♦ Πέμπτη 2 Απρίλη. Γενική Απεργία. Ολοι στους δρόμους. Ενάντια στις απολύσεις, την ανεργία και τη φτώχια (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ)
Με δέος σας παρουσιάζουμε τα βασικά αιτήματα της ΓΣΕΕ στην απεργία: «Απαγόρευση των Απολύσεων στις επιχειρήσεις που πήραν επιχορηγήσεις ή οικονομική ενίσχυση από το πακέτο των 28 δισ. ευρώ – Ενίσχυση της Εργασίας και της Απασχόλησης με ουσιαστικά και αποτελεσματικά μέτρα από το κράτος και τους εργοδότες – Αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του μισθού και διερεύνηση της χορήγησής του για δύο (2) χρόνια…. κλπ.». Σοκ και δέος. Πόσο ταξικά, αλήθεια, σκέφτονται αυτοί οι ακούραστοι ταγοί του εργατικού κινήματος! Ταξικά και ταυτόχρονα ρεαλιστικά. Για να μπορούν να αποσπούν λύσεις. Γι’ αυτό στο πρώτο αίτημα δεν βάζουν –όπως έβαζαν πριν– την απαγόρευση των απολύσεων σε όσες επιχειρήσεις επιδοτούνται από το κράτος. Με τον αναπτυξιακό νόμο ή με άλλου είδους επιδοτήσεις. Ε, να μη τα πάρει και όλα το κράτος από τους αναξιοπαθούντες βιομήχανους. Αλλωστε, οι βιομήχανοι, το κεφάλαιο, αποτελούν κοινωνικό εταίρο –κατά τη ΓΣΣΕ– της εργατιάς. Κάτι σαν συνεταιράκια είναι με την εργατιά. Για να υπογραμμίσουν την ιδιαίτερη σχέση που έχει ο εργάτης με το αφεντικό του, έβαλαν να καθήσουν δίπλα-δίπλα την προηγούμενη βδομάδα στην ΟΚΕ ο Παναγόπουλος με τον Δασκαλόπουλο. Το κακό είναι ότι ο αγωνιστής Παναγόπουλος αναγκάστηκε να φορέσει κουστούμι, παρότι ο ίδιος όχι μόνο το αντιπαθεί, αλλά και προτρέπει τους συντρόφους του να φορούν εργατικές φόρμες. Πόσες θυσίες να κάνει πια το παιδί; Πόσες; Μέχρι και Αρμάνι αναγκάστηκε να φορέσει. Το δεύτερο αίτημα είναι αλήθεια ότι είναι λίγο γενικό. Αλλά τονίζει την ιδεολογικοπολιτική θέση της ΓΣΣΕ για το κοινωνικό σύστημα. Είναι, ας πούμε, ο πλοηγός, ο οδηγός, η γραμμή: Χωρίς τους εργοδότες και το κράτος τους εργασία δεν υπάρχει. Το τρίτο αίτημα είναι εξόχως ταξικό. Απαιτεί να ΔΙΕΡΕΥΝΗΘΕΙ –προσέξτε παρακαλώ, να ΔΙΕΡΕΥΝΗΘΕΙ– αν πρέπει να χορηγείται το επίδομα ανεργίας για δύο χρόνια. Γιατί, σου λέει, ότι μέσα σ’ αυτό το λαμπρό οικονομικό σύστημα αποκλείεται να υπάρχουν άνεργοι πάνω από έξι μήνες. Στη χειρότερη, χειρότερη των περιπτώσεων, η ανεργία να διαρκεί περίπου ένα χρόνο. Παρά την οικονομική κρίση. Διότι ο ελληνικός καπιταλισμός έχει σπουδαίους ηγέτες, σε βασικούς θεσμούς του. Οπως ο Παναγόπουλος και ο Δασκαλόπουλος. Να μη γίνουν και τεμπέληδες οι εργάτες και πληρώνονται τζάμπα. Τι θα βγάλει μετά το κεφάλαιο; Πως θα μας δώσει δουλειά;
♦ Ελευθερία – Liberty – Liberte (Γιώργος Καρατζαφέρης)
Αφίσα προβολής της διατριβής-βιβλίου του Γιώργη, του Ελληνα, του δημοκράτη, του αυτοδημιούργητου, για την ελευθερία. Τι Χέγκελ, τι Ενγκελς, τι Μαρξ. Οχι, δεν σκοπεύουμε να διαβάσουμε το βιβλίο. Τόση καρατζαφέρια… ελευθερία μαζεμένη δεν παλεύεται.
♦ Η ζωή των παιδιών μας δεν ανήκει στους ρυπαντές. Οχι στον εμπαιγμό και τα ψέματα (Βοιωτοί πολίτες για το περιβάλλον)
Πανό από τη διαμαρτυρία Βοιωτών για τη μόλυνση του νερού στην περιοχή τους. Ποιοι όμως είναι οι ρυπαντές, ρε παιδιά; Δεν έχουν όνομα, δεν έχουν ταυτότητα, δεν έχουν διεύθυνση, δεν έχουν τίποτε; Δεν ανήκουν σε κάποια συγκεκριμένη κοινωνική κατηγορία; Αμα δεν ξέρετε ούτε αυτό, αγαπητοί Βοιωτοί, τότε πώς θα αντιμετωπίσετε την κατάσταση; Ακου… ρυπαντές. Τι άλλο θα ανακαλυφθεί ακόμα για να μη λέγονται τα πράγματα με το όνομά τους;
♦ «Είμαι η Κατερίνα Γκουλιώνη αυτή είμαι και έχω να πω πολλά». Οχι στις δολοφονίες των κρατουμένων (Πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων)
Δεν πρόλαβε να πει πολλά η Κατερίνα. Αφού φτάσαμε στο σημείο να γράφει ο Καρατζαφέρης για την ελευθερία, πού να μπορέσει να μιλήσει η Κατερίνα! Συγκοινωνούντα δοχεία είναι αυτά.
