ’ ευφημισμόν αποκαλείται «στρατηγική του ευρώ». Στρατηγική εντός του καπιταλισμού θα ‘πρεπε ν’ αποκαλείται.
Π.Γ.
