♦ Οχι άλλα κέρδη και μπετόν, το πάρκο μας θα σώσουμε για χάρη των παιδιών (Επιτροπή κατοίκων για τη σωτηρία του πάρκου Κύπρου και Πατησίων)
Ωραίο το συνθηματάκι, συναισθηματικό. Δίνει και αφορμή για ορισμένες σκέψεις. Π.χ. τι θα έκανε ο Νικήτας διαβάζοντας το σύνθημα; Θα έβγαινε από τα ρούχα του. Σωστά. Μόνο που ο Νικήτας ισχυρίζεται ότι είναι μια σφόδρα ιδεολογικοποιημένη προσωπικότητα. Και ο Νικήτας –όπως κάθε ιδεολόγος της δεξιάς και όχι μόνο– ξέρει ότι αυτή η κοινωνία στηρίζεται, οικοδομείται, αναπτύσσεται πάνω στο κέρδος. Το μπετόν δε, είναι πρωταθλητής του κέρδους σ’ αυτή τη χώρα. Πώς λοιπόν θα πάμε μπροστά χωρίς το κέρδος, θα αναρωτηθεί δικαίως ο Νικήτας. Είστε καθυστερημένοι και αμόρφωτοι, θα αποφανθεί. Θέλετε να σταματήσετε την πρόοδο, θα συμπεράνει. Και θα πάρει τηλέφωνο στη ΓΑΔΑ για τα σχετικά. Εδώ που τα λέμε από την (αντιδραστική) σκοπιά του δεν θα έχει και άδικο. Γιατί, πώς να το κάνουμε τώρα, ολόκληρο το σύστημα στο κέρδος στηρίζεται. Στο κέρδος που «ξεπηδάει» πρώτα και κύρια από την εκμετάλλευση της εργασίας. Δεκαετίες τώρα οι εκκλήσεις για λιγότερο κέρδος, για «λογική» εκμετάλλευση, για συνεργασία των τάξεων δεν εμπόδισαν –για να μην πούμε διευκόλυναν– καθόλου να εξαπλωθεί η βαρβαρότητα. Οχι, δεν διυλίζουμε τον κώνωπα με αφορμή ένα τόσο «απλό» και ταυτόχρονα τόσο σοβαρό θέμα. Δυό σκέψεις κάναμε αντικρίζοντας το πανό. Δυό σκέψεις εκ διαμέτρου αντίθετες με αυτές που θα έκανε σκυλιάζοντας ο Νικήτας. Γιατί, φίλοι μου, πλέον ανάμεσα σε μας και στον Νικήτα δεν υπάρχει απλά και μόνο μια διαχωριστική γραμμή. Δεν κι- νούμαστε απλά σε διαφορετικές όχθες. Μας χωρίζει άβυσσος.
♦ Κακλαμάνη ψαλιδοχέρη να σου κοπεί το χέρι
Στον τοίχο του δημαρχείου γραμμένο. Πάνω στο μάρμαρο. Ποιος θα την πληρώσει τώρα αυτή την καταστροφή, αγανάκτησε ο Νικήτας. Και πήρε τη Διεύθυνση Πολεοδομίας, να μάθει πού αλλού έμειναν ακόμη παρκάκια στις συνοικίες που ζει ο λαός. Διότι για εκεί ενδιαφέρεται ο Νικήτας, όχι για το Κολωνάκι. Τον πληροφόρησαν ότι υπάρχουν ακόμη μερικά. Πέταξε από τη χαρά του. Γιατί θα κάνει νέα έργα.
♦ Οχι στο διάλογο απάτη. Ρήξη με την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και του κεφάλαιου (ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών)
Σωστά λένε οι ταξικοί δάσκαλοι, ότι ο διάλογος του Αρούλη (ε, όχι και Αρης ρε παιδιά, όχι και Αρης) είναι απάτη. Ενώ ο δικός τους διάλογος, ε; Ο διάλογος για το συνέδριο του κόμματος, ντε. Δεν παρακολουθείτε τα σοβαρά πολιτικά γεγονότα. Ενας διάλογος ειλικρινής και βαθύτατα προβληματισμένος. Για να καταλάβετε την πρωτοπόρα ποιότητά του, σκεφτείτε μόνο ότι οι πάντες συμφωνούν, ότι το κόμμα τα πάει πολύ καλά. Στο κίνημα, στη νεολαία, στη συγκρότησή του, παντού. Πράγματι, μεγάλη πολιτική ειλικρίνεια δείχνει το κόμμα στο συνέδριό του, όταν συμπεραίνει ότι όλο και περισσότερο αναπτύσσεται το κίνημα (το ΠΑΜΕ δηλαδή). Το διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά και στους ταξικούς δασκάλους. Τρεις κι ο κούκος.
♦ Εκδήλωση-συζήτηση: Οι μαθητές στους δρόμους. Εξέγερση ή πετροπόλεμος. Θα προβληθεί ντοκιμαντέρ του Παύλου Τσίμα. 2/2 6:30 μμ. στη Μεσοποταμία (Συνδιοργάνωση: Μεσοποταμία Κίνηση Πολιτών Μοσχάτου, Τοπικό Συμβούλιο Νέων Μοσχάτου)
Στο δίλημμα της Παπαρήγα «εξέγερση ή πετροπόλεμος;» την απάντηση θα τη δώσει ο Παυλάκης μέσα από το ντοκιμαντέρ του. Και βέβαια, σαν βέρος επαναστάτης, θα τοποθετηθεί υπέρ της εξέγερσης. Οπως τοποθετείται καθημερινά στο δελτίο ειδήσεων του MEGA. Σχετικό: Η αφίσα, ρε παιδιά, θυμίζει με χίλια μια συνιστώσα του Σύριζα. Και το θεσμό του Τοπικού Συμβούλιου Νέων, που τον έστησαν στους δήμους και δεν τον ξέρει κανένας, πού τον πάτε; Αυτόν τον εντελώς ανύπαρκτο και αντιδραστικό θεσμό τον μετέτρεψαν κάποιοι (μάλλον εκ Σύριζα ορμώμενοι) σε όργανο προπαγάνδας της… εξέγερσης του Παυλάκη και της Παπαρήγα. Τόσο μίσος για τον πετροπόλεμο.
