♦ Κρυάδα
Σε σχόλιο που δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο στη διαδικτυακή έκδοση της «Κόντρας» γράφαμε: «Με κάθε επισημότητα ο Βενιζέλος ανακοίνωσε στους Πασόκους ότι η προγραμματική συμφωνία θα ανακοινωθεί από κοινού με τη ΝΔ στις φιέστες της ΔΕΘ και θα έχει τη μορφή εθνικού σχεδίου για τη σωτηρία της χώρας! Εξέλιπε και η αίσθηση του γελοίου από τους κυβερνώντες και ο Βενιζέλος φροντίζει να το επιβεβαιώνει, μολονότι έχει τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Πάντως, ας μην είμαστε και τόσο σίγουροι ότι ο Σαμαράς θα δεχτεί να μοιραστεί την προβολή της ΔΕΘ με τον Μπένι».
Πέρασε και η ΔΕΘ, ο Σαμαράς έκανε την καθιερωμένη ομιλία στα εγκαίνια, ο Βενιζέλος μίλησε μια μέρα μετά στους «παραγωγικούς φορείς», αλλά προγραμματική συμφωνία δεν ανακοινώθηκε. Για μια φορά ακόμη βιάστηκε ο Μπένι και τώρα δεν ξέρει τι να κάνει με την κρυάδα που του χάρισε ο Σαμαράς.
♦ Πυθία
Οφείλουμε να δώσουμε συγχαρητήρια στον Π. Σκουρλέτη του ΣΥΡΙΖΑ για τη δήλωση που έκανε απ’ αφορμή την πασοκική φιέστα της 3ης Σεπτέμβρη, στη διάρκεια της οποίας ακούστηκαν και απόψεις παλαιοπασόκων υπέρ μιας συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τέτοιο ζύγισμα της κάθε λέξης! Σίγουρα την είχε προετοιμάσει προσεκτικά τη δήλωση. «Το σημερινό ΠΑΣΟΚ –είπε ο Σκουρλέτης– με τα πρόσωπα τα οποία βρίσκονται επικεφαλής, νομίζω ότι είναι πολιτικά αδιάφορο για τον ΣΥΡΙΖΑ, και θα έλεγα ότι είναι και πολιτικά αφερέγγυο».
Με βάση τις λέξεις που επισημάναμε, μπορείτε να δείτε το ορθάνοιχτο παράθυρο προς… το μέλλον. Αν το σημερινό ΠΑΣΟΚ είναι απλά πολιτικά αδιάφορο και πολιτικά αφερέγγυο, καταλαβαίνετε πόσο εύκολα μπορεί να γίνει –αν χρειαστεί– και ενδιαφέρον και φερέγγυο. Ειδικά αν φύγει από τη μέση ο Βενιζέλος (μετά από μια εκλογική συντριβή, για παράδειγμα) και επανακάμψουν τα «ιστορικά στελέχη».
♦ Εφεδρείες
Και ο Γκίντερ Γκρας στον προεκλογικό αγώνα της Γερμανίας, υπέρ των Σοσιαλδημοκρατών, βεβαίως. Με τα γνωστά φτηνιάρικα επιχειρήματα που επιστρατεύονται σ’ αυτές τις περιστάσεις. Κατά τον Γκρας, νικητής στο ντιμπέιτ ήταν ο Στάινμπρουκ (αυτό έλειπε, να έβγαζε νικήτρια τη Μέρκελ). Και γιατί ήταν νικητής ο Στάινμπρουκ; Διότι «εξέθεσε για πρώτη φορά με σαφήνεια και ακρίβεια μια αριστερή πολιτική εξόδου από την κρίση, έναντι του τακτικισμού της Μέρκελ». Δεν χρειάζεται να συνεχίσουμε. Αντιλαμβανόμαστε ότι ήδη υποφέρετε από την αφόρητη κοινοτυπία και τον καμποτινισμό της «βαριάς εφεδρείας» του SPD.
♦ Ραγιαδισμός
Η είδηση θα μπορούσε να θεωρηθεί ασήμαντη, όμως δεν είναι. Προσφέρει ένα ακόμη παράδειγμα του ραγιαδισμού που χαρακτηρίζει τις μνημονιακές κυβερνήσεις, ιδιαίτερα έναντι της Γερμανίας. Ερχεται στην Ελλάδα μια υπουργός (Ομοσπονδιακών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων) όχι της Γερμανίας, αλλά του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, το πολύ να συναντιόταν με κάποιον υφυπουργό Οικονομικών. Ομως, η φράου Angelika Schwall-Duren συναντήθηκε με τον Στουρνάρα, σε επίπεδο αντιπροσωπειών μάλιστα. Λες και ήταν ο Σόιμπλε. Ο Στουρνάρας, μάλιστα, εξέδωσε και ανακοίνωση για να πει ότι «κατά τη συνάντηση συζητήθηκαν η εξέλιξη του προγράμματος μεταρρυθμίσεων και οι γενικότερες πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις στη χώρα μας, ενόψει και των επερχόμενων γερμανικών εκλογών». Δηλαδή, έδωσε κανονικό ραπόρτο σε μια υπουργό ενός γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου, ομόλογο του Σγουρού. Θεώρησε πρέπον, μάλιστα, να γράψει και τα εξής επιπρόσθετα, πάντα με το ίδιο ραγιάδικο ύφος: «Η υπουργός, η οποία είναι μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, που μεταφέρει τις θέσεις των κρατιδίων στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Γερμανίας, εκφράστηκε με θερμά λόγια για τον ελληνικό λαό και για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στην Ελλάδα»!
♦ Αναλγησία
Ρωτήθηκε ο Στουρνάρας («Βήμα FM», 9.9.13) για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, η αύξηση του οποίου οδήγησε σε απώλεια εσόδων 300 εκατ. ευρώ και έδωσε την εξής εκπληκτική απάντηση: «Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο ειδικός φόρος στα καύσιμα έφερε παραπάνω έσοδα 130 εκ. ευρώ. Είχαμε σημαντικά λιγότερα έσοδα κατά 500 εκ. από ΦΠΑ, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με τον ειδικό φόρο, έχει να κάνει με τη χαμηλότερη κατανάλωση που σχετίζεται με τις καλές καιρικές συνθήκες και κυρίως με τη μείωση του εισοδήματος. Δεν έχει να κάνει δηλαδή με την ελαστικότητα ως προς την τιμή. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί».
Προσέξτε τι λέει. Χάθηκαν 500 εκατ. έσοδα από τον ΦΠΑ στο πετρέλαιο θέρμανσης, αλλά γι’ αυτό φταίει ο καλός καιρός (!!!) και η μείωση του εισοδήματος από την κρίση. Θεωρεί, δηλαδή, ότι ο κόσμος έτσι κι αλλιώς δε θα έβαζε πετρέλαιο, λόγω φτώχειας. Επομένως, καλά έκανε το κράτος και πήρε όσα πήρε από εκείνους που είχαν ακόμα τη δυνατότητα να βάλουν πετρέλαιο, παρά την αλματώδη αύξηση της τιμής του.
Η τοποθέτηση αυτή είναι, καταρχήν, κοινωνικά ανάλγητη, αφού παραδέχεται ότι υπάρχει φτώχεια και αδιαφορεί γι’ αυτό, λέγοντας –εμμέσως πλην σαφώς– ότι καλά κάνουν και παγώνουν αφού δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν το χαράτσι στο πετρέλαιο, που πενταπλασιάστηκε μέσα σ’ ένα χρόνο. Είναι, όμως, και οικονομικά βλακώδης, αφού είναι βέβαιο πως χωρίς την εξίσωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης περισσότερα λαϊκά νοικοκυριά θα μπορούσαν να βάλουν πετρέλαιο και δε θα κατέφευγαν σε άλλες λύσεις. Ετσι, οι απώλειες εσόδων από ΦΠΑ θα ήταν λιγότερες.
♦ Σκελετοί
Ποιο είναι, άραγε, το μέγα θέμα, ότι κάποιος άγνωστος προσπάθησε να εκβιάσει τηλεφωνικά (!) τον Στάινμπρουκ ή ότι αυτός και η σύζυγός του απασχολούσαν ανασφάλιστη μια μετανάστρια οικιακή βοηθό; Το δεύτερο, φυσικά, γιατί το πρώτο είναι απλά ένα προεκλογικό χτύπημα κάτω από τη ζώνη. Αν οι Στάινμπρουκ δεν έκρυβαν σκελετό στη ντουλάπα τους, κανένας δε θα προσπαθούσε να εκβιάσει τον υποψήφιο των Σοσιαλδημοκρατών για την καγκελαρία.
Τι απάντησε η Γκέρτρουντ Στάινμπρουκ; Οτι απασχολούσε μια γυναίκα από τις Φιλιππίνες, η οποία ασφαλιζόταν μέσω του συζύγου της. Οταν αυτός έχασε τη δουλειά και την άδεια εργασίας, η Στάινμπρουκ προσφέρθηκε να ασφαλίσει την οικιακή βοηθό, όμως αυτή αρνήθηκε και η Στάινμπρουκ της είπε ότι δεν μπορούσε να την απασχολεί παράνομα. Κοντολογίς, την έδιωξε. Από πότε, όμως, ένας εργαζόμενος ασφαλίζεται μέσω του ή της συζύγου; Μόνο ασφάλιση υγείας μπορεί να έχει έτσι. Αρα, οι Στάινμπρουκ είχαν ανασφάλιστη την οικιακή βοηθό τους. Και βέβαια, δεν ξέρουμε τι ακριβώς συνέβη μετά. Διότι εμείς δεν έχουμε γνωρίσει κανένα μετανάστη που να προτιμά να χάσει μια δουλειά και να γίνει παράνομος, επειδή δε γουστάρει ν’ ασφαλίζεται.
♦ Ξεδοντιασμένος λέων
Είναι καλά αυτός ο Κάμερον; Πάει στη Ρωσία για να δηλώσει ότι η Αγγλία έσωσε την Ευρώπη από το ναζισμό; Ούτε μισομεθυσμένους θαμώνες σε λονδρέζικη παμπ δεν μπορεί να πείσει με τέτοιες μπούρδες, όχι τους Ρώσους, που έχουν σε κάθε οικογένεια νεκρούς από τον αντιφασιστικό πόλεμο. Ολόκληρη η δήλωσή του, όμως, ήταν ένα τυπικό δείγμα πολιτικού εκπροσώπου του (εδώ και δεκαετίες) ξεδοντιασμένου βρετανικού λέοντα. Θαυμάστε την:
«Η Βρετανία μπορεί να είναι ένα μικρό νησί, αλλά θα προκαλούσα τον καθένα να βρει χώρα με πιο περήφανη ιστορία, με μεγαλύτερη καρδιά ή μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. Η Βρετανία είναι ένα νησί που έχει βοηθήσει να εξαλείψει η ευρωπαϊκή ήπειρος το φασισμό. Η Βρετανία είναι ένα νησί που βοήθησε στην κατάργηση της δουλείας, που εφηύρε τις πιο χρήσιμες εφευρέσεις, συμπεριλαμβανόμενου κάθε αθλήματος που παίζεται σήμερα σε όλο τον κόσμο. Η Βρετανία είναι υπεύθυνη για τη βιομηχανική επανάσταση, την τηλεόραση, το Ιντερνετ, τους Μπιτλς και, παραδόξως, για το ποπ συγκρότημα Ουάν Νταϊρέκσιον»!
♦ Γαργάρα
Πάρτι κάνουν στο διαδίκτυο οι οπαδοί του Περισσού και διάφοροι υποστηρικτές του καθεστώτος Ασαντ, ανασύροντας δηλώσεις που έκανε προ διετίας η Ρένα Δούρου, υπεύθυνη τότε για την ευρωπαϊκή πολιτική του ΣΥΝ. Η Ρ. Δούρου κατήγγειλε το καθεστώς Ασαντ για τις σφαγές εναντίον των εξεγερμένων που διαδήλωναν και σ’ αυτό κανείς δεν μπορεί να την κατηγορήσει. Προχωρούσε και παραπέρα, όμως. Κατήγγειλε ότι «η διεθνής κοινότητα ουσιαστικά σιωπά, απορροφημένη από τις δυσμενείς οικονομικές εξελίξεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη». Και δεν έμενε μόνο στην καταγγελία, αλλά καλούσε και σε ανάληψη δράσης από τη «διεθνή κοινότητα», δηλαδή από τα ιμπεριαλιστικά κράτη.
«ΤΩΡΑ η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ, οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς, στηρίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά, τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης», έλεγε στη δήλωσή της την 1η Αυγούστου του 2011. Και στις 19 του ίδιου μήνα: «Ο λαός της Συρίας, με τις συνεχιζόμενες διαδηλώσεις του παρά το υψηλό φόρο αίματος που πληρώνει, εγκαλεί με τις θυσίες του τη διεθνή κοινότητα ζητώντας τα αυτονόητα: τη σκληρή καταδίκη, την απομόνωση και τον εξαναγκασμό του καθεστώτος σε ριζικές δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Κεντρικός μοχλός πίεσης για κάτι τέτοιο δεν μπορεί παρά να είναι ο ΟΗΕ και προς αυτή την κατεύθυνση οφείλει να πιέσει η ευρωπαϊκή διπλωματία, η οποία, οφείλει να βγει από το λήθαργό της και αντί να ακολουθεί κατά πόδας την Ουάσινγκτον, να αναλάβει πρωτοβουλίες μεγάλης εμβέλειας κατά του καθεστώτος, με δεδομένους τους μοχλούς πίεσης που διαθέτει και τους οποίους οφείλει να ενεργοποιήσει άμεσα. Η πίεση αυτή, για να είναι αποτελεσματική, δεν πρέπει να στρέφεται αποκλειστικά κατά της Δαμασκού αλλά να αφορά και στους συμμάχους της στο Σ.Α. του ΟΗΕ, κυρίως τη Μόσχα και το Πεκίνο αλλά και στις αναδυόμενες δυνάμεις, που σήμερα μετέχουν στο Σ.Α., δηλαδή την Ινδία, τη Βραζιλία, τη Νότιο Αφρική».
Πουθενά, βέβαια, δεν μιλά για στρατιωτική δράση. Οταν, όμως, ζητάς από τις ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ και τις ΗΠΑ να ρίξουν τον Ασαντ, δεν τις βοηθάς ουσιαστικά σε κάθε μορφή δράσης που αυτές θα επιλέξουν για να υποστηρίξουν τα συμφέροντά τους (και όχι τα συμφέροντα του συριακού λαού, που τον έχουν γραμμένο;). Γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει γαργάρα αυτές τις δηλώσεις, παρά τις σκληρές επιθέσεις που δέχεται.
