Και συ, Νόμε των άνομων ασπίδα/ σαν τη μαϊμού από κλώνο σ’ άλλον πήδα/ κι απ’ την κορφή με την ουρά κρεμάσου/ να μη γλέπει ο Λαός τα πισινά σου (Κ. Βάρναλης)
Οι στίχοι αυτοί μπορεί και να ‘ναι οι τελευταίοι/ οι τελευταίοι στους τελευταίους που θα γραφτούν/ γιατί οι μελλούμενοι ποιητές δε ζούνε πια/ αυτοί που θα μιλούσανε πεθαίνουν όλοι νέοι./ Τα θλιβερά τραγούδια τους γενήκανε πουλιά/ σε κάποιον άλλον ουρανό που λάμπει ξένος ήλιος/ γενήκαν άγριοι ποταμοί και τρέχουνε στη θάλασσα/ και τα νερά τους δε μπορείς να ξεχωρίσεις./ Στα θλιβερά τραγούδια τους φύτρωσε ένας λωτός/ να γεννηθούμε στο χυμό τους εμείς πιο νέοι (Μανώλης Αναγνωστάκης: «Επίλογος»)
Ρε, καλά την ονομάσαμε το καλοκαίρι Γαϊ-Δούρου!
Κένταυροι: μεραρχία του Μουσολίνι, Κένταυροι: της Ν.Δ.
28-10-2014: Στο αναμεταξύ η κινεζοποίηση συνεχίζεται
Γιάννα-Σύριζα: Ερωτας στα χρόνια της χολέρας
Σιγά-σιγά, αμφίβολη Αμφίπολη
«Αν η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να πορευτεί στο δρόμο της Ευρώπης, όποιο κόμμα έρθει στην εξουσία θα υποβάλλει τα σέβη του στις Βρυξέλλες και θα συμπορευτεί με τους συνεταίρους […] Και επειδή αόρατες δυνάμεις μπορούν ακόμη να επιβάλουν το σενάριο του Μεγάλου Συνασπισμού συνιστάται το… κρείττον σιγάν» (ή γαργάρα) (Στ. Ψυχάρης, tovima.gr, 26-10-14)
♦ Η «συνταρακτική» είδηση από την ΕΛΣΤΑΤ: «Εισοδήματα 12,6 δισ. ευρώ έχασαν τα ελληνικά νοικοκυριά την τελευταία πενταετία» (tanea.gr, 27-10-2014). Και πάνε πια και πέταξαν, στα καθαρά ουράνια;
♦ Λάβρος «υπέρ των εργαζομένων» ο παραγωγός Μ. Προβατάς στο ΒΗΜΑ εφ εμ, Δευτέρα βράδυ στις 23.00. Στο ΒΗΜΑ εφ εμ, ε; Τη ναυ-αρχίδα των εργατικών συμφερόντων.
♦ Για δες: Νομπελίστες της «ειρήνης» ζητούν από τον… Ομπάμα(!) έρευνα για τα βασανιστήρια (μπας και το χρήμα στις τσέπες τους βαραίνει και τα… βλέφαρα; Επηρεάζει την ακοή και την ικανότητα της κρίσης τους;).
♦ Το εκατομμύριο έγινε 900.000 ευρώ: κάθε μέρα το ποσό για τους πλημμυροπαθείς πέφτει.
♦ Δηλαδή, σύμφωνα με τον Γλέζο, ο Σύριζα θα χρησιμοποιήσει το «μπόνους» καταπώς χρησιμοποίησε το νόμο Αλογοσκούφη ο Αλ. Μητρόπουλος;
♦ «Η διαφθορά άγγιξε και το ΑΚΕΛ» – γ. γραμματέας του ΑΚΕΛ. Στην αστική πολιτική οι όροι είναι παραπλανητικοί, όπως «αγγίζω»=μέχρι τα μπούνια χωμένος. Αλήθεια, ο Ριζοσπάστης θα αναφερθεί στο ζήτημα ή θα το κάνει… γαργαρέτα; Βλέπεις είναι και το βρώμικο ’89 που βαραίνει…
♦ Οι τράπεζες «πέρασαν» τα stress tests, αφού –for their eyes only– οι πρόσφατες κυβερνήσεις τις τάισαν ζεστό χρήμα ενώ οι εργαζόμενοι ζουν, σταθερά, διαρκή χειμώνα.
♦ Ωστε υποχρεωτική η ψηφοφορία στη Βραζιλία (ΕΦΣΥΝ, 27-10-14, «Ξανά πρόεδρος η Ντίλμα» και σχετικά αποστασιοποιημένη η εφημερίδα από την «προστάτιδα των φτωχών»).
♦ Με βάση την ΕΦΣΥΝ (27-10-14), οι «ριζοσπαστικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις» του «προέδρου των φτωχών» Χοσέ Μουχίκα ήταν «η νομιμοποίηση των αμβλώσεων, οι γάμοι των ομοφύλων και φυσικά η παραγωγή και η πώληση μαριχουάνας». Το μαχαίρι στο κόκαλο, δηλαδή…
♦ Για σιγά, ρε μάγκες: 47% αποχή στις εκλογές της Ουκρανίας; Ο ένας στους δύο (περίπου)… ψηφίζει;
♦ Μάλλον θα λέγαμε «ταμάμ» όσον αφορά τη συνέντευξη του παλαιστίνιου σκηνοθέτη Ελία Σουλεϊμάν στην ΕΦΣΥΝ (Ν. Ράλλη – ένθετο ΑRT).
♦ «Επίτευξη ομαλότητας» ο πόθος του Σύριζα (Γ. Σταθάκης, ΕφΣυν, 25/26-10-2014). Με αυτοδυναμία. Ομαλότητα=υπόσχεση προς οικονομική «ολιγαρχία».
♦ Δηλαδή, τι ήθελε ο Ντινόπουλος όταν πήγε στο Περιστέρι, να τον υποδεχτούν μετά βαΐων και κλάδων; Α, γαμπιμπ…
♦ «…Την Ελλάδα την στραγγάλισαν οι κύριοι σύμμαχοι διπλωμάτες προκαλώντας στην αρχή το βενιζελικό κίνημα – ο Βενιζέλος είναι πρώην υπουργός του Κωνσταντίνου που πέρασε στην υπηρεσία του αγγλικού κεφαλαίου – αποσπώντας ένα μέρος του στρατού, αρπάζοντας με τη βία ένα μέρος του ελληνικού εδάφους και τέλος εξαναγκάζοντας με την "πίεση" το "νόμιμο" μονάρχη να παραιτηθεί, δηλαδή επιβάλλοντας μια επανάσταση από τα πάνω… Ασκήθηκε πίεση με την πείνα. Την Ελλάδα την απόκλεισαν τα καράβια των Αγγλογάλλων και των Ρώσων ιμπεριαλιστών. Την Ελλάδα την άφησαν χωρίς ψωμί…» (Β.Ι. Λένιν, Πράβντα, 16/6/1917).
♦ Στα τόσα χρόνια/ που περάσαμε μαζί,/ δουλεύοντας, πλάι πλάι,/ μοιάζει κουτό ν’ αναζητού-με/ στιγμές γαλήνιας ζεστασιάς./ Ξένοι από την αρχή,/ ξένοι θα μένουμε για πάντα./ Τα πρόσωπά μας χαρακώσαν/ σε ρυτίδες της πίκρας,/ των πληγών που αιμορραγούν,/ κρυμμένες προστατευτικά/ πίσω απ’ τη μάσκα/ του καθωσπρεπισμού./ Πόσο κοντά βρισκόμαστε/ και πόσο ξένοι! (Harin Kumari Majithia: «Τόσο ξένοι γιατί;»).
♦ «Αυτό που κυρίαρχα χαρακτηρίζει το νέο ουκρανικό κοινοβούλιο δεν είναι ο "φιλοευρωπαϊκός" χαρακτήρας του αλλά ο ακροδεξιός και ακραία νεοφιλελεύθερος, φιλοπόλεμος χαρακτήρας του». Οταν η έννοια ιμπεριαλισμός λείπει από τους γράφοντες, τότε καταφεύγουμε σε εφευρέσεις του στιλ «κυρίαρχα ακροδεξιός χαρακτήρας», λες και αυτό αποκλείει τον «φιλοευρωπαϊσμό», ο οποίος στην περίπτωση της Ουκρανίας είναι πασιφανής. Ομως, ντε και καλά, να βγει «αντιφασιστικός» ο «αγώνας» στην Ουκρανία. (Α, ρε έρ’με, Γκ. Ντιμιτρόφ…).
♦ Λόγω αναφοράς στο Ντονμπάς, θυμηθήκαμε τον Σ. Αϊζενστάιν και την ταινία του «Εντουσιάζμ – σιμφούνιγια Ντονμπάσα», σε μουσική Τιμοφέγιεφ (περί σοσιαλισμού ο λόγος…).
♦ Σοφόν το σαφές.
♦ Ζοζέ Καρντόζο Πιρές: «Ο αγκυροβολημένος άγγελος».
♦ «Η Τουρκία είναι επικίνδυνη…» Αμπντουλάχ Οτζαλάν (περιοδικό «ΑΝΤΙ», συνέντευξη, 22/2/1991).
♦ « – Το ΡΚΚ πρέπει να σταματήσει τις επιθέσεις του εναντίον άλλων Κούρδων επαναστατών. – Να αποσύρει τις δυνάμεις του από τις περιοχές του Β. Κουρδιστάν γιατί με την παρέμβαση του τουρκικού στρατού δημιουργείται μια νεκρή ζώνη στην περιοχή του φράγματος ΓΚΑΠ και απομονώνονται έτσι οι Κούρδοι του Ιράν από εκείνους της Τουρκίας. – Να διακόψει το ΡΚΚ τις σχέσεις του με τη Συρία και το Ιράν» (απόσπασμα από προκήρυξη του «Απελευθερωτικού Κόμματος Κουρδιστάν» – Ριζγκαρί, 1991).
♦ Ε, όχι και «μακάριοι οι πτωχοί»! Αυτοί που τρώνε στη μάπα (και πληρώνουν ΚΑΙ με τη ζωή τους) είτε τη χολέρα, είτε τον ιό Εμπολα, είτε τις πλημμύρες στη Δυτική Αθήνα (την κωλοτρυπίδα της ευρύτερης Αττικής).
♦ Ναι, ρε Μπαρουφάκη, εκεί εσύ, για την «πληττόμενη αξιοπιστία της ΕΚΤ» (Η ΑΥΓΗ, 28-10-14). Αμάν με το γλείψιμο των θεσμών, δηλαδή.
♦ Να, και (σ)το Φανάρι ο Σύριζας. Αμέ! Να μην έχει την ευλογία όσο περισσότερων θεσμικών εκκλησιαστικών φορέων γίνεται; (πατρίς-θρησκεία είν’ αυτή…).
♦ Να και το περίφημο «είσαι ο πρωθυπουργός» που ακούγαμε παλιότερα στις προεκλογικές συγκεντρώσεις: FAZ: «Το Βερολίνο ετοιμάζεται για πρωθυπουργό Τσίπρα». Αρα, ο Τσίπρας (και το σύνολο του Σύριζα) έχουν δώσει τα «διαπιστευτήριά» τους στο γερμανικό ιμπεριαλισμό.
♦ «Η καταστροφή στις Σκουριές θα σταματήσει από την κυβέρνηση της αριστεράς» – Τμήμα Οικολογίας του Σύριζα. Κοιμηθείτε ήσυχοι εσείς εκεί πάνω που ματώσατε τόσο καιρό, είναι το μήνυμα. Κάντε καμιά συναυλία (το πολύ) και αράξτε. (Τμήμα η-κωλο-γίας του Σύριζα).
♦ Αφού το είπε ο Παππούλη-ας, «θα ξεπεράσουμε την κρίση», ησυχάσαμε. Πήγε καλά (χωρίς επεισόδια…) και η παρέλαση. Τι άλλο να ζητήσουμε πια ως άνθρωποι;
♦ Τόσο λαϊκές δημοκρατίες στην Ουκρανία όσο Λ. Δημοκρατία υπήρξε το Αφγανιστάν.
♦ Θωράτε τα πετούμενα/ και να ‘ναι τα μελλούμενα./ Τσίμπλα στα μάτια/ μάτια και νους κομμάτια./ Και δε θα είναι είδηση,/ τάξη δίχως συνείδηση.
♦ Γιόσκα Φίσερ (ανεκδοτολογικό): «Ενας Τσίπρας ως πρωθυπουργός θα έστρεφε και άλλες χώρες προς τα αριστερά». Οσο αριστερός υπήρξε και ο ίδιος ο Φίσερ…
♦ Ε, όχι και «ξαφνικός έρωτας της πλουτοκρατίας με τον κ. Τσίπρα» (tovima.gr, 26-10-14). Αφού ο Σύριζα έχει καταθέσει τις «εποικοδομητικές προτάσεις» του…
Βασίλης
