Ελα (Κουμ)πάρε με, πάρε με…
Τα ευγενή φυσικά η ευγένεια ακολουθάει·
Ετσι στέκει πιο πρέπια στο δικό μας το στήθος,
Οπου μια γεννοβόλα νοιώθω δύναμη να ορμάη·
Κι’ αν και λένε το γένος ταπεινό μιας πληβείας,
Τα παιδιά μου τα λιόκαλα χαίρουμαι ομπρός μου
Και τα πλήθια μαστάρια ανοίω στο λαίμαργο πλήθος·
Ετσι πλούσιος σ’ ευγένεια ξεπερνάει ο μαστός μου
Την ωριόπλουμη κλίνη της καλής Πατρικίας.
(Μάρκος Αυγέρης: Το τραγούδι της πληβείας
Περιοδικό ΗΓΗΣΩ – Ιούλης 1907 τ. 2)
♦ Ενδιαφέρον το κυβερνητικό πρόγραμμα (ένδεια-φέρον).
«Πολλοί στην αριστερά στραβομουτσουνιάζουν όταν επισημαίνοντας τη δυνατότητα αντίστασης και νίκης απέναντι στον ισχυρό χρησιμοποιείς ως παράδειγμα το Ιράκ ή πια και το Λίβανο. Τι δουλειά έχουμε με τους Χεζμπολάδες; Ρωτούν υποτιμητικά. Ξεχνούν (όπως έκαναν πάντα) ότι η ιστορία δεν κινείται με τον τρόπο που θέλουμε ή σχεδιάζουμε. Ξεχνούν ότι οργανώσεις όπως η Χεζμπολά κάνουν τη δουλειά που έπρεπε να κάνει η αριστερά τόσο στον αραβικό κόσμο όσο και παγκόσμια. Ξεχνούν ότι οι άνθρωποι δεν βάζουν το κεφάλι τους στον τορβά αν δεν εμπνέονται από ένα εναλλακτικό στον σημερινό κόσμο μοντέλο. Τώρα αν αυτό δεν είναι ο σοσιαλισμός αλλά η όποια ισλαμική δημοκρατία αυτό είναι πρόβλημα γι’ αυτούς που τον επαγγέλονται αλλά δεν μπορούν να πείσουν γι’ αυτόν.
♦ Ετσι λοιπόν στις στιγμές σαν αυτές που ζήσαμε αυτό το καλοκαίρι το κριτήριο είναι η ήττα του ισχυρού. Το κριτήριο είναι η διατήρηση της ελπίδας που φέρνει η αντίσταση» (ΡΗΓΜΑ, Ιούλης 2006).
♦ «Ολοι ζουν με το παραλήρημα της προηγούμενης νίκης. Ετσι συνέβη και με την ήττα της εθνικής μας του μπάσκετ από τους Ισπανούς. Ολοι προσπάθησαν με διάφορους τρόπους να ρίξουν τα έξυπνα καπνογόνα τους μπροστά στην ταπείνωση της ήττας. Ολοι εξακολουθούσαν να περιγράφουν τα προηγούμενα. Ακόμα και οι πιο ειδικοί δεν σκέφθηκαν πως και οι ήττες έχουν μέσα τους το σπέρμα μιας περίεργης “νίκης”. Της νίκης εκείνης που είναι σε θέση να σε διδάξει πως ο αθλητισμός δεν είναι εμπόρευμα ούτε ευκαιρία για ψευτοεθνική φλυαρία, είναι μια περίεργη ομορφιά και τίποτε παραπάνω» (Γ. Χουρμουζιάδης – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 10/09/06).
♦ «Δυστυχώς, όμως, ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποιήθηκε με βάση τη ληξιαρχική πράξη της γέννησής του». (Γ. Κακουλίδης στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, 10/09/06). Τσίπρας-Τσούπρας…
♦ Πώς ονομάζεται η κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης; Επανάσταση, ίσως; Οχι βέβαια: για την Ελλάδα -μας πληροφορεί ο Περισσός μέσω του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ της 10/09/06- του 20ού αιώνα ονομάζεται «ένοπλη μαζική λαϊκή πάλη» (αδίκως ώμνυε πίστη στο «δημοκρατικό πολίτευμα» το 1974 το «Κ»ΚΕ;).
♦ Τί να σκέφτεται το «νόθο» του Περισσού; Σύμφωνα με ανακοίνωση -βλ. ΠΡΙΝ, 17/09/06- στις 25/09/06 το ΝΑΡ διοργανώνει εκδήλωση με θέμα «Δημοτικές εκλογές: Η πρώτη μάχη μετά 2ο συνέδριο». Πρσέξτε: η ΠΡΩΤΗ μάχη. (Ποια απεργία;).
♦ Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι το «ΚΚΕ» δεν έστειλε εκπρόσωπό του στο μνημόσυνο (ένας χρόνος) του Κώστα Κάππου (ανερυθρίαστα…).
♦ Αφιερωμένο στον «Τηλέπαθο» του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ: «Πρώτον, οι επιθέσεις προκάλεσαν διακοπή των συναλλαγών στη Wall Street για τέσσερις μέρες, μια σημαντική επιτυχία για τους τρομοκράτες, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς εκείνων των ημερών. Η Wall και τα υπόλοιπα οικονομικά κέντρα ανά τον κόσμο κατέστρωσαν σχέδια για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης. Θα υπέθετε κανείς ότι οι υποδομές τους είναι λίγοτερο ευάλωτες. Πλην όμως, τα γεγονότα στο Τόκιο λίγους μήνες πριν… δείχνουν ότι οι διεθνείς αγορές μπορούν ακόμα να τεθούν “εκτός μάχης” από κάτι λιγότερο δραματικό από την 11/09» (του John Authers από τους FINANCIAL TIMES). Ετσι, Mr. Τηλέπαθος, για να δούμε ποιος «πουλάει» αντιιμπεριαλισμό ενισχύοντας ταυτόχρονα το «ανίκητο» του ιμπεριαλισμού με συνθηματάκια…
♦ Επιμένει ο κυρ-Χάντινγκτον για τη «σύγρουση των πολιτισμών». Εμ, και τι να κάνουμε, κυρ-Σάμιουελ, εσείς ο «πολιτισμένος» τι να καταλάβετε απ’ την αγωνία των πληβείων;
♦ Ε, όχι και «μέγγενη» οι απεργοί (δάσκαλοι/ες-νηπιαγωγοί). (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/09/06). Ψυχραιμία, παιδιά!
♦ Μετά την ανεργία και την «νεανική εργασία» του Giorgakis νάτος και ο αδερφός Nikolakis: «Οκι στους αιώνιους φοιτητές» (με άρθρο του στη ΚΑΘΗ-ΜΕΡΙΝΗ).
♦ Τα περισσότερα φράγκα από τηλεμαραθώνιο για «τα θύματα του τσουνάμι» το 2004 έχουν αράξει κάπου στην Ελλάδα και πίνουν καφέ…
♦ Πολλοί στον αθηναϊκό τύπο εξυμνούν τον τσάρο Βλαντιμήρ.
♦ Απόθανε η Οριάνα Φαλάτσι· μία μέρα πριν μιλήσει ο Μπους για «ισλαμοφασισμό» η εν λόγω κυρία είχε χρησιμοποιήσει την ίδια έκφραση σε συνέντευξη δημοσιευμένη στο ΒΗΜΑ (ακολούθησε, περεμπιπτόντως, αντίστροφη του ονόματός της πορεία: Οριάνα = ανατολή).
♦ Δηλαδή (σύμφωνα με την ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 18/09/06) οι γαλακτοβιομηχανίες γάλακτος «βγάζουν 10-11 λεπτά το μπουκάλι; Μήπως μπαίνουν μέσα κιόλας; Να τους βοηθήσουμε, άμα λάχει…
♦ «Η Αριστερά σφυρίζει», σύμφωνα με τον Β. Σκουρή (ΕΘΝΟΣ, 19/09/06). Με άλλα λόγια, δεν ενδιαφέρεται για την «κάθαρση». Ομως τόσο ο (σημερινός) ΣΥΝ όσο και ο Περισσός «εργάστηκαν» για την «κάθαρση» μέσω «οικουμενικής κυβέρνησης». (Εξάλλου ένα βασικό σύνθημα στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ενιαίου ΣΥΝ ήταν «κα-κα-κάθαρση»).
♦ Τα πρόστιμα σε εταιρίες να μην υπερβαίνουν το 10% του τζίρου (είπαμε και μεις ξεκίνησε τον αντι-ολιγοπωλιακό αγώνα η κυβέρνηση και δεν το καταλάβαμε;).
♦ Επιδιώκοντας περαιτέρω μείωση προσωπικού η Φολκσβάγκεν τους «προσφέρει» επιπλέον έξι και κάτι ώρες την εβδομάδα έναντι μετοχών της…
♦ Τη δεύτερη βδομάδα της απεργίας θ’ αρχίσουν οι στιέσπου…
♦ Πάνος, Πανίκας, Πανάρας, Παναγιώτης, Πανάγος (όλα καλά και Παν-άγια).
♦ Να και μία επίκαιρη (όσον αφορά τον τίτλο) παράσταση στη ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ του Εθνικού Θεάτρου: «Γάλα»
♦ Chrissie Hyde is back!
♦ «Μυστικά, (αλήθειες) και ψέματα» στην συνέντευξη του Αντριου Μπάσεβιτς που δημοσιεύτηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/09/06.
♦ Επίκαιρη (και πολύτιμη) όσο ποτέ η μπροσουρίτσα της Α.Σ.Ε. Περιστερίου για τα νηπιαγωγεία.
Βασίλης
