Εφόσον κάποιος άνθρωπος/ παραμένει νεκρός/ κανένας να μη ζήσει./ Ακόμη και σιγά – σιγά/ ας αρχίσουμε να πεθαίνουμε/ μέχρι κάτι ν’ αλλάξει/ σ’ αυτή την αδικία.
Roberto Fernadez Retamar
Νέα «αντιτρομοκρατικά ευρήματα» (ή ποιος σκότωσε τον Τζέι Αρ;)
♦ Για ποιον είπαμε γινόταν η δίκη ΕΛΑ;
♦ Μετρήστε τα «θα»: «Ξεκινούν οι αναπλάσεις… Σ’ ένα μήνα η ανακατασκευή… Μέχρι το τέλος της τετραετίας θα έχουν αρχίσει τα έργα…. Το φθινόπωρο η δημοπράτηση… Εδώ και τώρα ξεκινούν… Εντός των ημερών μπαίνουν οι υπογραφές…» (από συνέντευξη του δημάρχου Θ. Τούντα στον «ΠΑΛΜΟ», Ιούνιος 2005)
♦ Απ’ το ίδιο φύλλο του ΠΑΛΜΟΥ μαθαίνουμε ότι η «Ντόρα στηρίζει τον τοπικό τύπο». Μπρρρ!
♦ Τώρα και γιατροί DELIVE-RY. Ετσι τουλάχιστον μας πληροφορεί διαφημιστικό φυλλάδιο. Χρειάζεσαι γιατρό με 200-250 ευρώ (κατ’ αρχήν), ξένοιασες … αν τάχεις).
♦ Ο παγοκόφτης φημείται ότι σκότωσε τον Τρότσκι. Ο κωλοκόφτης;
♦ Καλές κριτικές απέσπασαν οι «Βάκχες» (σκηνοθεσία Σ. Χατζάκη) εκτός από τον επιμένοντα Τιμογιαννάκη στον Ελεύθερο Τύπο.
♦ Διάβασα το απόσπασμα από το φυλλάδιο της «Ριζοσπαστικής Εναλλακτικής Κίνησης Γιατρών» (Χανιά) (Κόντρα, 9 Ιούλη 2005 – Βαθύ Κόκκινο) και αναφώνησα: Επιτέλους!!!
♦ Νάτοι και οι ταγματαλήτες στο Ιράκ.
♦ Απεργία 26/7/2005: κηρύσσει η ΓΣΕΕ, συμμετέχει η ΔΑΚΕ, συμμετέχει (διαφωνώντας) το ΠΑΜΕ.
♦ «Μάνος Παναγιωτόπουλος»: ωραία η ατάκα του Καλύβη.
♦ «Ενθυμείσθε, ότι πρέπει αδιακόπως να φαίνεσθε έμπροσθεν των αξιωματούχων Τούρκων ευπειθείς, ελεήμονες, γενναίοι και εύγλωττοι· ότι είναι οφέλιμον και μάλιστα άφευκτον να είσθε προβλετικοί και ταπεινοί προς τους ακολούθους των. Οταν εμβαίνητε εις το οίκημα μεγάλου τινός του βασιλείου, κάμετε μίαν προσκύνησιν και όταν φθάσετε εις το μέρος του οικήματος τούτου, μιαν δευτέραν περιγράφοντες ημικύκλιον δια να αφήσετε πάντοτε την θύραν ελεύθερον. Οταν πλησιάσετε την αυθεντία του, γονατίσετε έμπροσθέν του, λαμβάνοντες το κράσπεδον του φορέματός του, το οποίον θέλετε φέρει εις το μέτωπόν σας αμέσως αφού το φιλήσετε. Η γενναιότης κάποτε της αυθεντίας του θέλει προλάβειν την συγκατάβασιν ταύτην και τότε λάβετε τους κροσσούς του σοφά του, τους οποίους φιλήσετε πριν τους φέρετε εις το μέτωπόν σας. Σηκωθείτε έπειτα και απομακρυνθήτε από τον κύριον τούτον, χωρίς ποτέ να του στρέψετε την ράχην. Αν με σημείον τι σας προσκαλή να καθίσετε, σπεύσετε να καθήσετε γονατιστί εις μίαν άκραν της κάμαρας, προσέχοντας μη κανένας Τούρκος ευρίσκεται όπισθέν σας. Αν η εξοχότης του λάβη την αγαθότητα να σας ερωτήση πως έχει η υγεία σας αποκριθήτε: «Κύριε, φιλώ την κόνιν των ποδιών σας» (χακιπάς γιουζ σουρέρουρ)». (Δημ. Φωτιάδη: «Καραϊσκάκης»).
♦ Αφιερωμένο στον Γ.Β., τους προσκυνημένους και τους εκλογοβλαμμένους.
Βασίλης
