Αγαπητά μου παιδιά
Θα ξέρετε πια ότι έχω την ευκαιρία (ίσως και το βίτσιο) να τριγυρνώ εις το δάσος όταν ο λύκος είναι εδώ και να μαζεύω λουλουδάκια, αφού αυτό ορίζεται από τον ρόλο που μου έχει δοθεί ως Κοκκινοσκουφίτσα. Και μια πουταναφέραμε (όχι τη γνωστή), θα θυμάστε και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στο παραμύθι, την κωλόγρια γιαγιά – Εξουσία, τον κακό υπερπόντιο Λύκο που εσχάτως έπιασε δουλειά προμηθευτή στο πρόγραμμα C4Ι+U4MY3 (Σι φορ άι + You for my three) και τον καλό κυνηγό που στο τέλος τους διαολοστέλνει και ξεβρωμίζει ο τόπος (μέσω του προγράμματος «ευελφάλεια και τα μυαλά στα κάγκελα, δε-γα-λε-γω»).
Τριγυρνώντας λοιπόν στο δάσος, εκτός από λουλουδάκια (ενίοτε και πεταλούδες) μαζεύω και γνώμες, χλευασμό, φτυσιές και πέτρες ή ό,τι άλλο μου προσφέρουν τα ζωάκια, όταν δεν κοιμούνται ή όταν δεν βλέπουν τηλεόραση (στη δουλειά δεν τους ενοχλώ για δύο λόγους: πρώτον, οι περισσότεροι δεν έχουν πια δουλειά και δεύτερον, εκεί παρεμβαίνουν δυναμικά, μεθοδικά κι ακατάπαυστα τα πανίσχυρα συνδικάτα και η ΓΣΕΕ). Η μεγάλη δυσχέρεια και η απορία εμού της άπορης σ’ αυτή την ιστορία εμφανίζεται μπροστά στην διαπίστωση ότι πολλά ζωάκια δεν έχουν πια όχι μόνο το θάρρος της γνώμης που είχαν παλιότερα, αλλά ούτε καν τη γνώμη του θάρρους. Ψάχνουν μηχανικά ή αμήχανα να τη βρουν σε παλιές τσέπες ή σε κομματικές διακηρύξεις-κειμήλια που φυλάνε στο κασελάκι με το εξαργυρωμένο παρελθόν και δεν μπορούν να θυμηθούν πού ακριβώς ξεχάστηκε (στο δρόμο αποκλείεται να τους έπεσε, αφού έχουν πολύ καιρό να βγουν). Ενας μπούφος που μπορεί και μπαινοβγαίνει στα σπίτια τους χωρίς να τον ξεχωρίζουν ανάμεσά τους μου είπε ότι τη γνώμη τους την έχασαν στα κανάλια, στα κάθε λογής κανάλια, λούκια και οχετούς πληροφόρησης. «Εσείς μπορεί να τα μαθαίνετε τα νέα πατέρα, αλλά αυτοί δεν έχουν πληροφόρηση, μόνο πληροφορική και πληροφοριοδότες», μου είπε ο μπούφος, που είχε δείκτη νοημοσύνης πολύ πάνω από το 81 του Earth General Operator * (EGO). «Τι λες ρε μπούφο;», του λέω, «ένα Κοντρόφυλλο έχει μόνο 80 λεπτά». «Και πόσοι θα ενδιαφερθούν για το Κοντρόφυλλο, ρε Κοκκινοσκουφίτσα, όταν εσύ αυνανίζεσαι και Ανανίζεσαι και δεν πας να τους μιλήσεις, να τους ξεκουνήσεις; Πρέπει εσείς να πάτε στον κόσμο, αντί να τον καλείτε. Οταν δεν πάει ο Μωάμεθ αντάρτης στο βουνό, πάει στο βουνό ο Μπιν Λάντεν», είπε ο μπούφος και πήρε τα βουνά.
Κάθισα κάτω από μια μηλιά και δεν έβγαλα μιλιά. Θυμήθηκα τον Χικμέτ που έλεγε «μισό μήλο εμείς, μισό ο κόσμος». Θυμήθηκα ξαφνικά την «Αντιπληροφόρηση», τις θαμμένες και μη προκηρύξεις, τα τόσα χαρτιά του χτες. Σκέφτηκα ότι τα κανάλια ενημέρωσης που απέμειναν είναι κάτι ακαταλαβίστικες για τους πολλούς μπροσούρες που τελικά τις διαβάζουν οι ίδιοι και οι ίδιοι, καθώς και η καλή διάθεση ορισμένων υπαλλήλων των αστικών φυλλάδων, που πάλι οι ίδιοι και οι ίδιοι διαβάζουν. Από κει και πέρα το σκοτάδι, η άγνοια, η έλλειψη ενδιαφέροντος. Δυο-τρεις φυλλάδες, ένα-δυο sites που χρειάζονται συνεργείο κορεοκτονίας εδώ και καιρό (ακόμα ξύνονται κάποιοι απ’ τα «τσιμπήματα»), ελάχιστη ή καμιά παράλληλη δράση, διασπαστική και διαχωριστική λογική και απομόνωση από τον κόσμο, του οποίου ωστόσο το όνομα και την υποτιθέμενη δύναμη επικαλείται ο καθείς.
Κι έτσι όπως κυνηγούσα ανεμόμυλους κάτω από την μηλιά χωρίς να βγάζω μιλιά, μου ‘ρχεται ένα μήλο στο κεφάλι και μετατρέπομαι σε Νεύτωνα. Δεν μας έφταναν οι δασικές λαμακίες, έχουμε τώρα κι άλλα. Και να η αλληλογραφία, να οι προς Κολοσσαείς, Φιλιππησίους και Ρωμαίους επιστολές, να η «περί λάσπης» πραγματεία με τις οχτώ αριθμημένες θέσεις θυροκολλημένη στο «συγκρότημα», να τα μήλα στο κεφάλι, να τα «μίλα για να με υπερασπιστείς», μίλα μου για μήλα, ο καλός ο μύλος τ’ αλέθει όλα. Κι από κει που σκέφτεσαι πώς να πας στον κόσμο, έρχεται εκείνος και σου λέει την περιεχόμενη σε μια από τις επιστολές (αμφοτέρως δίκαιη) έκφραση: «Αντε γ…ρε μ…»
Κοκκινοσκουφίτσα Γαϊδουρομπερέ
• operator: αγύρτης, διαχειριστής, καταφερτζής, πιλότος, τσαρλατάνος, χειριστής, χειρούργος (διαλέξτε ό,τι θέλετε. Πάντως, στο παρόν κείμενο χρησιμοποιείται με την έννοια του μαλάκα).
