Ο μπάτσος μένει μπάτσος/ κι όταν είναι καπάτσος/ τ’ αφεντικού ο μπάτσος/ ο μπάτσος μένει μπάτσος
Τ’ αφεντικού τα δυο σκυλιά τάφαγε το σκοτάδι (σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ)
Διοικητικοί: μια –πραγματική– απεργία διαρκείας, (και) απάντηση στον υπουργό Παιδείας
Και πώς, είπαμε, θα γίνει η «δική» σας «επανάσταση», κύριοι πρακτορολόγοι;
Οταν το δάχτυλο έδειχνε το φασισμό (και τους φασίστες), οι καθώς πρέπει κοίταζαν το φυλλοκάρδι τους που έτρεμε…
ΜΕΛΟ είστε και φαίνεστε (ανεπρόκοποι διαστρεβλωτάδες)
«Η προθυμία μας, να διεξάγουμε τον αγώνα ενάντια στο φασισμό μαζί με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και οργανώσεις, συνδυάζεται και θα συνδυάζεται με την ανελέητη πάλη ενάντια στο σοσιαλδημοκρατισμό σαν ιδεολογία και πράξη του συμβιβασμού με την αστική τάξη και συνεπώς και ενάντια σε κάθε διείσδυση της ιδεολογίας αυτής μέσα στις δικές μας γραμμές»
♦ «Φωτιά και φουρνέλο σε τούτο το μπουρδέλο που παίζουν βιολοντσέλο», φώναξαν τα στόματα. Ρε, μπας κι εννοούσαν το «Μέγαρο»;
♦ Αποδοχιμασίες (με χι) για τη βουλευτική αποζημίωση.
♦ Γευσ-τεκές συνταγές.
♦ «Η Ελλάδα είναι μια μύγα» -Μ. Ανδρουλάκης. Σωστά. Κι ο ίδιος είναι ένα απλό μυγόχεσμα.
♦ «Θέλουμε να εμφανίζονται τα κόμματά μας στις καπιταλιστικές χώρες σαν πραγματικά πολιτικά κόμματα της εργατικής τάξης και να κατορθώνουν να παίζουν πραγματικά το ρόλο πολιτικού παράγοντα στη ζωή της χώρας τους, να εφαρμόζουν πάντοτε μιαν ενεργητική μπολσεβίκικη μαζική πολιτική και να μην περιορίζονται μόνο σε προπαγάνδα και κριτική και σε απλές εκκλήσεις για αγώνα για τη διχτατορία του προλεταριάτου».
♦ Α. Ζιντ: «Ο Προμηθέας ελεύθερος δεσμώτης».
♦ «Η ένοπλη δολοφονική επίθεση σε μέλη της ΧΑ ήταν μια ενέργεια καλά οργανωμένη και αποτελεσματική ως προς τους στόχους της. Μια ενέργεια επαγγελματική που παραπέμπει στους μηχανισμούς του κράτους ή σε ξένες μυστικές υπηρεσίες, καθώς σε ταξικές κοινωνίες είναι το κράτος που κατέχει το "μονοπώλιο της βίας"». Από την «Εργατική Πολιτική», Νοέμβρης 2013. Χεσμένοι σοσιαλδημοκράτες με λεοντή «κομμουνιστική». Τι χρείαν άλλων ανάλογων υπερασπιστών έχει το αστικό κράτος;
♦ «…Χρειαζόμαστε ζωντανούς ανθρώπους που ξεπηδάνε μέσα από την εργατική μάζα, από την καθημερινή πάλη, ανθρώπους αποφασισμένους για αγώνα, απεριόριστα αφοσιωμένους στην υπόθεση του προλεταριάτου… Χωρίς μπολσεβίκικα στελέχη δε θα εκτελούσαμε τα τεράστια εκείνα καθήκοντα, που μπαίνουν στους εργαζόμενους στον αγώνα ενάντια στο φασισμό».
♦ Εχει Woodstock να χιονίσει.
♦ Ο Τζαμτζής (τζαμάς στην τουρκική), έχουμε περιέργεια, το σκατό (του) το τρώει σκέτο ή το βουτάει σε κάτουρο;
♦ «Ξεσπάθωσαν» στην ΕφΣΥΝ (7-11-13) πέντε δημαρχαίοι («Κίνηση των 5» – βέβαια, κίνηση των πέντε δαχτύλων είναι και η μού-ντζα…), ήγουν ο Καμίνης, ο Μπουτάρης, ο Φίλιος, ο Δημαράς (της Πάτρας) και ο Σκοτινιώτης. Εκφραστικότερος ο Μπουτάρης: «Η κίνηση των πέντε ανεξάρτητων δημάρχων, αν και επικεντρώνεται κυρίως στην τοπική αυτοδιοίκηση, δεν μπορεί παρά να εκφράζει και μια πρωτοβουλία που βλέπει με ανησυχία την έλλειψη συγκροτημένων πολιτικών σχεδίων για την ανάσχεση της κρίσης». ‘Ντάξει, μαλάκες δεν είμαστε, το περί «ανεξάρτητων δημάρχων» χωλαίνει. Η παρόλα του Μπουτάρη πάντως σημαίνει «ή από δήμαρχος κλητήρας ή, λιγάκι, βουλευτής»…
♦ Τι διαταγή έδωσε στους μπάτσους ο Δένδιας; Την ΕΡΤ και τα ΜΑΤια σας…
♦ Ο τεθνεώς δεδικαίωται; Αυτό ακριβώς έκανε ο Δ. Χριστόφιας στις δηλώσεις του για τον Γλ. Κληρίδη.
♦ Τι «πλυντήριο» κι αυτές οι εκπομπές του καναλιού της Βουλής…
♦ «Εκπληκτικό ποσοστό 73,5%(!)» (avgi.gr-14/11/13) του νεοεκλεγμένου δημάρχου Ν. Υόρκης ντε Μπλάζιο. Αρχή σχετικού άρθρου. Αφού μας πληροφορήσει για τον «προοδευτικό-αριστερό λόγο» του, (στο τέλος του άρθρου) δίνει και το ποσοστό της συμμετοχής στις εκλογές: 31%…
♦ «Και ένα δεύτερο κρίσιμο ερώτημα: Για ποιο λόγο άραγε και έπειτα από τόσα χρόνια εγκληματικής και δολοφονικής δράσης της ναζιστικής Χ.Α. επιλέγει τώρα να "δράσει" για πρώτη φορά αυτή η οργάνωση, δολοφονώντας δύο χρυσαυγίτες αμέσως μετά τον εγκλεισμό της ηγεσίας και των στελεχών της Χρυσής Αυγής στη φυλακή;» (Αντα Ψαρρά, 18-11-13, ΕφΣΥΝ). Επειδή ΔΕΝ είναι «καινούρια» στη δημοσιογραφία η κ. Α.Ψ., θα θέλαμε να ρωτήσουμε πότε ένοπλη οργάνωση στην Ελλάδα έβαλε σε «ανοιχτή διαβούλευση» τις ενέργειές της (πλέον και μέσα από το «opengov»…), πώς (με ποια στοιχεία) τοποθετεί αυτήν την οργάνωση τόσα χρόνια πίσω (παίρνοντας «λόγο» από τα «αστυνομικά» σενάρια…), και, τέλος (;), λέγοντας ότι αφού «η κυβέρνηση κάνει τη δουλειά της, τι χρειάζονται τέτοια πράγματα;» (το ζουμί των γραφομένων). Ή μήπως το αντιφασιστικό (και το αντικαπιταλιστικό) κίνημα πρέπει να μάθει να δρα με την προσμονή μιας «αριστερής κυβέρνησης», του Σύριζα, ας πούμε;…
♦ Χαφιεδισμός στην Βρετανία; Orwell’s descendants…
♦ Ισχυρή σοσιαλιστική παράταξη. Κεντροαριστερά, Ανανεωτική Αριστερά, Πολιτική Οικολογία. Σάλπισμα του Θ. Μαργαρίτη (ΕφΣΥΝ, 7-11-13). «…Για μια συμπαράσταση που… προσβλέπει στον μεταρρυθμιστικό ορίζοντα». Πάρτε μας σε κυβέρνηση. Εχουμε ήδη θητεύσει (‘cause someone’s got to do the fucking dirty business). «Με την αξιοποίηση της παραδοσιακής ταυτότητας της Σοσιαλδημοκρατίας, η οποία κινήθηκε ιστορικά ανταγωνιστικά προς τις δεξιές πολιτικές». Θράσος χιλίων πιθήκων ο Θου-Μου: «Ιστορικά» – όπως Εμπερτ και Νόσκε, λόγου χάρη;
♦ Κοινωνικός αυτοματισμός: «διαχρονική» αξία. «Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι ιατροί του ΙΚΑ έχουν απόλυτον δίκαιον. Οι μισθοί τους δεν είναι μόνο ανεπαρκείς και μισθοί πείνης, αλλά και εξευτελιστικοί δι’ επιστήμονας. Αλλ’ οι απεργούντες είναι ιατροί και δεν ασκούν απλώς ένα επάγγελμα. Εκπληρούν μίαν υ-ψηλήν αποστολήν. Χιλιάδες πτωχών υπαλλήλων και άλλων μισθοβιώτων ανθρώπων έχουν ανάγκην ιατρικής περιθάλψεως, την οποίαν δεν ευρίσκουν εξαιτίας της απεργίας. Το Ιδρυμα των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και το Κράτος πρέπει να σπεύσουν να ικανοποιήσουν τα δίκαια αιτήματα, αλλά και οι ιατροί πρέπει να παύσουν απεργούντες». [Η Βραδυνή, 11-12-1950, έτος 27ο, αριθ. Φύλλου 1796 (9368), διευθυντής Λέων Μπορτόλης].
♦ … milking your trembling beauty/ with lustful eyes/ and burning, slimey tongues.
♦ Κοko (Σ) ΑΝ. ΕΛ… (για τις ωραίες παρουσίες…).
♦ Τα ισόβια της θεοτόκου.
♦ Ο Foreign Οφις (πως λέμε «αμερικάνικος»-NSA-δάκτυλος).
Βασίλης
