♦ Θέλεις ν’ αλλάξεις τον κόσμο; Κάντο με τη δουλειά σου (Greenpeace)
Πάλι για τις περιβαλλοντικές, πάλι για τις μη κυβερνητικές οργανώσεις; Πάλι. Γιατί όσο το ψάχνει κανείς, όσο το βασανίζει, τόσο «ανακαλύπτει» πράγματα. Το σίγουρο βέβαια είναι ότι πίσω από το περικάλυμμα των ακτιβιστικών ενεργειών -που έχουν αραιώσει πολύ τελευταία, δεν νομίζετε;- πίσω από καταγγελίες εναντίων κυβερνήσεων και εταιριών, κρύβεται μια σαφέστατη ιδεολογικοπολιτική προσέγγιση των προβλημάτων της εποχής μας. Των περιβαλλοντικών – και όχι μόνο. Θα πείτε, και δικαίως, σιγά την ανακάλυψη. Σε μια τόσο σκληρή ταξική πραγματικότητα, σε μια τόσο βάρβαρη καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική πραγματικότητα, δεν είναι δυνατόν οποιοσδήποτε ασχολείται ακόμα και με ένα μικρό πρόβλημα -πόσο μάλλον με το πρόβλημα «περιβάλλον και μεγάλα μονοπώλια»- να αρθρώσει ουδέτερη πολιτική. Η πολιτική του, είτε το θέλει είτε όχι, θα έχει ταξικό στίγμα, ταξικό προσανατολισμό, ταξική πυξίδα. Μέχρι εδώ καλά, μέχρι εδώ ανθηρά, λόγω και των διάφορων μη κυβερνητικών -ή μήπως και κυβερνητικών- ενισχύσεων. Από κει και πέρα, όλα παίρνουν το δρόμο τους. Τον γνωστό δρόμο των μικροαστικών πολιτικών και των προσώπων που εντάσσονται μέσα σ’ αυτές. Στην αρχή, ένας κάποιος ριζοσπαστισμός, όνειρα, οράματα και μετά «θεσμός» μέσα στους υπόλοιπους θεσμούς του συστήματος της καπιταλιστικής σκλαβιάς. Μην ξεχνάτε ότι μέχρι και η Δήμητρα Παπανδρέου-Λιάνη ως θεσμός αυτοχαρακτηρίζεται. Και πάλι μέχρι εδώ καλά. Αλλά για προσέξτε λίγο το συνθηματάκι. Πέρα από το ότι είναι πολιτικά απαράδεκτο, διατυπώνεται από την Greenpeace για την προσέλκυση εθελοντικής εργασίας με στόχο την εγγραφή νέων μελών στην οργάνωση. Εχουμε λοιπόν πλήρη αρμονία ιδεολογίας και στόχων. Για κορόιδα ψάχνουν.
♦ Να σώσουμε το κτήμα Ζωγράφου από το τσιμέντο. Επιτροπή αγώνα κατοίκων για να γίνει το κτήμα Ζωγράφου κτήμα του λαού.
Ο γνωστός Καζάκος. Της γνωστής συνομοταξίας των χουντικών-δημοκρατικών ,που φοριέται τελευταία. Η γνωστή κυβέρνηση Καραμανλή, με τον γνωστό τσιμεντά προστάτη του περιβάλλοντος Σουφλιά, που με την απόφαση 40/25.7.2006 της διυπουργικής επιτροπής έδωσε το O.K. στον Καζάκο. Οπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, θέλουν να μετατρέψουν έναν από τους τελευταίους χώρους πρασίνου σε ένα νέου τύπου MALL. Από δω και πέρα ο κύβος ερρίφθη. Λίγο καθυστερημένα μεν αλλά ερρίφθη. Ο λαός, αν θέλει όχι να κάνει δικό του το κτήμα -γίνεται αυτό στον καπιταλισμό;- αλλά απλά να έχει τη δυνατότητα να κάνει τη βόλτα του μέσα σ’ αυτό, πρέπει λίγο να ταρακουνηθεί. Λίγο να ματώσει. Αλλιώς, δεν έχει μείνει δα και από πράσινο η Αθήνα. 10 λεπτάκια με το λεωφορείο είναι ο Εθνικός Κήπος.
♦ Μαζί για τη Νίκη. Δίκαιη Κοινωνία. Δυνατή Ελλάδα (ΠΑΣΟΚ)
Το προεκλογικό σύνθημα δεσπόζει ακόμα στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ. Και από κάτω οι ομιλίες των στελεχών, τα μαλλιοτραβήγματα μετά τη χλαπάτσα. Εχουν τελικά χιούμορ τα πράσινα λαμόγια.
