Τα-μαιευτήριο καπιταλιστικής διαφθοράς
Χοιροποίητα ΜΑΤ (Επανωμή, Αθήνα, Τέμπη)
Δήμαρχος μπόχας (ή κάπως έτσι…)
«Αμφιλεγόμενος στρατιώτης» (ΕφΣΥΝ, 13-1-14) ο χασάπης Σαρόν
Οι αστοί λιποκτονούν, με αποτέλεσμα οι εργάτες να λιμοκτονούν
ΑΝ.ΕΛ: Αναδιασπώμενοι Ελληνες
Καπιταλιστικές κρίσεις: συμβαίνουν ανά τακ-τακ χρονικά διαστήματα
Ο (χρυσαυγίτης) Λαγός κάνει την πάπια
«Η δημοκρατία δεν τρομοκρατείται», Γ. Μιχελάκης (προσπαθεί να) τρομοκρατεί
♦ Ηρακλής Πουμαρό.
♦ Ακτίβια υπάρχει, ακτιβισμός… υπάρχει, εργατικό ακτίβιτι δεν υπάρχει.
♦ Φρ. Ολάντ: Γκομινίκ Στρος (το) Καν’ ο νεότερος.
♦ Την έτρωγε ο κώλος της τη Μέρκελ να πάει για σκι, πήγε, και τον έσπασε (από δώθε, εμείς, σταθερά ξεσκί).
♦ Ολοι οι επαγγελματίες έχουν ανάγκη από λύσεις (απολύσεις).
♦ Ρώμος Φιλύρος ο νεκρορομαντικός.
♦ Πυροσβεστήρες, φωστήρες, σχολιαστήρες.
♦ Πάντως ο Τατσόπουλος νοιάζεται πρώτα για την έδρα του (έδρα=κώλος).
♦ Παρτακάτω/παρταπάνω (Thomas Drunk).
♦ Τρελό τρολάρισμα τραπεζικού τρεχούμενου (παρήχηση).
♦ Πολύ ένοπλο (φωτογραφίες) στο Ριζοσπάστη (12-1-14), «Τα ΚΚ Ιταλίας και Γαλλίας στις "Εθνικές Κυβερνήσεις" (1944-1947)», και κριτική: «…Ωστόσο το ΙΚΚ δεν αναπροσανατόλισε την στρατηγική του, αλλά επέμεινε στην ειρηνική-κοινοβουλευτική κατάκτηση του σοσιαλισμού». Γεγονός. Αλλά, βέβαια, τι περισσότερο κάνει εδώ και δεκαετίες ο Περισσός; (κι ας ανέφερε στη «12η ολομέλεια» του 1968 περί ένοπλου κατά της χούντας…) (βλ. «Απόφαση της 12ης ολομέλειας της Κ.Ε του ΚΚΕ» στο βιβλίο με τα υλικά της, έκδοση Σύγχρονη Εποχή 2011, σημείο 6, σ. 1056).
♦ «Φαντασία, δημιουργία, τέχνη». Τα ελλείποντα της «ευρωπαϊκής πολιτικής» για να «ήταν τα πράγματα διαφορετικά». Ητοι, «ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο θα ήταν με τον Τσίπρα για να αλλάξουμε την Ευρώπη». Αντρέα Καμιλέρι, συγγραφέας (Αναμετάδοση: Η ΑΥΓΗ, 12-1-14). Οταν χάνεται η αίσθηση του γέλιου και αναλαμβάνει η υπευθυνότητα του γελοίου…
♦ Τσίπρας ο… avenger: «Ιταλία: Η υποψηφιότητα Τσίπρα φοβίζει τους αφεντάδες» (Αργ. Παναγόπουλος, ΑΥΓΗ, 12-1-14). Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες κι ένας παραμυθάς.
♦ Μερεμετίζει τον βουλευτή Διαμαντόπουλο ο Θανάσης Καρτερός (ΑΥΓΗ, 12-1-14) καρτερώντας την «ψήφο του λαού»: «Σταυρώνετε σωστά, ίνα μη σταυρωθείτε μετά». [Συμπτωματικά (;) η στήλη του ονομάζεται «Σήμερα είναι Κυριακή», παραπέμποντας σε παλαιότερη τηλεοπτική χριστιανορθόδοξη εκπομπή με το ίδιο όνομα (για τα κουκιά τα κάνεις όλα, της εξουσίας τη γλύκα μη χάσεις. Θανάσης)].
♦ Οταν, προ αμνημονεύτων ετών, ο Σαββόπουλος είχε πει στο Σπόρτινγκ «πίσω, μάζα», έδειξε ότι ποτέ δεν είπε «πίσω, μάσα»…
♦ Τέρενς Κουίζ: θα μείνει, θα φύγει;
♦ Αγγλόφωνο χιούμορ: – What did God say when he saw his house burning?/smoke! (Lame, innit?).
♦ «Εγκληματική οργάνωση μέσα στο ναζιστικό κόμμα». Γ. Δρόσος, πανεπιστημιακός καθηγητής, MEGA Ανατροπή, 13-1-14. Η «καλή και η κακή» Χρυσή Αυγή;
♦ Από ΑΝΕΛ προς ΝΔ; Terence Quit (ή καλύτερα από ΝΔ προς Terence).
♦ Διαβάζοντας τον Ριζοσπάστη (Κυριακή, 12-1-14) μας έκανε εντύπωση η απουσία… δημοσιογράφων (π.χ. μία συντάκτις υπογράφει τρία άρθρα…). Και, βέβαια, την ύλη συμπληρώνουν οι «ευγενικές χορηγίες» ΟΠΑΠ και ΕΥΔΑΠ – σύνολο «μη ύλης» = επτά σελίδες σε σύνολο σαράντα…
♦ «Και το περασμένο Σάββατο, όταν τα μαγαζιά της Αθήνας άνοιξαν μέχρι τις ένδεκα το βράδυ, δεν καταστράφηκε ο κόσμος. Αντιθέτως, οι πολίτες και οι καταστηματάρχες το χάρηκαν. Οι πρώτοι, βγήκαν, σεργιάνισαν, ήπιαν καφέ, ψώνισαν» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 4/5-1-14, Π. Μανδραβέλης). Μια βδομάδα πριν (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 29-12-13, Οικονομία): «Οι εισπράξεις των εορτών υπολογίζονται στα 6,8 δισ. ευρώ όταν το 2008 ήταν 22 δισ. ευρώ. – Το στίγμα της χρονιάς που τελειώνει σε δύο ημέρες δίνει ο χαμηλός τζίρος που πραγματοποιούν κατά την εορταστική περίοδο τα εμπορικά καταστήματα, καθώς το αυξημένο ωράριο λειτουργίας, οι προσφορές, αλλά και η καλοκαιρία που επικράτησε τις δύο προηγούμενες Κυριακές, 15 και 22 Δεκεμβρίου, δεν στάθηκαν ικανές συνθήκες για την αντιστροφή του κλίματος. Η πλήρης κατάργηση του δώρου των Χριστουγέννων…» Δύο τινά: ο ένας Π.(άσχων) Μανδραβέλης, τον οποίο γελοιοποιεί η ίδια (του) η εφημερίδα και η «σοβαρή» εφημερίδα που αυτοξεφτιλίζεται… Στο ίδιο φύλλο της Καθημερινής (4-5/1/14, Οικονομία): «Κάτω από το όριο της φτώχειας το εισόδημα για το 44% του πληθυσμού»…
♦ Επί παντός επιστητού ο Μιχάλης Μαρμαρινός (ΕφΣΥΝ, 11-12/1/14) και, θα λέγαμε, τι λέει ο («υπεύθυνος») στόμας του…
♦ Συνέντευξη με τον υποψήφιο δήμαρχο Αγ. Αναργύρων – Καματερού στην ΕΠΟΧΗ (12-1-14). Ούτε ΜΙΣΗ κουβέντα για τις πρόσφατες απολύσεις στον δήμο αυτό…
♦ Μας μπέρδεψε η εφημερίδα ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ (Γενάρης 2014) σχετικά με την απεργία στο εργοστάσιο «Καλλιμάνης» στο Αίγιο: μας πληροφορεί ότι «οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν απεργία στις 18 Δεκέμβρη ζητώντας τα δεδουλευμένα δύο μηνών και αρνούμενοι να υπογράψουν τις νέες μειώσεις μισθών κατά 7% που απαίτησε η εργοδοσία». Και: «Η έγγραφη δέσμευση της εταιρείας πως δεν θα προχωρήσει σε απολύσεις μέσα στο 2014, που το σωματείο είχε βάλει ως προϋπόθεση για τη λήξη της απεργίας, έδωσε τέλος στον αγώνα με μια μεγάλη νίκη για τους εργαζομένους». Εδώ υπάρχει ερώτημα: πού πήγαν το ζήτημα των δεδουλευμένων δύο μηνών και η μείωση μισθών κατά 7%; (Να το κάνουμε πιο καθαρό: αναφερόμαστε στο τι μας μεταφέρει η εφημερίδα και όχι στους ίδιους τους εργάτες και το σωματείο τους).
♦ Υμνος στο Θόδωρο Καλλίνο (Αμάρμπεη) του Μανώλη Γλέζου (Η ΑΥΓΗ, 15-1-14). Αν δεν κάνουμε λάθος, με το ΠΑΣΟΚ είχε συνταχθεί ΚΑΙ ο μπάρμπα-Θόδωρος…
♦ Στην αύξηση κατά 4% της τεκμαρτής διαφημιστικής δαπάνης (για το 2013) πρωταγωνιστούν: το LIDL (φάε άλογο) με 17,4 εκ. ευρώ, μετά το Jumbo (αλογάκι+μισθοί πείνας) με 13 εκ. ευρώ, ο Βερόπουλος (που είναι κεφάτος, γιατ’ είναι ο Βερόπουλος) με 12,4 κλπ. Φτώχεια, και των γονέων.
♦ Ο τύπος είναι καραεθνικισταράς (το όνομά του Χ. Γιαλουρίδης – Δίκτυο 21), και τον χώσανε πρόεδρο του ΕΙΠ(Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού), το οποίο (όμορφος κόσμος) χρωστάει μισθούς εργαζομένων. Ομοιος ομοίω αεί πελάζει (ή κι η κοπριά στα λάχανα).
♦ Πόσους δικούς του θα χώσει ο Σύριζα στη ΝΕΡΙΤ; (βλ. ΑΥΓΗ, 15-1-14). «Βρέχει… θέσεις εργασίας στη δημόσια τηλεόραση από χθες». Σιγά τις στάλες, θα πνιγούμε…
♦ Σε ποιους (ψηφοφόρους) απευθύνεται ο Σύριζα; «…όχι μόνο σε αριστερούς διανοούμενους, αλλά και σε πρώην αριστεριστές, σοσιαλδημοκράτες, ακόμη και σοβαρούς φιλελεύθερους, που ανησυχούν για την πορεία της Ευρώπης…» (Στ. Καπάκος, στην ΑΥΓΗ, 15-1-14). Το «νέο ΠΑΣΟΚ», πολυσυλλεκτικό, είναι ‘δω(;) κι ο Α(λέξης) είναι ο νέος Α(νδρέας);
♦ «Η χούντα της Αργεντινής συλλαμβάνει 40 μητέρες εξαφανισθέντων» (Ριζοσπάστης, «Σαν σήμερα», 12-1-14). Ο «κεντρώος» Βιντέλα χούντα; Τσ, τσ, τς…
♦ «Το βυθισμένο νεανικό όνειρο ζυμωνόταν μέσα του αναβράζοντας, ήθελε να πεταχτεί έξω. Η ξαφνική επανέκλαμψη του παλαιού ιδανικού άλλαξε όλη του τη ζωή, του ξανάδωσε αιφνιδίως φωτιά, ένα εσωτερικό πυρ, κι απ’ τον ασήμαντο ταχυδρομικό διανομέα Σεβάλ βγήκε ένας προφήτης, ένας οραματιστής… Το δεύτερο μισό του βίου του το πέρασε με την πραγματοποίηση του έχοντος διαστάσεις ονείρου του… Το αδύνατο εργατικό του πρόσωπο, τα κατασκοπευτικά, το ’να δίπλα στο άλλο μάτια του, τα τσιγκελωτά του μουστάκια… Ετσι υψώθηκε το έργο… οι πρώτοι θεμέλιοι λίθοι, ως λείψανα ναυαγιεραίσεως, σε μια μάζα καταρρακτωδώς ρέουσα, περιβεβλημένοι από κυκλικά τόξα, από φουσκωμένα ρεύματα λάβας κι από μορφές που μοιάζουν με φρούτα, φρουρημένοι από μικρούς ακοίμητους βιγλάτορες. Κι ακόμα συντριβάνια, αετώματα, επάλξεις, παγόδες, κλίμακες, πετρωμένα κλαδιά, πετρωμένα φυλλώματα, φυλλώματα κοραλλώδη, χονδρώδη, κερατώδη, με μικρές απαστράπτουσες, μαρμαίρουσες πετρούλες, όστρακα» (Πέτερ Βάις, «Το μεγάλο όνειρο του ταχυδρομικού διανομέα Σεβάλ»).
Βασίλης
