Das Lumpenlied: Το τραγούδι των λούμπεν (κουρελιών) – Στίχοι: Εριχ Muhsam
Μία από προϋπολογισμό και ακόμη μία από Χρωστούγεννα… (α, και ολίγη από εκλογές: θα φας καλά!)
Ποιο «ωραίο ψητό της Κυριακής» τραγουδούσε η Πρωτοψάλτη; Εδώ –βλέπε συναυλία στο Ισραήλ- είναι «βουρ! στον πατσά!»
Ορθιοι εδώ. Καθιστοί εδώ. Πάντα εδώ./ Αιώνιοι εδώ. Μ’ έναν μονάχα σκοπό, μόνο έναν:/ Να υπάρχουμε./ μετά απ’ αυτό, διαφέρουμε σε όλα:/ Στο σχέδιο της εθνικής σημαίας/ (καλά θα έκανες, ζωντανέ λαέ μου, να διάλεγες/ το έμβλημα ενός απλού γαϊδάρου),/ Και στα λόγια ενός ύμνου καινούριου/ (καλά θα έκανες να διάλεγες ένα τραγούδι/ για τον γάμο των περιστεριών), Και στα καθήκοντα των γυναικών/ (καλά θα έκανες να έβαζες μια γυναίκα/ επικεφαλής στις υπηρεσίες ασφαλείας)/ Και στα ποσοστά, το δημόσιο, το ιδιωτικό,/ Σε όλα. Εχουμε μόνο ένα σκοπό: Να υπάρχουμε./ Μετά απ’ αυτό, ο καθένας θα έχει πλήρη/ ελευθερία για να επιλέξει. (Μαχμούντ Νταρουίς: «Κατάσταση πολιορκίας»)
Καταστολή: Putting out fire with gasoline…
Με το να πιστεύει κανείς στην πρόοδο δε σημαίνει ότι η πρόοδος πραγματοποιήθηκε ήδη – Φραντς Κάφκα
♦ Κι ενώ οι G-20 ήταν ξάγρυπνοι, ξάφνου, ο Πούτιν τους την φέρνει πουτίνικα και την πέφτει για ύπνο (πλάκα με κάνεις;).
♦ Λάβρος κατά της σοσιαλδημοκρατίας ο Τσίπρας – με την οποία ταυτίζεται χωρίς επιτυχία…
♦ «Χριστούγεννα με την εφορία» ανήγγειλαν τα ΝΕΑ (tanea.gr, 15-11-14). Ως κάτι το επίφοβον, το πρωτότυπον, το καταπληκτικόν; Για να μας θυμίσουν την «ευημερία» που απολαμβάναμε στον καταπληκτικό παράδεισό τους;
♦ Κατά τον Ριζοσπάστη (16-11-2014) τα «Αντιλαϊκά “προαπαιτούμενα” (είναι) χωρίς τέλος». Και: «Απάντηση η απεργία». Τώρα, αν πούμε ότι η προσπάθεια διάλυσης μιας χιονοστιβάδας με… πορδές ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας, ελπίζουμε να μην παρεξηγηθούμε… (Μάλιστα στη σελίδα 13, μιλάει για «κρίσιμη ταξική αναμέτρηση»…).
♦ Μιας και ο αντιπρόσωπος του Περισσού Γ. Μαρίνος (16η Διεθνής συνάντηση «Κομμουνιστικών» και «Εργατικών» Κομμάτων – Γκουαγιακίλ, Εκουαδόρ) μίλησε για «μέτωπο στον οπορτουνισμό», πώς και παρακάθισε στο προεδρείο με κόμματα όπως αυτό του Βιετνάμ (κι εκεί υπάρχει ΑΚΟΜΑ σοσιαλισμός;), της Κούβας (…) και το… κατάφωρα οπορτουνιστικό κόμμα της Πορτογαλίας (το οποίο ανήκει στην ομάδα «Ευρωπαϊκής Ενωμένης Αριστεράς»);
♦ Είδηση! Μόνο έντεκα μέρες θα διαρκέσουν οι εκλογές στους οικοδόμους Αθήνας…
♦ Ελεύθερη οικονομία, αλλέλεγγυα (ολίγον έγκυα…) οικονομία, συνεργατική οικονομία και άλλα παμπάλαια φρούτα ευδοκιμούν σ’ ένα και μοναδικό χωράφι: τον καπιταλισμό.
♦ Τσίπρας+Po(r)demos.
♦ Και η Ρασέλ Long στο Σύριζα;
♦ Μπράβο, ρε «Εθνος»: «Λαός και Κολωνάκι πιστώνουν όσο-όσο τα ακίνητα» (16-11-2014). Αρα όλοι το ίδιο είμαστε…
♦ Λέει το «Πρώτο Θέμα»: «Από Λάτση μέχρι Νιάρχο βλέπουν Αλέξη» (16-11-2014). Στη μάνα του τόπε ο Αλέξης;
♦ Οταν η Rachel Long δήλωσε στο «Κόκκινο» (avgi.gr, 16-11-2014) ότι «θα βόλευε την κυβέρνηση μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», εννοεί, άραγε, πως η ίδια δεν θα… συνέβαλε σε μια τέτοια «εθνική προσπάθεια»;
♦ Χρέος εδώ, χρέος εκεί, χρέος και πάρα πέρα, βαθιά στο χρέος αποβραδίς, χρέος την άλλη μέρα, ως θύματα, ως ψώνια, ως σύμβολα αιώνια, έως πότε, όμως, έως; Θα τρώμε το αδιάπτωτο το πέος;
♦ Στα δυο! Οχι στα τέσσερα!
♦ Θα μας λωλάνουν οι Συριζαίοι με τις δημοσιεύσεις τους (avgi.gr, 9-11-2014, ένθετα, Le Monde Diplomatique): το άρθρο τιτλοφορείται «Επανάσταση πέρα από την επανάσταση» (τώρα γιατί μας θυμίζει τη γνωστή -παράφραση- του Κύρκου «η αλλαγή, της αλλαγής – της αλλαγής, σ. Αντρέα;») των προφεσόρων Ερβέ ντο Αλτο και Φρανκ Πουπό και αναφέρεται στη διακυβέρνηση («εξουσία») Μοράλες. Ομως, εμπεριέχεται και το εξής αμίμητο: «Αν και στον κόσμο της διεθνιστικής Αριστεράς θεωρείται σωστό να θέλεις να “αλλάξεις τον κόσμο χωρίς να πάρεις την εξουσία”»… Δηλαδή όντας στην κυβέρνηση ο Μοράλες είναι ο λαός στην εξουσία; (πιο… Αντρέας δε γίνεται!).
♦ Ε, να μην «παίξει» και λίγο απερχόμενο Παπούλια η ΕΦΣΥΝ (efsyn.gr, 16-11-2014); «Η κοινωνική απελευθέρωση κατακτιέται με αγώνες», εδήλωσεν τούτος ο ανήρ. Ναι, αλλά τα στερνά τιμούν τα πρώτα, θείο!
♦ Οταν πρόκειται για την «Πανσπουδαστική Νο 8» το Μ.Α.Σ. … μασάει τα λόγια του.
♦ «Τιμούμε τη νέα γενιά της πατρίδας μας» – Β. Μεϊμαράκης. Μάλιστα… Αλλά Πέμπτη και Παρασκευή ΔΕΝ την τιμήσατε, τη… γ…μήσατε στο ξύλο και στα χημικά…
♦ Δηλώσεις έκανε και ο Παπαμιμίκος (η παπα-μαίρη έκανε;).
♦ Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δήλωσε: «Επιμένουμε στο δρόμο του Πολυτεχνείου» – και η ματιά στο Σύριζα, έτσι;
♦ Σε γνωρίζω από τη λάμψη, στα στραβά του ματατζή, σε γνωρίζω από τη φτώχεια που με βια μετράει τη γη. Στ’ ανηφόρι -εκεί σε θέλω- σα γομάρι να τραβάς, το φορτίο της σαπίλας και να σκίζετ’ ο ντουνιάς.
♦ Οταν ο Σύριζα εκτός από το London City θα επισκεφτεί και το City του Λονδίνου: για το καλό του λαού… βεβαίως, βεβαίως.
♦ «Προβάδισμα» του Σύριζα. Καλά, η αυτοδυναμία τι έγινε; (κάθε εκλογολάγνος και ο πόνος του).
♦ Ο Ταφραγκεφέρης ή Οφσοροχέρης.
♦ «Η Κίνα χαράζει νέους “δρόμους του μεταξιού”» (tovima.gr, 16-11-2014). Μόνο οι «σύντροφοί της» στο solidnet δεν το βλέπουν.
♦ Αν «τα οστά δεν πρόκειται να μας πουν ποιος είναι ο νεκρός» (της Αμφίβολης Αμφίπολης) (tovima.gr, 16-11-2014) τι μας τα πρήζουν τόσο καιρό;
♦ Μία όφσορ στο ένα, μία στο άλλο χέρι Χέρι-χέρι (το μακρύ χέρι) του Καρατζαφέρη.
♦ Ο Λαλάει κλάμα.
♦ Az ajto – Szabo Istvam, 2012.
♦ Να προσθέσουμε και μερικά γλωσσολογικά στοιχεία για την αρχαιότητα: εκκοπρωτικός, εκτομίας, ένορχος, δυσέραστος, δυσπάρθενος, θηλυδρίας, θυάω, θύλακος, ιπποκλείδης και άλλα πολλά. Κληρονομιά είναι ΚΑΙ αυτή.
♦ Επίσης: καυλοπώλης (στον Κριτία και τον Πολύβιο), είναι ο μανάβης (biblissima.fr/eulexis/)
Βασίλης
