Υποπτος, κατά τους μπάτσους, ίσον νεκρός
Πολλή «σκουριά» στις Σκουριές
Στις Σκουριές, η τοπική εξουσία είπε το μέγα YES [to the master’s voice]
No time Toulouse
Φυσικά και ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ ο «Ελληνικός Χρυσός» και ο Σύριζα δήμου Αριστοτέλη από τη γη μας
Συνάντηση Σταθάκη-Μηλιού με επενδυτικούς οίκους και Τράπεζες (Λονδίνο): Both sides will work it out…
Για το καλό μας: κυβέρνηση στο Παρίσι, Σύριζα στη Βρετανία
Σε κατάσταση πολιορκίας, / ο χρόνος γίνεται ένας τόπος / που συρρικνώνεται κι όλο συρρικνώνεται. / Σε κατάσταση πολιορκίας, / ο χώρος γίνεται ένας χρόνος / αποκομμένος από το παρελθόν / και το μέλλον (Μαχμούντ Νταρουίς: Κατάσταση πολιορκίας)
> «… η σύλληψη του στρατηγού από τους κομμουνιστές αντάρτες όπου συνεχίζεται η ένοπλη σύγκρουση…» (Ριζοσπάστης, 25-11-2014). Ενοπλοι; Κομμουνιστές; Αντάρτες; Α-ΠΟ-ΚΛΕΙ-Ε-ΤΑΙ! Περί προβοκατόρων θα πρόκειται… [Χαρακτηριστικοί και οι εξής τίτλοι της ίδιας εφημερίδας: «Προχωράει η απελευθέρωση στρατηγού από τις FARC», 22-11-14, «Συμφωνία για παράδοση των αιχμάλωτων στρατιωτικών», 21-11-14). Λες και η ουσία του θέματος είναι ο στρατηγός και, βέβαια, η φυσιολογική κόπωση του αντάρτικου μετά από 50 χρόνια.
> «Ισραήλ – Οξύνεται το κλίμα βίας» (ίσες αποστάσεις). Από τον Ριζοσπάστη της 26-11-14.
> «Να σπάσουμε τα δεσμά της σύγχρονης σκλαβιάς» (αφίσα ΠΑΜΕ για απεργία 27-11-14). Οι πορδές συνεχίζονται…
> «Απεργία-απάντηση σε τρόικα-κυβέρνηση» (avgi.gr, 26-11-14). Η ΑΔΕΔΥ (κατά τον Γρ. Καλομοίρη, μέλος της Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ και του ΜΕ.ΤΑ) έκανε το καθήκον της (βλ. συνέντευξή του, avgi.gr, 26-11-2014, στον Α. Πετρόπουλο). «Να στείλουμε ηχηρό μήνυμα καταδίκης των μνημονιακών πολιτικών» – αυτών που ο Σύριζα «καταδικάζει» και υπόσχεται –εκεί που πρέπει… στους καπιταλιστές- να διαχειριστεί καλύτερα.
> «Νεκρώνει η χώρα την Πέμπτη από την γενική απεργία» (ΕφΣΥΝ, 26-11-14, efsyn.gr) (αλλά και 5 μονάδες μπροστά ο Σύριζα…).
> Στις 72 δόσεις ο Α. Ντινόπουλος (φτωχούλης…).
> «Ασπίδα προστασίας από τον καρκίνο το σεξ» – στην κυριολεξία, «γαμάτε, γιατί χανόμαστε»…
> «Εργατική Αλληλεγγύη» (τεύχος 1149): «Απεργιακή συνέχεια και κλιμάκωση μέχρι να τους ανατρέψουμε» – κλιμάκωση, όπως κλιμακτήριος; (Και βέβαια, «Διαγραφή του χρέους είναι το εργατικό “κλειδί”» – για την κινεζοποίηση δεν γνωρίζουν…).
> Ε, να μην την πει και ο πάπας την παπά(-ρα) του στο ευρωκοινοβούλιο;
> Εχει λυσσάξει ο Περισσός για να βγάλει «κόκκινο» δήμαρχο στην Καισαριανή. (Μέχρι και η Λιάνα τράβηξε για γνωστή καφετέρια της περιοχής – βλέπεις, εδώ είναι εκλογές, όχι απεργία…).
> Το ΕΡΑ χρησιμοποίησαν ΤΑ ΝΕΑ (tanea.gr, 26-11-14) για να εκδηλώσουν κι αυτά τη συμπάθειά τους στον δολοφόνο-μπάτσο Ντάρεν Γουίλοου, παρουσιάζοντας (και) τη δική του οπτική (…), με φωτογραφία, μάλιστα, για το τι έπαθε ο «κακομοίρης» ο μπάτσος που δολοφόνησε στην ψύχρα τον Μάικλ Μπράουν: αισθάνθηκε ανήμπορος, «σαν 5χρονο που αντιστέκεται στον Χαλκ Χόγκαν» – ΑΓΑΜΟΙ ΘΥΤΑΙ, both the paper and the cop!
> Κατηγορηματική η φυλλάδα του Συγκροτήματος (tovima.gr, 26-11-14): «Φέργκιουσον: Απέτυχαν κοινωνία-κράτος να διαχειριστούν τη δολοφονία» – όπερ εστί μεθερμηνευόμενον, γιατί δεν τους γαμήσατε –με μπάτσους και εθνοφυλακή- τα φώτα;
> Και ολίγος εθελοντισμός: «1 Επίτροπος, 3 Λοχαγοί, 3 Υπολοχαγοί, 3 Ανθυπολοχαγοί, 4 Ανθυπασπιστές. 30 Υπαξιωματικοί λόχων, 300 Μαχητές λόχων, 1 Ακροατής, 1 Γιατρός –Σύνολο 346 άνδρες, Μισθός (όλων) ετησίως 14.751 ρούβλια – Πρόκειται για το «Ελληνικό Τάγμα» στην Ρωσία (1797) κυβερνείο Ταυρίδας, το οποίο προήλθε από το «Ελληνικό Τάγμα Μπαλακλάβας» και τον «Ελληνικό Ουλαμό» της Οδησσού (Κ. Αυγητίδης: «Εθελοντικά στρατιωτικά τμήματα από Ελληνες της Ρωσίας κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας πριν και μετά το 1821»). Εθελοντές στην εκπαίδευση δεν ψάχνει η κυβέρνηση;
> Μπορεί «να ανοίγουν οι πόρτες για την είσοδο ιδιωτών στον έλεγχο κομίστρου στις αστικές συγκοινωνίες, πλην των Αθηνών, προς το παρόν, αλλά και στην έκδοση και διάθεση εισιτηρίων» (kathimerini.gr, 26-11-14), και αυτή να είναι η σφοδρή επιθυμία της αλαφουζοφυλλάδας, όμως για τους (υπολοιπόμενους) εργαζόμενους και άνεργους η κατάσταση της μετακίνησης (τρις)χειροτερεύει.
> Προκλητικότατος ο Τ. Θεοδωρόπουλος (μέσα στην θαλπωρή της αγκαλιάς της his master’s voice – kathimerini.gr, 26-11-14) στο άρθρο του «Ενα σακί σκουπίδια και κάτι χαστούκια» μιλάει για τα «κοινωνικά ενεργούμενα της οιονεί εξέγερσης» και φυσικά για την αποκατάσταση της τάξης, «έστω βίαιη όπως είναι απαραίτητο πολλές φορές». Τώρα, εάν αυτό θυμίζει (λίγες μέρες μετά την 17-11-14) ΑΠΟΛΥΤΩΣ τον πρύτανη των τανκς ΣΔΡΑΚΑ και τον φασίστα ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, ε, αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο…
> Καλά, δεν τον «έπαιξε» τον Σύριζα ο Γιεργκ Σπόνερ, αλλά εκείνη η μαλακία του για το ότι το οικονομικό πρόγραμμα που παρουσίασε το δίδυμο Σταθάκη-Μηλιού είναι «χειρότερο κι από εκείνο των κομμουνιστών» τι το ‘θελε;
> Να, και το ΠΡΙΝ: «Η απεργία πλήγμα σε τρόικα-κυβέρνηση» και «έναυσμα για εργατική αντεπίθεση» -Πριτς! λοιπόν.
> «Αν όντως γίνουν εκλογές, δεν υπάρχει περίπτωση να μη βγει πρώτο κόμμα ο Σύριζα. Δεν υπάρχει πλέον δημοσκόπηση που να μην δίνει τον Σύριζα τουλάχιστον πέντε εκατοστιαίες μονάδες μπροστά». Λόγια ενθουσιώδη, μπροστά στη λάμψη μιας ενδεχόμενης συριζοκυβέρνησης. Συριζαίος; Ε, ΣΧΕΔΟΝ… (Γ. Δελαστίκ, prin.gr, 18-11-14).
> «Νέο Στάλινγκραντ – Γνήσια αντιφασιστική λαϊκή εξέγερση». Εννοείται, στο prin.gr, 27-10-14. Τρικυμία εν κρανίω…
> Στη γωνιά / τρέμολο από την παγωνιά / ύπνος στις εννιά.
> Το γράψιμο είναι ένα μικρούλι μυρμήγκι / που δαγκώνει τον αφανισμό. / Το γράψιμο είναι ένα αναίμακτο τραύμα (Μ. Νταρουίς).
> 1) Οι απώλειές μας: / Δύο με οχτώ μάρτυρες τη μέρα / Δέκα τραυματίες / Είκοσι σπίτια / Πενήντα ελιόδεντρα / Κι ας μην ξεχνάμε τη δομική ανισορροπία / που θα χτυπήσει το ποίημα, / το θεατρικό έργο / και τον μισοτελειωμένο πίνακα.
2) Αποθηκεύουμε τις λύπες μας μες στις υδρίες, / Να μην τις δούνε οι στρατιώτες και γιορτάσουν / την πολιορκία… / Τις αποθηκεύουμε για άλλες εποχές, / για μιαν ανάμνηση / για μια έκπληξη στο δρόμο. / Οταν η ζωή γίνει φυσιολογική / θα λυπηθούμε σαν τους άλλους, για λόγους / προσωπικούς / που ‘ναι κρυμμένοι πίσω από μεγάλα σλόγκαν / αφού παραμελήσουμε τις μικρές πληγές μας / που αιμορραγούσαν. / Αύριο, που ο τόπος θα θεραπευτεί, / θα νιώσουμε τα παράπλευρα συμπτώματα. (Μαχμούντ Νταρουίς: «Κατάσταση πολιορκίας» – γράφτηκε το 2002).
