Μόνοι μας

Η ΓΣΕΕ, που υποτίθεται ότι είναι όργανο για την αγωνιστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων των μισθωτών εργαζόμενων εκπόνησε μελέτη για τους «Δείκτες Κλίματος Αγοράς Εργασίας». Λες και είναι εταιρία δημοσκοπήσεων που απλώς παρατηρεί και καταγράφει. Εδωσε στη δημοσιότητα, λοιπόν, «ειδική θεματική έρευνα κοινής γνώμης, αποκλειστικά σε εργαζόμενους ιδιωτικού τομέα, για την καταγραφή-μέτρηση και συγκριτική αποτίμηση δεικτών κλίματος αναφορικά με την αισιοδοξία, την επαγγελματική προοπτική, την εξέλιξη των αμοιβών και την ασφάλεια της θέσης εργασίας», την οποία παρήγγειλε (επί πληρωμή, φυσικά) στην εταιρία ALCO.
 
Η «έρευνα κοινής γνώμης» της ΓΣΕΕ μας πληροφορεί ότι: «Το 33% των εργαζομένων δήλωσε ότι έχει μεταβληθεί η σχέση εργασίας τους μετά την πανδημία. Το 19% των εργαζομένων δήλωσε ότι μετά την πανδημία συνεχίζει να εργάζεται με τηλεργασία και το 14% με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Κατά το διάστημα της τηλεργασίας, το 35% των απασχολουμένων που εργαζόταν με αυτή την μορφή δήλωσε ότι εργαζόταν περισσότερο χρόνο σε σχέση με το ωράριό του. Το 18% των εργαζομένων δήλωσε ότι κατά το διάστημα που η σύμβασή του ήταν σε αναστολή ο εργοδότης του ζητούσε να εργαστεί». 
 
Μολονότι και τα παραπάνω δείχνουν το καθεστώς ασυδοσίας, που επιτρέπει στο κεφάλαιο να επιτίθεται με μανία στην εργατική δύναμη, η «έρευνα κοινής γνώμης» της ΓΣΕΕ δεν μας λέει τίποτα γι' αυτούς που απολύθηκαν, για τους «αφανείς» που παραμένουν χωρίς δουλειά, για εκείνους που εξακολουθούν να τελούν «υπό καθεστώς αναστολής της εργασίας» με προοπτική την «κανονική» ανεργία.
 
«Είναι ξεκάθαρο πως η εργασία και οι εργαζόμενοι χρειάζονται επιπλέον υποστήριξη και πως οι σοβαρές στρεβλώσεις στην αγορά εργασίας θα εντείνονται όσο επιλέγονται η ημιαπασχόληση, η εργασιακή ευελιξία και οι μειωμένες αμοιβές ως μέσα αύξησης της ανταγωνιστικότητας και καταπολέμησης της ανεργίας», αποφαίνεται η ΓΣΕΕ. Ούτε η πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να ήταν!
 
Από ποιον ζητείται αυτή η «επιπλέον υποστήριξη»; Από την κυβέρνηση, προφανώς. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, εγκαλεί την κυβέρνηση ότι -λόγω ιδεοληψιών- δε συμμορφώνεται με τις… πλουσιοπάροχες, επεκτατικές και… κρυφοκεϊνσιανές κατευθύνσεις της ΕΕ, όπως τις διαμόρφωσε το δίδυμο Μέρκελ-Μακρόν!
 
Ανεξάρτητα από το πότε θα γίνουν εκλογές και ποιος θα τις κερδίσει, είναι φανερό ότι τα βάσανα και η δυστυχία που η καπιταλιστική ύφεση προκαλεί στην εργατική τάξη και στα εργαζόμενα μικροαστικά στρώματα χρησιμοποιούνται από τώρα ως προεκλογικό καύσιμο.
 
Αυτό δεν μας προξενεί καμιά έκπληξη. Το έχουμε δει πάρα πολλές φορές το έργο. Η εργατική τάξη, σαν το μυθικό Σίσυφο, σηκώνει στις πλάτες της την αστική πολιτική. Ο βράχος αλλάζει χρώμα κάθε φορά που ξανακυλά στη ρίζα του βουνού, ίσα-ίσα για να κάνει χαρούμενο το ξεκίνημα μιας νέας βασανιστικής ανηφόρας.
 
Για να υπάρξει ουσιαστική αντίσταση στην πανδημία των καπιταλιστικών μέτρων, θα πρέπει να υπάρξει ανεξάρτητη ταξική οργάνωση. Σε πλήρη ρήξη με το αστικό σύστημα εξουσίας. Με τα κόμματά του, με τη συνδικαλιστική του γραφειοκρατία, με τους κρατικούς θεσμούς του. Αν δεν υπάρξει κίνηση σ' αυτή την κατεύθυνση, ο όποιος διεκδικητικός ακτιβισμός θα λειτουργεί σαν προσωρινό καταπραϋντικό για τους πόνους του Σίσυφου.