♦ Ξεκαθάρισμα λογαριασμών
Λίγο μετά την ορκωμοσία του Ομπάμα, ο στενότερος συνεργάτης του, ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου ο Εμάνουελ Ραμ δήλωσε στη «Wall Street Journal» (28.1.09): «Ποτέ δεν αφήνεις μια σοβαρή κρίση να πάει χαμένη. Αυτό που εννοώ είναι ότι αποτελεί μια ευκαιρία για να κάνεις πράγματα που δεν μπορούσες να κάνεις πριν». Την περασμένη εβδομάδα, ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος δήλωσε: «Τα προβλήματα της χώρας απαιτούν πλέον τολμηρές και, ίσως, επώδυνες λύσεις – όχι υπεκφυγές. Η κρίση μάς απειλεί αλλά και μας προκαλεί: Προσφέρει μια μοναδική – ίσως μια ύστατη – ευκαιρία να θέσουμε την ανάπτυξη και την κοινωνική πρόοδο σε νέες, πιο υγιείς και μακρόχρονες βάσεις».
Το κεφάλαιο διαχειρίζεται την κρίση και ταυτόχρονα προσπαθεί να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με το προλεταριάτο για χρόνια. Προσπαθεί να πετύχει τέτοια ανατροπή των εργασιακών σχέσεων που δεν επιτεύχθηκε ούτε την περίοδο του πιο επιθετικού νεοφιλελευθερισμού. Την ώρα που τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια και οι λακέδες της σοσιαλδημοκρατίας μιλούν για «επιστροφή στον Κέινς και το κράτος πρόνοιας», τα επιτελεία που επεξεργάζονται την πρακτική πολιτική προωθούν τον κεϊνσιανισμό α’λα καρτ: κρατική παρέμβαση για να αναληφθούν τα χρέη των επιχειρήσεων από το δημόσιο κορβανά και ταυτόχρονα ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, για να μπορέσει η κερδοφορία να επανέλθει στα ψηλότερα δυνατά επίπεδα, μέσω της αύξησης του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.
♦ Κατρακύλα
Πού οι εποχές που ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε στα γκάλοπ ακόμα και 18% και τα στελέχη του καλούσαν αλαζονικά τους Πασόκους να φύγουν από το κόμμα τους και να δημιουργήσουν ένα νέο «σοσιαλιστικό ρεύμα», το οποίο θα έπαιρνε μέρος σε μια κυβέρνηση με πυρήνα τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Από γκάλοπ σε γκάλοπ το ποσοστό πέφτει, ήδη ξανακατέβηκαν στην τέταρτη θέση και καθώς η φτώχεια φέρνει γκρίνια (η φτώχεια των ποσοστών φέρνει γκρίνια για το μοίρασμα των εδρών) η κατρακύλα γίνεται πιο έντονη. Οταν μπροστά στα γκεσέμια της «ανανεωτικής τάσης» επισείεται το καταστατικό, βάσει του οποίου δεν θα μπορούν να είναι καν υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές, είναι λογικό αυτοί να ψάχνουν ως ρεαλιστική λύση το «σαλτάρισμα» κατά ΠΑΣΟΚ μεριά. Σκεφτείτε τι έχει να γίνει αν μετά τις επόμενες εκλογές (όποτε κι αν αυτές γίνουν) δεν προκύψει αυτοδυναμία και απαιτηθούν νέες εκλογές, με το νόμο Παυλόπουλου που ανεβάζει το μπόνους στο πρώτο κόμμα από τις 40 στις 50 έδρες. Ποιος θα πληρώσει την πόλωση που αναπόφευκτα θα υπάρξει; Πρώτα ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, μετά το ΛΑΟΣ και τέλος το ΚΚΕ.
Το 1989-90, ο ενιαίος τότε Συνασπισμός (ΚΚΕ, ΕΑΡ και μερικοί παράγοντες) ονειρεύτηκε να γίνει ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ και συμμάχησε κυβερνητικά με τη ΝΔ του Μητσοτάκη. Το αποτέλεσμα ήταν να βαρέσουν διάλυση μετά από ενάμιση χρόνο. Είκοσι χρόνια μετά, η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία για το νέο Συνασπισμό και τους συμμάχους του στον ΣΥΡΙΖΑ. Φιλοδόξησαν να εκτοπίσουν το ΠΑΣΟΚ από τη δεύτερη θέση. Και τι κατάφεραν; Να ενισχύσουν το πρωθυπουργικό προφίλ του Γιωργάκη και να θάψουν μετά πολλών επαίνων το φιλόδοξο εγχείρημά τους. Αυτή, όμως, είναι η μοίρα όσων νομίζουν πως χωρίς κοινωνική δράση αλλά με παιχνίδια κορυφών και στήριξη από τα media μπορούν ν’ αλλάξουν το πολιτικό τοπίο.
♦ Καμαρώστε τον
Μοχάμεντ Ναφαά, γενικός γραμματέας του «Κ»Κ Ισραήλ, που δεν τολμά να δηλώσει Παλαιστίνιος, αλλά δηλώνει Αραβας, ακολουθώντας πιστά τη νομιμότητα που έχει επιβάλλει το σιωνιστικό απαρτχάιντ. Θα παραβλέψουμε το οξύμωρο της δήλωσής του ότι για πρώτη φορά υπάρχει κίνδυνος φασισμού στο Ισραήλ (ας μας πει, επιτέλους, πώς χαρακτηρίζεται ένα καθεστώς που επί έξι δεκαετίες ακολουθεί μια συστηματική πολιτική εθνοκάθαρσης σε βάρος ενός λαού, τον οποίο έδιωξε από τα εδάφη του κατακτώντας τα (συνέντευξη στην «Ελευθεροτυπία», 16.3.09). Θα σταθούμε σε άλλα, άκρως ενδιαφέροντα πολιτικά στοιχεία.
Ο κ. Ναφαά δηλώνει ότι το κόμμα του παλεύει ενάντια στον κίνδυνο φασισμού, δηλαδή ενάντια στη σιωνιστική ακροδεξιά. Ο σιωνισμός, ως επίσημη ιδεολογία και πολιτική, που διαπερνά κάθετα όλο το πολιτικό σώμα του Ισραήλ προφανώς δεν θεωρείται εχθρός. Δεν διστάζει να δηλώσει, ακόμη: «Εργαζόμαστε για να μην περάσει η πολιτική και των φονταμενταλιστών Αράβων». Ποιοι είναι αυτοί; Η Χεζμπολά στο Λίβανο, η Χαμάς, η Τζιχάντ, το Λαϊκό Μέτωπο, οι Ταξιαρχίες μαρτύρων του Αλ-Ακσα στην Παλαιστίνη. Δηλαδή, όλες οι δυνάμεις της αντίστασης στο σιωνισμό. Το κόμμα του στηρίζει –όπως λέει– «το Κ.Κ. Παλαιστίνης, το Δημοκρατικό Μέτωπο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης και το Απελευθερωτικό Μέτωπο ώστε να υπάρξει ο τρίτος πόλος της Αριστεράς». Ποιοι είναι οι άλλοι δύο πόλοι; Προφανώς η Φατάχ και το Λαϊκό Μέτωπο! Και για να γίνει πιστευτός πετάει τη «ρουκέτα»: «Είμαστε εναντίον της Χαμάς διότι δεν προβάλλει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο επίλυσης του Παλαιστινιακού. Δεν έχει σχέδιο. Αυτό είναι τραγικό. Η Χαμάς πήρε την εξουσία λόγω της διεφθαρμένης Παλαιστινιακής Αρχής. Πολιτικά βασίστηκαν στο αμερικανικό όνειρο και σχέδιο».
Καταλάβαμε τώρα γιατί έχουν τόσα κολλητιλίκια μ’ αυτό το κόμμα οι του Περισσού. Διότι όχι μόνο δεν διστάζει να πει ψέματα (η Χαμάς «δεν προβάλλει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο επίλυσης του Παλαιστινιακού»), αλλά δεν έχει επίσης κανένα ενδοιασμό να πετάξει λάσπη («πολιτικά βασίστηκαν –σ.σ. η Χαμάς– στο αμερικανικό όνειρο και σχέδιο»).
♦ Με νόημα
Μια τυπική δήλωση του Παπακωνσταντίνου, χωρίς ούτε καταγγελίες ούτε καν υπαινιγμούς ήταν όλη κι όλη η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ στο ξεπούλημα της Ολυμπιακής στη MIG. Το ΠΑΣΟΚ –είπε ο εκπρόσωπος Τύπου– είναι υπέρ του μικτού ιδιοκτησιακού σχήματος (κράτος-ιδιώτης). Ούτε καταγγελία για σκάνδαλο ούτε απειλές για μελλοντική καταγγελία της σύμβασης. Ολα είχαν κανονιστεί στη συνάντηση του Βγενόπουλου με τον Γιωργάκη, πριν ολοκληρωθεί το ξεπούλημα. Εκεί δόθηκαν οι πολιτικές εγγυήσεις που ζητούσε ο εκπρόσωπος του καπιταλιστικού ομίλου.
Οσο για την επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης, στην οποία υποτίθεται θα προχωρήσει το ΠΑΣΟΚ, ώστε να αποκτήσει και το δημόσιο μερίδιο στη νέα εταιρία, την ουσία περιέγραψε με μια γεμάτη νόημα δήλωση ο Βερελής (πρώην υπουργός Μεταφορών και εκ των πρωτεργατών της ιδιωτικοποίησης της Ολυμπιακής: «Εάν τα πράγματα πάνε καλά, δε βλέπω γιατί θα πρέπει ντε και καλά το κράτος να είναι μέσα στην Ολυμπιακή. Τη συμμετοχή του Δημοσίου εγώ τη βλέπω ότι κάποια στιγμή μπορεί να είναι αναγκαία μια στήριξη ως ένας έλεγχος ενός μονοπωλίου».
♦ Πρετεντεράκος Β’
«Αλλά στην Πατριάρχου Ιωακείμ στο Κολωνάκι, στη Σκουφά, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, στην Ερμού, στη Συγγρού, δεν υπάρχει άσυλο. Γιατί, λοιπόν, σε όλα αυτά τα σημεία της Αθήνας έχουν επιδείξει –χρόνια τώρα– τόση ανοχή οι κύριοι της Αστυνομίας, ανεξαρτήτως υπουργού, υφυπουργού, αρχηγού της Αστυνομίας και χρώματος κόμματος που βρίσκεται στην κυβέρνηση; Γιατί χρόνια τώρα, εκεί που κανένα νόμο δεν μπορούν να επικαλούνται προσχηματικά, ότι τάχα μου τους εμποδίζει να “δράσουν”, εντούτοις δε συλλαμβάνουν την αλητεία;».
Πρετεντεράκος στο «Βήμα»; Λάθος. Μπογιόπουλος στο «Ριζοσπάστη» (17.3.09). Αυτός ξεπέρασε και Πρετεντεράκο και Λιάνα Κανέλλη. Αλλωστε, λειτουργεί πάντοτε ως άνθρωπος ειδικών αποστολών λάσπης.
♦ Πάντα ψευταράκος
Για προσλήψεις 5.500 νοσηλευτών και 4.500 γιατρών μιλού-σε ο Αβραμόπουλος έξω από το μέγαρο Μαξίμου την περασμένη Δευτέρα. Τι αναφέρει ο νόμος για το ιατρικό μισθολόγιο που ψηφίστηκε προ δεκαημέρου; 2.000 προσλήψεις γιατρών! Φυσικά, κανένας δεν το επισήμανε ώστε να ταπώσει τον ψεύτη υπουργό. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων χωρίζεται σήμερα σε δυο κατηγορίες. Στους παντελώς άσχετους, τεμπέληδες και ανενημέρωτους και στα παπαγαλάκια.
♦ Οι λιμουζίνες λιμουζίνες
Με διακομματική συναίνεση έδωσε το προσωπικό του σόου την περασμένη Δευτέρα ο Σιούφας. Συναντήθηκε με τον Παπαθανασίου και ανακοίνωσε ότι η Βουλή το 2009 θα προχωρήσει σε μείωση των ελαστικών της δαπανών κατά 10%. Για μείωση στις λιμουζίνες που παίρνουν οι βουλευτές δεν ειπώθηκε κουβέντα, πάντως. Τι εννοούμε; Η νέα μόδα στη Βουλή ονομάζεται Lexus GS450h. Οι βουλευτές συνεννοήθηκαν, έπεισαν τον Σιού-φα και άλλαξαν το πλαφόν των 2.000 κυβικών που ίσχυε για τα βουλευτικά αυτοκίνητα. Φτάνει το νέο αυτοκίνητο να είναι υβριδικό. Και τι επιλέγουν; Το πανάκριβο αμερικάνικο μοντέλο των 3.500 κυβικών (που ρυπαίνει περισσότερο από ένα συμβατικό των 2.000 κυβικών) και των 72.000 ευρώ. Ο ένας μετά τον άλλο παίρνουν τις λιμουζινάρες τους και κυκλοφορούν εις υγείαν των κορόιδων.
► Για «εναλλακτικό σχέδιο διεξόδου από την κρίση των νεοφιλελεύθερων επιλογών» έκανε λόγο ο Αλέξης Τσίπρας. Αν ζούσε ο Μαρξ, θα είχε αυτοκτονήσει από τη ζήλια. Διότι έγραψε τόσους τόμους του «Κεφάλαιου» και επέμενε να μιλά για καπιταλιστική κρίση, ενώ ο Αλέξης κατάλαβε πως η κρίση είναι ενός μοντέλου διαχείρισης και όχι του συστήματος…
