Φωτεινό σημάδι
Είτε πάρουμε την εκδοχή της Αστυνομίας (160.000) είτε πάρουμε την εκδοχή των διοργανωτών (300.000), ήταν πάρα πολύς ο κόσμος που διαδήλωσε υπέρ των προσφύγων την περασμένη Κυριακή στη Βαρκελώνη, με κεντρικό σύνθημα «Τέρμα οι δικαιολογίες, υποδοχή τώρα!». Μπορεί κανείς να πει πολλά σε μια σε βάθος ανάλυση του φαινομένου. Οτι έγινε προσπάθεια να ενταχθεί το ζήτημα στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι των λεγόμενων αυτονομιστών της Καταλονίας, ότι η κινητοποίηση στηρίχτηκε από αστικά πολιτικά κέντρα, όπως η δημαρχία και τοπικοί βουλευτές, όμως είναι άλλο πράγμα το πολιτικό μανιπουλάρισμα και άλλο οι λαϊκές διαθέσεις. Κανένα μανιπουλάρισμα δε θα απέδιδε, αν δεν υπήρχαν τέτοια αισθήματα στον απλό κόσμο που πλημμύρισε τη διάσημη ράμπλα και κατηφόρισε μέχρι τη θάλασσα για να εκφράσει την αλληλεγγύη του στους πρόσφυγες και να απαιτήσει από την κυβέρνηση της Μαδρίτης να πάρει στην Ισπανία τους 16.000 πρόσφυγες που έχει συμφωνήσει να πάρει από την Ελλάδα και την Ιταλία, στο πλαίσιο της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας. Δεν μεγαλοποιούμε τίποτα, δεν ξεχνάμε τη σχετικότητα που έχουν τέτοιες εκδηλώσεις, όμως στο μαύρο τοπίο της σημερινής Ευρώπης, η μαζική διαδήλωση των Βαρκελονέζων υπήρξε ένα φωτεινό σημάδι.
Γκέμπελς
«Τρομοκρατική» επίθεση στη Σουηδία ανακάλυψε ο Τραμπ και το είπε στους οπαδούς του, προκαλώντας στη συνέχεια ένα απέραντο χάχανο στο Διαδίκτυο, στις εφημερίδες και τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς όλου του κόσμου. Γιατί στη Σουηδία δεν είχε γίνει τίποτα που να μπορεί να χαρακτηριστεί «τρομοκρατικό». Στο twitter πήραν τον Τραμπ στο ψιλό. «Τί πίνει;» αναρωτήθηκε ο (δεξιός) πρώην πρωθυπουργός της Σουηδίας Καρλ Μπιλντ. Αλλοι έβαλαν φωτογραφία των ΑΒΒΑ υποδεικνύοντάς τους ως… επικίνδυνους εξτρεμιστές, άλλοι τα κεφτεδάκια του ΙΚΕΑ ως αποτέλεσμα «τρομοκρατικής επίθεσης» κτλ.
Ο Τραμπ ξεφτιλίστηκε προσωπικά και ξεφτίλισε την αμερικάνικη πολιτική. Βρίσκεται, προφανώς, σε πανικό, καθώς πριν κλείσει μήνα στην προεδρία καταγράφει τη μια ήττα μετά την άλλη, με αποκορύφωμα την αναγκαστική απομάκρυνση του συμβούλου εθνικής ασφαλείας και την εκ των υστέρων παραδοχή του Τραμπ πως γνώριζε ότι ο κορυφαίος σύμβουλός του είχε πει ψέματα σχετικά με τις συνομιλίες που είχε με τον ρώσο πρέσβη. Και τι έκανε για να βγει από τη δύσκολη θέση; Εβαλε να του οργανώσουν πολιτική συγκέντρωση, λες και είναι ακόμα υποψήφιος και όχι εκλεγμένος πρόεδρος. Ηθελε ν' ακούσει μερικές χιλιάδες οπαδούς του να τον αποθεώνουν, αναζητώντας στα συνθήματά τους τόνωση του πληγωμένου εγωισμού του. Ο Τραμπ είναι πλέον ανασφαλής.
Ολοι μαζί
Τους βλέπετε στα κανάλια, τους ακούτε στα ραδιόφωνα, τους διαβάζετε στις εφημερίδες. Δεν είναι μόνο οι υπουργοί, είναι και οι κυβερνητικοί βουλευτές που υπερασπίζονται την παράταση του Μνημόνιου, προσπαθώντας να παραμυθιάσουν τον ελληνικό λαό, σύμφωνα με τη γραμμή του επιτελείου προπαγάνδας του Μαξίμου. Ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Ενα τσούρμο εξουσιαστικά καθάρματα είναι, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μη χάσουν από τα χέρια την κουτάλα της εξουσίας.
Λαοφιλία!
Μπορεί ο υφυπουργός Πετρόπουλος να δηλώνει ότι οι μαγαζάτορες τον συναντούν στο δρόμο και τον ευχαριστούν γιατί επιτέλους μπορούν να πληρώσουν ασφαλιστικές εισφορές, ενώ άλλοι του παραπονιούνται ζητώντας να πληρώνουν περισσότερα, όμως το συνδικαλιστικό όργανο των εμπόρων (ΕΣΕΕ) ακολουθεί αυτά των ελευθεροεπαγγελματιών, προαναγγέλλοντας κι αυτό προσφυγή κατά των εφαρμοστικών εγκυκλίων για τις ασφαλιστικές εισφορές. Συστήνει δε στα μέλη του να πληρώσουν τις ασφαλιστικές εισφορές του Γενάρη υποβάλλοντας ταυτόχρονα και δήλωση επιφύλαξης κάθε νομίμου δικαιώματος.
Δεν μπορείς να πεις, η λαοφιλία του υφυπουργού Πετρόπουλου, του κρυπτόμενου πρώην υπουργού Κατρούγκαλου και εν γένει της συγκυβέρνησης των Τσιπροκαμμένων αυξάνεται.
Η είδηση
Εντάξει, η δήλωση του υπουργού Τόσκα για τις μολότοφ που έπεσαν στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αντάξια του επιπέδου ενός απόστρατου καραβανά. Ο Τόσκας ανακάλυψε τη… διαπλοκή και τα… κοινά συμφέροντά της, «που μπορεί να βάζουν αυτούς τους αφελείς ή πονηρούς» (να ρίξουν τις μολότοφ). Με απόλυτη απουσία αίσθησης γελοιότητας, ο υπουργός συνέχισε: «Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι θέλουν την αποσταθεροποίηση της χώρας και δεν το κρύβουν»! Και για να δώσει έμφαση στα λεγόμενά του (σε στιλ «ξέρεις ποιος είμαι εγώ που σου τα λέω;») κατέληξε: «Δεν μιλάω τυχαία και εύκολα κάποιος μπορεί να κάνει τις εκτιμήσεις με στοιχεία που υπάρχουν»!
Αφήνοντας τον Τόσκα, σημειώνουμε πως το να πέσουν τρεις-τέσσερις μολότοφ στο καρναβάλι δεν είναι είδηση. Είδηση είναι ο στόχος στον οποίο έπεσαν. Μέχρι και πέρυσι τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονταν στο απυρόβλητο. Πλέον αποτελούν κι αυτά στόχο. Κι είναι αυτό που προκάλεσε πανικό στους συριζαίους, που έβγαλαν τη γνωστή εμετική ανακοίνωση και ζήτησαν από τη μπατσαρία να αποκλείσει την πλατεία Κουμουνδούρου για να μην μπορεί να πλησιάσει κανείς, με αποτέλεσμα -εκτός των άλλων- να τους βλαστημάει και όλος ο κόσμος που υπέστη την κυκλοφοριακή ταλαιπωρία.
Χριστεμπόριο
Η τελευταία φορά που ακούσαμε για το «Τάμα του Εθνους» ήταν επί χούντας. Οι χουντικοί μάζεψαν χρήμα με ουρά, το οποίο εξαφανίστηκε. Ο κόσμος μουρμούραγε, αλλά έδινε αναγκαστικά για «να μην χαρακτηριστεί». Σχεδόν μισό αιώνα από τότε, 18 δεξιοί βουλευτές (16 της ΝΔ, ο Δ. Καμμένος των ΑΝΕΛ και ο Ν. Νικολόπουλος, πρώην ΝΔ, πρώην ΑΝΕΛ, νυν ανεξάρτητος) συνέταξαν ερώτηση ρωτώντας την κυβέρνηση αν σκοπεύει να ανταποκριθεί -επιτέλους- στην υποχρέωση που «μετράει» από το 1928! Η ερώτηση πήγε στα σκουπίδια, γιατί ο Μητσοτάκης έσπευσε να μαζέψει τους δικούς του, πριν γελοιοποιήσουν τη ΝΔ. Ομως οι 16 τη δουλίτσα τους την έκαναν. Θα μπορούν να λένε στους δεξιούς ψηφοφόρους ότι αξίζουν το σταυρό τους, γιατί είναι από τους ελάχιστους που αγωνίζονται για την ορθόδοξη πίστη.
Βαδίζουμε προς το τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, αλλά το χριστεμπόριο είναι ακόμα αποτελεσματικό. Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Εδώ στη Γαλλία, τη χώρα που γέννησε τον αστικό Διαφωτισμό, ο υποψήφιος της Δεξιάς Φρανσουά Φιγιόν φωνάζει τις κάμερες να τον απαθανατίσουν βγαίνοντας από την εκκλησία όπου πήγε για να παρακολουθήσει την κυριακάτικη λειτουργία. Μπορεί τα στοιχεία να αποκαλύπτουν ότι συμπεριφερόταν σαν φτηνολαμόγιο (διόρισε τη γυναίκα του βοηθό βουλευτή, χωρίς αυτή να πατήσει ποτέ στη Βουλή, και τα παιδιά του νομικούς συμβούλους, χωρίς πτυχίο και άδεια άσκησης επαγγέλματος), όμως η εικόνα του θρήσκου επαρχιωτόπαιδου πουλάει ακόμα. Η ανθρωπότητα βρίσκεται ακόμα στη φάση της προϊστορίας…
Καγκουριές
Οταν ο Τσίπρας λέει από το βήμα της Βουλής, απευθυνόμενος στον Μητσοτάκη, «εγώ στο Παρίσι έμεινα τουλάχιστον σε ξενοδοχείο, όχι στο σπίτι του Βολταίρου», γιατί να μην του πει στο τέλος ο Μπουμπούκος «κάτσε κάτω αγόρι μου»; Ο Κούλης δεν ξέρει από καγκουριές φοιτητικών αμφιθεάτρων, γιατί μια ζωή τον είχαν εσώκλειστο σε ακριβά κολλέγια, προετοιμάζοντάς τον για την αστική πολιτική, ενώ ο Τσίπρας με τον Μπουμπούκο ξέρουν.
Τους Τσιπροπαππάδες τους ρώτησε;
«Ηταν στρατηγικό λάθος του ΣΥΡΙΖΑ που έριξε την κυβέρνηση Σαμαρά και δεν την άφησε να κλείσει την αξιολόγηση» δήλωσε στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου. Η τοποθέτηση ξεχειλίζει από πολιτικό κυνισμό. Από τον ίδιο πολιτικό κυνισμό που περιείχε μια άλλη (σχετικά πρόσφατη κι αυτή) τοποθέτηση του Κούλογλου, που εισηγείται στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να πάει σε εκλογές, να παραδώσει την εξουσία στον Μητσοτάκη, να ψηφίσει αυτός «τα πάντα όλα» και να ξανανέβει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναβαφτισμένος στην αντιπολιτευτική κολυμπήθρα του Σιλωάμ.
Πέρα από τον εξουσιαστικό κυνισμό του Κούλογλου, όμως, υπάρχει το ερώτημα: αν οι Σαμαροβενιζέλοι τα είχαν ψηφίσει όλα και ερχόταν μετά μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να τα εφαρμόσει, τι θα άλλαζε; Απολύτως τίποτα, εκτός του ότι θα είχαν χάσει ένα χρόνο εξουσίας, χωρίς μάλιστα να ξέρουν πώς θα ήταν τα πράγματα όταν θα γίνονταν εκλογές. Οι Τσιπροπαππάδες πίεσαν και πήραν την εξουσία στον κατάλληλο γι' αυτούς χρόνο. Τότε που είχαν σίγουρη τη νίκη και κλεισμένη την παρασκηνιακή συμφωνία με τον Καμμένο. Τα υπόλοιπα θα τα έβρισκαν στην πορεία, όπως τα βρήκαν τελικά (με τους ιμπεριαλιστές δανειστές).
Πάτσι
«Τον Καλογρίτσα τον βρήκαμε, δεν τον φτιάξαμε. Πήρε επί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πολύ μεγάλα έργα, το μετρό στην Αθήνα κ.ά.. Εχει μεγάλη εταιρία δημοσκοπήσεων με τον κ. Θεοδωρικάκο που είναι σύμβουλος του Κ. Μητσοτάκη». Αυτά δήλωσε προ ημερών ο Σπίρτζης στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, θέλοντας να αποσείσει τις κατηγορίες ότι κάνει πλάτες στον κουμπάρο του. Η δήλωση, βέβαια, έτσι όπως είναι διατυπωμένη, περιγράφει συμψηφισμό: και μ' εσάς έπαιρνε έργα ο Καλογρίτσας και μ' εμάς συνεχίζει να παίρνει, γιατί δίνει μεγάλες εκπτώσεις. Οπότε, πρέπει να υποθέσουμε πως οι δοσοληψίες του υπουργικού κουμπάρου υπήρξαν πάντοτε… καθαρές.
Πού χάλασε η «φάση»;
Αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ ο Θανάσης Χειμωνάς, μέλος της κεντρικής επιτροπής και τομεάρχης πολιτισμού. Τον ενόχλησε, λέει, η φράση της Φώφης (για τυχόν εκλογές) «εμάς μας συμφέρει. Τη χώρα ίσως δεν θα συμφέρει»! Και ξαφνικά, θυμήθηκε ότι έχει πολλά κρατημένα και ξαμόλυσε έναν οχετό ενάντια στο κόμμα που υπηρετούσε από το 2012 (τότε μπήκε στο ΠΑΣΟΚ, λέει). Αυτός ο τυπάκος, που έβριζε και τους πασόκους από το αγαπημένο του facebook, μάλλον συνειδητοποίησε ότι δεν έχει ελπίδες να βγει βουλευτής (μαζεύτηκαν πολλοί στη Δημοκρατική Συμπαράταξη κι αναμένονται κι άλλοι – λέγε με Λυκούδη) κι αποφάσισε να την κάνει (με το δικό του πολιτικά χυδαίο τρόπο). Θα πάει στο σπιτάκι του ή έχει ήδη βάλει πλώρη γι' άλλες… πολιτείες;
Θανάσης ο υμνωδός
«Και Μαξίμου θα έβλεπε ο Τσίπρας με το κιάλι χωρίς τον Καμμένο. Και χωρίς τον Καμμένο θα είχε η Ευρώπη των σκληρών δανειστών την ησυχία της με τον Σταύρο, τη Φώφη και τις οικουμενικές τους παπάρες. Και χωρίς τον Καμμένο, επίσης, η πρώτη αριστερή κυβέρνηση θα ήταν ακόμα στόχος, επιδίωξη και όνειρο (…) Η σκληρή αριθμητική τα λέει: ΣΥΡΙΖΑ συν ΑΝ.ΕΛΛ., ίσον πλειοψηφία, ίσον κυβέρνηση (…) Θυμάστε τον Ιανουάριο του 2015; Την Καισαριανή, την πρώτη αριστερή κυβέρνηση, με τα γλυκά και τα πικρά της; Ε, χωρίς τον Καμμένο, δεν θα υπήρχαν. Θυμάστε τον Σεπτέμβρη του 2015, την εκλογική νίκη που ακολούθησε τον συμβιβασμό με τους δανειστές, τη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα; Αν ναι, άθεοι ή πιστοί, ανάψτε μια λαμπάδα στον Καμμένο». Ο Καρτερός ανέλαβε από τις στήλες της «Αυγής» να συνετίσει τους Φίληδες.
