Από παράστημα σκίζει ακόμη και τον Αβραμόπουλο, δεν το συζητάμε. Από «νιχάου» σκίζει και τον Γιωργάκη. Κι από διαβεβαιώσεις προς τους κινέζους ιμπεριαλιστές ξεπέρασε και τον Μπαρουφάκη, που διαβεβαίωσε προσωπικά τους ομολόγους του στο Eurogroup πως οι αναφορές στα ΜΜΕ περί αναστροφής της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ «δεν θα μπορούσαν να είναι ανακριβέστερες». Και ο Δρίτσας; Αυτός ανήκει στην κατηγορία εκείνων που λένε καμιά μακακία για να περνάει η ώρα (και να παραμυθιάζεται το πόπολο).
Oλη η ξεφτίλα δική του
Λίγο πριν αρχίσει το Eurogroup της Παρασκευής 20 Φλεβάρη, ο Τσίπρας πήρε πάνω του τη διαπραγμάτευση, κάνοντας δήλωση καλής θέλησης (έτσι παρουσιάστηκε) στο Reuters: «Η Ελλάδα έχει κάνει ό,τι ήταν δυνατό προκειμένου να βρεθεί μια αμοιβαία επωφελής λύση με βάση την αρχή του διπλού σεβασμού. Του σεβασμού στους κανόνες της ΕΕ και του σεβασμού στη λαϊκή ετυμηγορία στα κράτη-μέλη. Είμαι βέβαιος ότι η ελληνική επιστολή για εξάμηνη επέκταση της δανειακής σύμβασης με τις δεσμεύσεις που τη συνοδεύουν θα γίνει αποδεκτή. Η ώρα των ιστορικών πολιτικών αποφάσεων για το μέλλον της Ευρώπης έφθασε».
Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε. Ελάχιστες ώρες μετά, η ελληνική επιστολή είχε πεταχτεί στα σκουπίδια, είχε συνταχθεί σχέδιο ανακοίνωσης καθ’ υπαγόρευση Σόιμπλε και ο Ντεϊσελμπλούμ τηλεφώνησε στον Τσίπρα για να του πει: «αυτό είναι ή τελειώσαμε». Και ο Τσίπρας πήρε αυτό που του σέρβιραν, εισπράττοντας προσωπικά όλη την ξεφτίλα.
Σύμμαχοι μια φορά…
Δεν το λέμε εμείς, το Μαξίμου (Παππάς) το είπε: ο Τσίπρας τηλεφώνησε στον Ολάντ κι αυτός του είπε ότι θα μιλήσει στην Μέρκελ! Αυτή είναι η… συμμαχία του Νότου: εντάξει, αγορίνα μου, μην μου στενοχωριέσαι, θα πω αύριο στη φίλη μου την Ανγκελα να μαζέψει τον Σόιμπλε, να μην σας φέρεται τόσο σκληρά. Αλλά, μάζεψε και συ τους δικούς σου. Κρύβετε λόγια.
Εντάξει, δεν τα είπαν ακριβώς έτσι, αλλά αυτό είναι το νόημα του «θα μιλήσω στην Μέρκελ». Θυμηθείτε μόνο ότι στις 4 Φλεβάρη, όταν ο Τσίπρας επισκέφτηκε το Παρίσι, δήλωσε ότι «χρειαζόμαστε πάλι τη Γαλλία μπροστά, ως εγγυητή της ενωμένης Ευρώπης, δηλαδή ως πρωταγωνιστή στην κοινή προσπάθεια για αλλαγή πολιτικής».
Δεν είναι, βέβαια, καλύτερα τα πράγματα στο μέτωπο των άλλων «συμμάχων», ιδίως αυτών που ανακαλύφτηκαν την τελευταία στιγμή, χωρίς να είναι στο αρχικό πλάνο (αρχικά υπήρχαν μόνο Γαλλία και Ιταλία). «Δεν θα μας εκβιάσει η Ελλάδα. Εκτός από χρόνο, χρειάζονται και χρήματα», δήλωσε ο αυστριακός υπουργός Οικονομικών Χανς Σέλινγκ, μετά το Eurogroup της 16ης Φλεβάρη, ενώ υποτίθεται ότι ο Τσίπρας τα είχε βρει σε όλα με τον καγκελάριο Φάινμαν. Το ελληνικό αίτημα για παράταση «θέτει περισσότερα ερωτηματικά από τις απαντήσεις που δίνει», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών του Βελγίου Γιόχαν φαν Οβερτβελντ, ενώ υποτίθεται ότι ο Τσίπρας είχε τηλεφωνηθεί με τον πρωθυπουργό Σαρλ Μισέλ.
Τα ωραία παραμύθια κάποια στιγμή τελειώνουν και ο λαός βλέπει το απεχθές πρόσωπο της ιμπεριαλιστικής πολιτικής. Κι όταν το συνειδητοποιήσει καλά, τότε θα σιχαθεί αυτούς που προσπάθησαν να τον παραμυθιάσουν.
Ξενοδουλεία
Οπως ειπώθηκε από το Μαξίμου (ο Παππάς κάνει σε καθημερινή βάση αυτή τη δουλειά), ο Τσίπρας επικοινώνησε με τον Τζιάνι Πιτέλα (επικεφαλής της σοσιαλδημοκρατικής κλίκας στο Ευρωκοινοβούλιο), προκειμένου να τον ευχαριστήσει για τη στήριξή του και για το άρθρο του στα «Νέα». Τι έγραψε στη φυλλάδα του Ψυχάρη (10 Φλεβάρη) ο ιταλός σοσιαλδημοκράτης;
«Οχι στην τρόικα, ναι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς» ήταν ο τίτλος του άρθρου. Πλέον ξέρουμε πως «ευρωπαϊκοί θεσμοί» (institutions, όπως λένε τα επίσημα κείμενα) είναι η τρόικα αυτοπροσώπως. Ξεκινώντας από τη μεγαλοφυή διαπίστωση ότι «οι δρόμοι της Αθήνας γέμισαν και πάλι, γέμισαν από σκληροπυρηνικούς διαδηλωτές» (sic!) και αφού εισηγήθηκε ότι «η Ευρώπη πρέπει να προσφέρει αρκετή ελαστικότητα στην Αθήνα» (πλέον γνωρίζουμε ότι η «ελαστικότητα» εμπεριέχεται στο «τρέχον πρόγραμμα» – το έχει υπογράψει και η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου), ο Πιτέλα κατέληξε στο ζουμί: «Pacta sunt servanda (οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται). Αλλά ρεαλιστικά και στο όνομα της αλληλεγγύης – η οποία αποτελεί μία από τις ιδρυτικές αρχές της ΕΕ».
Κι ο Τσίπρας του τηλεφώνησε για να τον ευχαριστήσει!
Tζάμπα μαγκιές τέλος
Ο Μπαρουφάκης, που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω, όταν πρόκειται για το πρεστίζ του, ο Μπαρουφάκης που προφανώς έχει υπαλλήλους να παρακολουθούν το twitter και που απάντησε σε χρόνο dt σε δημοσιογράφο των Financial Times, μετά το Eurogroup της 11ης του Φλεβάρη, χρειάστηκε τρεις ολόκληρες μέρες για να διαψεύσει ρεπορτάζ της Liberation που τον έφερε να έχει στις 16 του Φλεβάρη έντονο φραστικό επεισόδιο με τον Ντεϊσελμπλούμ και παραλίγο να έρθουν στα χέρια.
Γιατί άφησε το ρεπορτάζ να «παίζει» τρεις μέρες; Γιατί τον βόλευε στη lifestyle εικόνα που χτίζει για τον εαυτό του (αντισυμβατικός, ροκ σταρ, έτοιμος ακόμα και να χειροδικήσει στις «κότες» τύπου Ντεϊσελμπλούμ). Και γιατί το διέψευσε με τόση καθυστέρηση; Γιατί προφανώς του διαμηνύθηκε να το κάνει, αλλιώς θα τον πάρει ο διάολος. Είναι σαν το σκίτσο της «Αυγής» με τον Σόιμπλε-ναζί, που υποχρεώθηκε να αποδοκιμάσει δημόσια ο ίδιος ο Τσίπρας.
Τιτιβίσματα παπαγάλων
«Πολιτική σχιζοφρένεια είναι να αυτοαποκαλείσαι νεοφιλελεύθερος και να τρίβεις στη μούρη του Τσίπρα όσα είπε ο Γλέζος», έγραψε στο Twitter ο Βαξεβάνης. Αυτό δε λέγεται πολιτική σχιζοφρένεια, αλλά πολιτική σπέκουλα. Και γίνεται διαρκώς και αδιαλείπτως στην αστική πολιτική. Αν η σπέκουλα των νεοφιλελεύθερων είναι πολιτική σχιζοφρένεια, τότε τι είναι η συγκυβέρνηση ενός υποτιθέμενου αριστερού κόμματος με ένα εθνικιστικό, ρατσιστικό, ακροδεξιό και… ψεκασμένο πολιτικό μόρφωμα; Πολιτική υγεία;
Οταν ένα παπαγαλάκι φιλοδοξεί να πάρει ένα καλό πόστο στην ΕΡΤ που θα φτιαχτεί «από μηδενική βάση», τότε θα τιτιβίζει καθημερινά με… μη σχιζοφρενή τρόπο, αναμασώντας συνεχώς τις κουτσουλιές του.
Στο δρόμο της Θοδώρας
Η ΔΕΑ είχε κάθε λόγο να διαμαρτυρηθεί προς την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα προσωπικά, διότι ο τελευταίος πήρε την έδρα της Α’ Αθήνας και όχι της Αρτας και έτσι άφησε τη ΔΕΑ με μία μόνο βουλευτίνα. Ετσι, η Ι. Γαϊτάνη απέσχε από την ψηφοφορία για την εκλογή του Πάκη. Αντίθετα, η ΚΟΕ, που ανήκει στην προεδρική πλειοψηφία, έβαλε τους τρεις βουλευτές της (Χατζηλάμπρου, Σωτηρίου, Κοδέλας) να ψηφίσουν Πάκη και μετά να κάνουν δηλώσεις για να πουν ότι ο Πάκης δεν ήταν σωστή επιλογή. Ακολούθησαν έτσι το δρόμο που πρώτη άνοιξε η -συνάδελφός τους πλέον- Θ. Τζάκρη, όταν ψήφιζε τα Μνημόνια και τους φρικτούς εφαρμοστικούς τους νόμους… με το πιστόλι στον κρόταφο (μέχρι που βρήκε δίαυλο προς τον ΣΥΡΙΖΑ και την έκανε από το ΠΑΣΟΚ).
Τροτσκιστές οι μεν, μαοϊκοί οι δε, απέδειξαν για μια ακόμη φορά ότι η πολιτική αγυρτεία έχει πολλά χρώματα (όλα σε αποχρώσεις του ροζ).
Ρόμπα
«Η διαπραγματευτική τακτική του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη χαρακτηρίζεται από απρόβλεπτες ταλαντώσεις μεταξύ επιθετικότητας και αδυναμίας, κάτι που είναι αντίθετο στη θεωρία των παιγνίων στην οποία ειδικεύεται ως καθηγητής μαθηματικής οικονομικής. Η ιδέα της στρατηγικής του είναι να έχει βάλει ένα όπλο στον κρόταφό του και μετά να απαιτεί λύτρα για να μην πατήσει τη σκανδάλη. Οι αξιωματούχοι της Γερμανίας και της ΕΕ όμως δεν κάνουν πίσω (…) Το πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα δεχθεί σύντομα την ήττα του. Η άλλη πιθανότητα είναι να βγει η Ελλάδα από το ευρώ».
Αυτά έγραψε («Νέα», 10.2.2015) ο Ανατόλι Καλέτσκι, πρόεδρος του Institute for New Economic Thinking. Εκανε ρόμπα τον Μπαρουφάκη και περίμενε να δικαιωθεί σε λίγες μέρες. Και δικαιώθηκε, φυσικά.
Κόφ’ το, αφού σε χαλάει
Το τραπέζι ήταν στρωμένο με εκλεκτούς μεζέδες και ρακή (ας είναι καλά τα φαντάρια), οι δημοσιοκάφροι έπεσαν με τα μούτρα κι άρχισαν να μασαμπουκιάζουν ο πρόεδρος Πάνος τους συνόδευσε και πάνω στο δίωρο, βοηθούσης και της ρακής, έριξε τη μεγάλη ατάκα: Θα το κάνουμε Κούγκι αν δεν μας δώσουν τη συμφωνία που ζητάμε!
Θεωρούσε πως θα τηρηθεί κάποιο off the record; Δεν το νομίζουμε. Και δεν το νομίζουμε γιατί την προηγούμενη φορά βγήκε φόρα παρτίδα στον Πρετεντεράκο και διακήρυξε πως δεν ανησυχεί για τίποτα, διότι υπάρχει plan B με δυνατότητα δανεισμού από ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα! Κι εκεί ήταν απόλυτα νηφάλιος (με τη σχετικότητα που έχει αυτή η λέξη για προσωπικότητες όπως ο πρόεδρος Πάνος), ενώ στην αίθουσα δεξιώσεων του Πενταγώνου είχαμε και τον παράγοντα ρακή.
Το δυστύχημα (για τον Τσίπρα, όχι για τον πρόεδρο Πάνο) είναι πως οι ειδήσεις διαδίδονται πλέον ταχύτατα σε όλο τον κόσμο, πως η πρόθεση του προέδρου Πάνου να μετεμψυχωθεί σε καλόγερο Σαμουήλ διατυπώθηκε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή και πως στο Βερολίνο έχουν βάλει κάτι ανθυπογραμματείς του Γραφείου Τύπου της καγκελαρίας να καταγράφουν ό,τι λέγεται στην Ελλάδα από κυβερνητικά στελέχη. Ιδέα να μην έχουν από ελληνική Ιστορία οι ανθυπογραμματείς-αποδελτιωτές της καγκελαρίας, μ’ ένα απλό γκουκλάρισμα θα βρήκαν σίγουρα τι σημαίνει «Κούγκι» και θα σημείωσαν με κόκκινο μαρκαδόρο τη δήλωση του προέδρου Πάνου.
Τι να ‘κανε ο Τσίπρας; Να ζητούσε άλλη μια δημόσια συγνώμη, όπως ζήτησε για το σκίτσο της «Αυγής»; Θα ήταν ανώφελο, γιατί μετά θα έπρεπε να ζητάει μια συγνώμη την ημέρα για λογαριασμό του κυβερνητικού του εταίρου, ο οποίος φυσικά δε θα σταματήσει να αραδιάζει Κούγκια και plan B. Τον φώναξε στο Μαξίμου, του είπε κάτι σε στιλ «κόφ’ το, αφού σε χαλάει» και τον έβαλε να κάνει μια διορθωτική δήλωση εξερχόμενος του Μαξίμου. Δεν ξέρουμε αν πήρε και κάνα τηλέφωνο τον Γιούνκερ για να του… εξηγήσει σχετικά, πως ο συγκυβερνών πρόεδρος Πάνος βρίσκεται ακόμη σε προεκλογικό mood (τότε που μάθαινε τον πιτσιρικά πώς να οδηγεί το τρενάκι).
Τον δούλεψε κι αυτόν
«Αγαπητέ Αλέξη, μου έγραψες πριν λίγες μέρες ότι είστε έτοιμοι να ματώσετε». Η φράση περιλαμβάνεται στη μακροσκελή δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη. Η δήλωση δεν επιδέχεται πολιτικής κριτικής, αλλά το δούλεμα του Τσίπρα στον Θεοδωράκη πρέπει να σημειωθεί. Θα μας πείτε, εδώ αυτοί δούλεψαν έναν ολόκληρο λαό, στον Θεοδωράκη θα κώλωναν;
