Κανένας, βέβαια, δεν έδωσε σημασία στο ψήφισμα που γρήγορα-γρήγορα διάβαζε κάποιος γραφειοκράτης (αγγαρεία έκανε) στην ισχνή πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ. Εμείς, όμως, είχαμε την περιέργεια να δούμε πώς ακριβώς μπήκε σ’ αυτό το ψήφισμα το μεγάλο ζήτημα των ημερών, η καταλήστευση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, που υποτίθεται ότι ήταν το κύριο θέμα του πρωτομαγιάτικου γιορτασμού. Βρήκαμε, λοιπόν, και παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα:
«Επειδή τίποτα δεν έγινε τυχαία και αυθόρμητα και επειδή είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση τα γνώριζε όλα, γι’ αυτό οι ευθύνες για τις ζημιές των ταμείων ανήκουν πολιτικά σ’ αυτήν. Για το λόγο αυτό υποχρεούται να πάρει πίσω τα συγκεκριμένα δομημένα ομόλογα και να καταβάλει στα Ταμεία τα λεφτά που διατέθηκαν προσαυξημένα με τους νόμιμους τόκους.
Ταυτόχρονα το συνδικαλιστικό κίνημα αξιώνει την αποκατάσταση της ζημιάς που έχει γίνει διαχρονικά στα ασφαλιστικά μας ταμεία είτε από την υποχρεωτική κρατική διαχείριση με τις άτοκες ή χαμηλότοκες καταθέσεις στην Τράπεζα Ελλάδος, είτε από πρακτικές χρησιμοποίησης των αποθεματικών στις χρηματιστηριακές επενδύσεις τη δεκαετία του ‘90».
Τα έβαλαν όλα μέσα, λοιπόν. Οχι μόνο τη ληστεία με τα δομημένα ομόλογα, αλλά και τη ληστεία του χρηματιστήριου και τη -κρατηθείτε- ληστεία των αποθεματικών με την υποχρεωτική άτοκη ή χαμηλότοκη δέσμευσή τους στην Τράπεζα της Ελλάδος μετά το 1951! Θα έπρεπε οι εργαζόμενοι να αισθάνονται περήφανοι για την εκπροσώπησή τους, που αποφάσισε να διεκδικήσει μαχητικά τα κλεμμένα των Ταμείων.
Πολύ καλό για να ‘ναι αληθινό. Γράφτηκαν κάποια πράγματα σε ένα άχρηστο ψήφισμα, προκειμένου να κρατηθούν κάποιες ισορροπίες στο εσωτερικό της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (επιδιώκεται και η επαναπροσέγγιση με τη ΔΑΚΕ). Μια μέρα μετά, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κατέθεσαν πρόταση νόμου με την οποία ζητούν ΜΟΝΟ την επαναγορά από το ελληνικό δημόσιο των δομημένων ομολόγων. Η πρόταση νόμου δεν προβλέπει τίποτα για τα κλεμμένα του πρόσφατου και απώτερου παρελθόντος (υποχρεωτική δέσμευση στην ΤτΕ και χρηματιστήριο), που υποτίθεται ότι ζήτησαν με το ψήφισμα της Πρωτομαγιάς. Και μη μας πει κανείς ότι δεν ήθελαν να μπλέξουν πολλά ζητήματα σε μια πρόταση νόμου.
Γιατί ξέρουν πολύ καλά πως αυτή η πρόταση νόμου είναι απλώς ένα προπαγανδιστικό όπλο, για να αναδείξει το πρόβλημα. Αρα, η ανάδειξη του «φέρτε πίσω ΟΛΑ τα κλεμμένα» θα δημιουργούσε μείζον πολιτικό ζήτημα.
Αυτό ακριβώς είναι που δεν ήθελαν. Οχι μόνο γιατί ουδέποτε η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έφερε αντίρρηση στο τζογάρισμα των αποθεματικών των Ταμείων στο χρηματιστήριο, αλλά και γιατί (το κυριότερο) είναι αυτή που έβαλε την υπογραφή της στο νόμο των Ρέππα-Χριστοδουλάκη, με τον οποίο διαγράφηκαν όλα τα κλεμμένα αποθεματικά μιας περιόδου 50 ετών! Τα χάρισαν σε κράτος και καπιταλιστές με μια συμφωνία ντροπής!!!
